Πάργα - Στην αγκαλιά των αντιθέσεων
5.0/5 κατάταξη (2 ψήφοι)
Κείμενο: Αλεξία Τούλιου - Φωτογραφίες: Νίκος Υφαντής, Αλεξία Τούλιου

Σε μια πράσινη καταχνιά και σ’ έναν και μόνο στεναγμό ξεχύνεται μεμιάς ο θλιμμένος Αχέροντας. Ο τριγμός της πολυχρησιμοποιημένης ξύλινης βάρκας και το ανεπαίσθητο σπάσιμο των νερών από το κουπί, ύστατες αποχρώσεις ζωής, ξεπροβοδίζουν τον νεκρό. Αχνές ανταύγειες απολλώνιου φωτός αντικατοπτρίζουν στα κλειστά βλέφαρα το ανέκφραστο πρόσωπο του μαυροφορεμένου βαρκάρη. Κι είναι τυχερός όποιος στο στόμα φέρει έναν οβολό για το τελευταίο ταξίδι, αλλιώς ο Χάρων, ο γιος της Νύκτας και του Ερέβους, θα τον στοιχειώσει να πλανάται για εκατό χρόνια στην κοίτη αυτού του ποταμού.

Αχέροντας

Ράφτινγκ λοιπόν για μένα στον ποταμό Αχέροντα, εδώ στο χωριό Γλυκή, που πήρε το όνομά του όταν ο άγιος Δονάτος σκότωσε τον δράκο που πίκριζε τα νερά. Ανοίγοντας τα μάτια χαλαρώνω στο μεγάλο κίτρινο φουσκωτό και καταχωνιάζω προς το παρόν στο απρόσιτο μέρος της ψυχής την πρόσφατη πρόβα, για την προσωπική μου «Νέκυια». Το μέρος ειδυλλιακό, σχεδόν εξωπραγματικό, προσφέρεται για πλήθος δραστηριοτήτων που απευθύνονται σε όλες τις ηλικίες, καθώς ο ποταμός είναι πράος και εύκολος στο διάβα του. Έτσι, ράφτινγκ, πεζοπορία, ιππασία κ.ά. ενισχύουν τον εναλλακτικό καλοκαιρινό τουρισμό, που για αρκετούς θεωρείται προτιμητέος.

Όπως η φύση αγαπά να κρύβεται, έτσι κι εγώ μελετώντας τη σαύρα απορροφώμαι από τον φλοιό των δέντρων. Μου μοιάζουν όλα να έχουν μνήμη του παλαιού μυθικού τελετουργικού. Κάτω από μια φυσική σκοτεινιά οι λιβελούλες, μεταμορφωμένες ψυχές, αποφεύγουν τους ανθρώπους και υποταγμένες στη δύναμη της φύσης και των θεών έχουν μόνη ελπίδα τη συγχώρεση και την αναγέννηση. Απαρατήρητη σαν σκιά σε μαύρο φόντο, παρατηρώ τους τουρίστες, που σαν υπνωτισμένοι βγαίνουν στο φως και κόντρα στον ρου του ποταμού οδεύουν προς τα πιο απόκρυφα σημεία του, στις πηγές του.

Η ηρεμία του θανάτου συνάδει απόλυτα με τη γαλήνη του ποταμού. Η λίμνη Αχερουσία αποξηράνθηκε και μαζί της χάθηκε μια είσοδος του Άδη. Όμως το ποτάμι συνεχίζει και εκβάλλει στο χωριό Αμμουδιά. Εκεί οι σύγχρονοι βαρκάρηδες πέρα από το ψάρεμα περιμένουν να ξεναγήσουν τον κόσμο στον ποταμό, μα και στις ομορφιές του Ιονίου. Η Αμμουδιά διαθέτει μεγάλη παραλία, οργανωμένη και με τα ικανοποιητικά σε αριθμό εστιατόρια και καταλύματά της μετατρέπεται σε έναν έξυπνο προορισμό για διακοπές.

Αυτός ο τόπος δεν σταματά να μας μυεί στα μεγαλύτερα μυστήρια της ζωής. Αν ο Αχέροντας οδηγεί τις ψυχές στον Άδη, το νεκρομαντείο, που βρίσκεται στο χωριό Μεσοπόταμος, τις επιστρέφει και πάλι έστω για λίγο στους συγγενείς τους. Κάτω από την εκκλησιά του Αγίου Ιωάννη, στο εσωτερικό του λόφου μέσα από μια αίθουσα με τοξωτές καμάρες, αποκαλύπτεται η σχισμή που χωρίζει τους δυο κόσμους. Πράγματι είναι ανατριχιαστικό αυτό το ακανόνιστο μακρύ άνοιγμα που ραγίζει τη νωπή πέτρα και φωτίζει το μέλλον. Μέρος υγρό και υπόγειο, σε παρασέρνει σε μεταφυσικές εμπειρίες. Ακίνητος στο σκοτάδι, οι αισθήσεις της όρασης και της αφής σ’ εγκαταλείπουν, καθώς η ακοή δυναμώνει και μαρτυρά όσα ακολουθούν, με πρωταρχικό άκουσμα το αίμα που κυλά στις φλέβες. Το μαντείο, αφιερωμένο στον θεό Ποσειδώνα, φημίζεται για μια σπάνιας κλίμακας μικροακουστική, ενώ λέγεται επίσης πως οι μυημένοι υποχρεούνταν να ακολουθήσουν συγκεκριμένη δίαιτα όσο καιρό θα παρέμεναν στο εσωτερικό. Το αποτέλεσμα οδηγούσε σε μια ψυχεδελική κατάσταση που ισορροπούσε ανάμεσα στον φόβο του θανάτου και τη λύτρωση της επανασύνδεσης με τα αγαπημένα τους πρόσωπα.

Πάργα

Αφήνοντας πίσω τον Αχέροντα, το φυσικό όριο μεταξύ νομού Θεσπρωτίας και Πρέβεζας, συνεχίζουμε το οδοιπορικό μας στον δήμο Πάργας. Η τύχη μάς έφερε να μείνουμε για λίγες μέρες στον παραλιακό οικισμό Λούτσας Βράχου, ο οποίος βρίσκεται κάπου στη μέση της διαδρομής Πρέβεζα-Πάργα. Η παραλία με την ψιλή άμμο χάνεται από τα μάτια σου λόγω της μεγάλης της έκτασης. Το πέλαγος, πιο γαλάζιο από ποτέ, απλώνεται μπροστά μας. Οι ομπρέλες στήνονται σαν στρατιωτάκια στην πρώτη γραμμή και πάνω απ’ τον δρόμο ακολουθεί η οπισθοφυλακή με τα πολλά μαγαζάκια που περιμένουν να ξεγελάσουν τον καλοκαιρινό κάματο με τα λογής λογής καλούδια τους.

Στον δρόμο για Πάργα, ο επισκέπτης μπορεί να επιλέξει να κάνει το μπάνιο του είτε στον περίφημο Όρμο του Οδυσσέα είτε στην τροπική παραλία του Λύχνου με τα υπέροχα φυσικά σπήλαια. Ένα ακόμη φυσικό τοπίο, προστατευόμενο λόγω της βιοποικιλότητάς του, δεσπόζει στη στροφή που παίρνουμε για Πάργα. Από ψηλά ένα ιμπρεσιονιστικό χαλί από νούφαρα σκεπάζει το Έλος Καλοδικίου. Μια βόλτα στα χαμηλά δεν μας επιτρέπει και πολύ να πλησιάσουμε, αλλά μας αποζημιώνει έχοντας την πιο κοντινή επαφή με την παρθένα φύση όταν πλήθος αραχνών αποφασίζουν να επεκτείνουν τον ιστό τους στα κεφάλια μας. Υποχωρούμε ευγενικά που ταράξαμε τις πιο τέλειες υφάντρες και ανεβαίνουμε.

Το ιδιαίτερο με την Πάργα είναι πως ακόμη κι αν αποτελεί τμήμα της ηπειρωτικής Ελλάδας, δεν έχει να ζηλέψει κάτι από οποιοδήποτε νησί των θαλασσών μας. Με αυτοπεποίθηση λοιπόν σε ύψος περίπου 140 μέτρων η πολύχρωμη πολιτεία ανεβαίνει αμφιθεατρικά και φασαριόζικα με όλο το μπρίο και τη φινέτσα μιας πληθωρικής Ιταλίδας σταρ.

Στο λιμάνι, αγκυροβόλησε θαρρείς το ναυτικό σύμβολο (μεγάλη άγκυρα) μην τύχει και σαλέψει σπιθαμή από την ομορφιά της και χαθεί σε αφιλόξενους ωκεανούς. Γύρω τριγύρω βάρκες και σκαφάκια μεταφέρουν τον κόσμο στο απέναντι νησάκι, εκεί που το ξωκλήσι της Παναγιάς αναδύεται ολόλευκο μαργαριτάρι του βυθού. Η εκδρομή συνεχίζεται στη σπηλιά της Αφροδίτης, στην παραλία του Βάλτου, μία από τις σημαντικότερες της Πάργας, μα και στους σμαραγδένιους Παξούς με τις βαθυγάλανες σπηλιές. Τα μεσημέρια στον πιο δυνατό ήλιο, οι πιτσιρικάδες συναντιούνται στην προκυμαία. Οι χρωματιστές πετσέτες, αποσπώμενες ψηφίδες από τους μπλε, κίτρινους και κόκκινους τοίχους των σπιτιών, αφήνονται καταγής. Η αφετηρία για τον διαγωνισμό της βουτιάς επιτρέπει στους πιο γρήγορους με δυο τρεις απλωτές μια εύκολη πρόσβαση στο νησάκι. Και εμείς οι μεγαλύτεροι χαζεύουμε την εικόνα της παιδικής ανεμελιάς μέσα στο καλοκαίρι και αλήθεια πώς αλλιώς θα ζωγράφιζε κανείς έναν Παράδεισο;

Ή καλύτερα έναν «Παργάδεισο»;

Η βόλτα στο λιμάνι μεταμορφώνεται σε ψηλή γυναίκα, που με την αριστοκρατική της κορμοστασιά και τα χρωματιστά παρτέρια της μας υπενθυμίζει πως σε τούτο το μέρος, όπως και στη ζωή, η μουντάδα δεν χωρά. Αριστερά ο περίπατος καταλήγει στην παραλία Κρυονέρι με τα τιρκουάζ νερά και λίγο ακόμη πιο πέρα στην κρυφή μικρή πλαζ, το Πίσω Κρυονέρι, που δεν είναι δα και τόσο κρυφή. Ωστόσο, όλες είναι εξαιρετικά οργανωμένες, παρέχουν ασφάλεια για τους λουόμενους και υπόσχονται αξέχαστες οικογενειακές διακοπές. Κατά μήκος και καθ’ ύψος ο επισκέπτης έχει αμέτρητες επιλογές για φαγητό ή ποτό και διασκέδαση.

Στον πολυτραγουδισμένο ανήφορό της, η Πάργα στήνει στα στενά πλακόστρωτα καλντερίμια της δεκάδες μικρά μαγαζάκια, υπερήφανα για την πραμάτεια τους. Ανεβαίνοντας τα πολύβουα σκαλοπάτια, συχνά πυκνά θα συναντήσεις μικρές εκκλησιές όπου αν δεν τύχει κάποιο καντηλάκι να φέξει, δεν αντιλαμβάνεσαι την ιερότητα του χώρου. Κύρια εκκλησία είναι ο Άγιος Νικόλαος στο προαύλιο του σχολείου. Ο ναός είναι επισκέψιμος σχεδόν όλες τις ώρες κατά την καλοκαιρινή περίοδο. Δίπλα του υπάρχει το εκκλησιαστικό μουσείο, το οποίο ανοίγει κατόπιν συνεννόησης με τον ιερέα. Μέσα του φυλάσσεται η εικόνα της Παναγιάς των Βλαχερνών, που ήρθε από την Καππαδοκία. Το βυζαντινό μοναστήρι που κάποτε υψωνόταν στον λόφο πάνω από τον Βάλτο συνοψίζεται ως θύμηση στο σωζόμενο 15 μέτρων καμπαναριό του. Από μακριά αγναντεύει αγέρωχο σε μια καταπληκτική τοποθεσία.

Το Μουσείο Ελιάς και Γευσιγνωσίας, ιδιωτικής πρωτοβουλίας, μαθαίνει στους ξένους και υπενθυμίζει στους ντόπιους τις θεραπευτικές ιδιότητες του πιο αγνού μας καρπού, που εδώ υπάρχει άφθονος. Πράγματι, μεγάλα κομμάτια της γύρω περιοχής καλύπτονται από υπεραιωνόβιες ελιές. Με απόλυτη στοίχιση η μία δίπλα στην άλλη απλώνουν τα μαύρα δίχτυα τους και περιμένουν καρτερικά τον ιερό καρπό να ωριμάσει και εντέλει να πέσει. Μόλις τα δίχτυα μαζευτούν ψηλά, τότε μετατρέπονται σε χέρια, που τις δένουν όλες μαζί σε έναν άκρως γυναικείο και μυστηριακό χορό. Και είναι θαρρείς εκείνες χήρες απαρηγόρητες που έχασαν το ταίρι τους, μα συνάμα ιέρειες που με προσευχή ετούτο τον χορό προσδοκούν τη νέα σοδειά, που κρατά την ελληνική γη ψηλά αιώνες τώρα.

Συνεχίζοντας την ανάβαση στα στενά της Πάργας, καταλήγεις στην κορωνίδα της, που δεν είναι άλλη από το Ενετικό της Κάστρο. Στο εσωτερικό λειτουργεί καφέ εστιατόριο για να απολαύσεις με άνεση το καλύτερο ηλιοβασίλεμα, καθώς αυτό σκουραίνει ακόμη περισσότερο την κεραμιδένια ομπρέλα των σκεπών της μικρής πολιτείας, μέχρι που η νύχτα βγαίνει όπως πάντα για το χατίρι της Πάργας. Η πλάνη του τεχνητού φωτισμού, όταν ο φυσικός έχει χαμηλώσει για τα καλά, σε μεταφέρει σε κάποιο πολυτελές κοσμοπολίτικο θέρετρο κάπου στη νότια Ιταλία.

Αντίθετα απ’ την πλευρά του κάστρου, εκτείνεται η Παλιά Πόλη. Στην παλιά ταβέρνα «Σάκης», τα καρό τραπεζομάντιλα στρώθηκαν από ώρα, οι βουκαμβίλιες ψήλωσαν με την πνοή του ανέμου που φέρνουν οι νότες της παραδοσιακής μουσικής, και η μυρωδιά του γλυκάνισου που διαχέεται στην ατμόσφαιρα προκαλεί και παρασέρνει τους επισκέπτες στη μαγεία της τοπικής κουζίνας. Μετά από κάθε καλό γεύμα, η διασκέδαση συνεχίζεται στα διάφορα μπαράκια. Πίσω από έντονα φώτα και δυνατές μουσικές, πάντα κάποιος αλχημιστής δημιουργεί τα πιο ευφάνταστα κοκτέιλ. Και είναι το εφέ του ξηρού πάγου που κάνει εντυπωσιακότερες τις εκφραστικές αντιδράσεις των θαμώνων. Εμένα, όμως, το μόνο που με εντυπωσιάζει στα περίφημα κοκτέιλ είναι συνήθως η εμφάνιση, οπότε λέω να αναζητήσω τη δική μου παραζάλη σε κάτι πιο απλό, καθώς η Πάργα μπορεί να ικανοποιεί όλα τα γούστα. Σαν καρτ ποστάλ φαντάζει η μικρή μου Πάργα, καθώς κρέμομαι από το μπαλκονάκι του ομώνυμου μπαρ και μ’ ένα ποτήρι δροσερό λευκό κρασί την αποχαιρετώ.

Αγιά

Προσπερνώντας τον οικισμό Ανθούσα, που φαντάζει ως συνέχεια της διάθεσης για μια τουριστική και μόνο προσέγγιση, και πριν φτάσουμε στην Αγιά, κατευθυνόμαστε οδικώς στο κάστρο του Αλή Πασά. Σε αντίθεση με το ενετικό κάστρο της Πάργας, το φρούριο έχει εγκαταλειφθεί πλήρως. Μια κακοδιατηρημένη πινακίδα φέρει μόνο στα ελληνικά την ταυτότητα του μνημείου και παραμένει η μόνη παρέμβαση. Ωστόσο, η θέα των 360ο, που εξυπηρετούσε κάποτε την εποπτεία του πασά, σε καθηλώνει.

Στον οικισμό Αγιά ανήκει και η πιο όμορφη παραλία της περιοχής, το Σαρακήνικο. Νερά καμωμένα από ζαφείρι που λάμπουν, άλλοτε βρέχουν αμμουδιά κι άλλοτε βοτσαλάκι, ενώ συχνά χαιρετούν νοερά την ερημική παραλία του Αγίου Σώστη, ένα μόλις χιλιόμετρο νοτιότερα. Μιας και η πρόσβαση στον Άγιο Σώστη οδικώς είναι ακατόρθωτη και σήμανση δεν υπάρχει, είναι προτιμότερο να φθάσετε με πλεούμενο. Ανεβαίνοντας τα σκαλάκια, θα βρεθείτε στο μικρό ξωκλήσι που κοιμάται για χρόνια στον βράχο.

Η αποκάλυψη της περιοχής για μένα μοιράζεται αμφιθεατρικά σε 4 λόφους και ονομάζεται Αγιά. Τα παράξενα αξιοθέατα την κάνουν ακόμη πιο ελκυστική. Λίγο ψηλότερα από τον οικισμό βρίσκεται ένα τεράστιο φυσικό βάραθρο, που όμοιό του δεν υπάρχει, ενώ σ’ ένα άλλο σημείο το ανθρώπινο μάτι, καιρού επιτρέποντος, φτάνει και στα πιο απομακρυσμένα νησιά. Η Αγιά μπορεί ακόμη να καμαρώνει και για ένα μικρό θαύμα, αυτό της ρευστομηχανικής, μια ευρεσιτεχνία η οποία χρησιμοποιώντας το νερό ως ενέργεια κατάφερνε να το αντλήσει σε μεγάλο ύψος. Σήμερα δυστυχώς δεν λειτουργεί.

Μεγάλο παράπονο η έλλειψη συγκοινωνίας για μια τόσο όμορφη περιοχή που μπορεί να εξυπηρετήσει επάξια τον τουριστικό τομέα. Μιλώντας με τον κύριο Γιάννη Λέκκα στο μαγαζί του «Όαση», που φέρνει μνήμες απ’ όλες τις εποχές καλά κρυμμένες στα πολλά παλαιά αντικείμενα, και πίνοντας καλό κρασί αρχίζω να κατανοώ πόσο η αγάπη των ντόπιων μπορεί να κρατήσει ζωντανό έναν τόπο. Έτσι, με την αρωγή όλων στήθηκε ένα λαογραφικό μουσείο το οποίο είναι επισκέψιμο τα καλοκαιρινά απογεύματα. Επιπλέον, ο τοπικός σύλλογος προς τιμή της Αγίας Παρασκευής διοργανώνει κάθε χρόνο τη μεγάλη γιορτή Αγιώτικα με πλήθος εκδηλώσεων. Το Αντάμωμα, που λαμβάνει χώρα αρχές Αυγούστου, γιορτάζει τον χρόνο τον αληθινό που πάντα κλέβει κάτι, ζεσταίνει όμως παράλληλα και τις καρδιές των ανθρώπων μ’ ένα καζάνι βραστή γίδα. Φέτος για πρώτη φορά στις 7 Ιουλίου οργανώθηκε και πανελλήνιο φεστιβάλ χορού.

Η Αγιά κάποτε λεγόταν Αγυιά, λέξη προερχόμενη από την αγκαλιά, και πώς θα μπορούσε άλλωστε να ’ταν αλλιώς αφού οι κάτοικοι της είναι η συνέχεια μιας μεγάλης αγκαλιάς για όλο τον κόσμο. Σημαίνει όμως και στενό δρομάκι. Ένα τέτοιο δρομάκι θα ακολουθήσω μοιραία για να φτάσω στο παλιό καφενείο του χωριού.

Στον ομώνυμο καφενέ, η παράδοση έχει ενσωματώσει για τα καλά την επαναστατικότητα του σύγχρονου, ενώ η τέχνη έχει βρει ένα μικρό καταφύγιο για να πυκνώνει τα νοήματά της. Ημιανάγλυφες παραστάσεις συνθέτουν το εσωτερικό. Ερμηνεύοντας εσωτερικά, νιώθω την αναπόφευκτη εξέλιξη που πραγματοποιείται σε σταθερό συναισθηματικό πλαίσιο να εκφράζει μια πανανθρώπινη ανάγκη για ασφάλεια που παρέχει η αγάπη. Το να μοιράζεσαι είναι το βασικό συστατικό της επίγειας ευτυχίας, κάτι που μας υπενθυμίζει αυτός ο γνωστός άγνωστος φίλος Βασίλης Γκίζας, καθώς χαμογελά πίσω απ’ το μπαρ.

Τώρα που το οδοιπορικό τελειώνει και η συζήτηση έχει μεταφερθεί σε υψηλότερα ενεργειακά επίπεδα, προβάλλω ξανά και ξανά τις αντιθετικές εικόνες του ταξιδιού. Τίποτα δεν είναι συνεχώς ίδιο. Για δες η Πάργα, τη μια στιγμή κόρη πλουμιστή να σαγηνεύει με τα φτιασίδια της τον περαστικό, την άλλη γυναίκα γόνιμη να καρτερά στο λιμάνι της τον ναυτικό, και όταν τα φώτα σβήσουν στην απαλότητα των χρωμάτων, μια μάνα που κανακεύει τον ντόπιο. Και είναι κι εκείνος ο ποταμός που με μπερδεύει σαν παρασύρει τη ζωή στο ρέμα του, ενώ εγώ ασάλευτη κοιτάζω από την κοίτη κι αναρωτιέμαι: Άραγε μπορεί κάποιος να μπει στον ίδιο ποταμό δυο φορές;

 

Προδιαγραφές

  • Πληροφορίες:

    Στην παραθαλάσσια Λούτσα, λίγα βήματα από τη μεγάλη αμμουδιά του Βράχου, οι παραθεριστικές οικίες Solymar υπόσχονται άνετη διαμονή για ζευγάρια και οικογένειες. Ευρύχωρες, διακοσμημένες με άριστη αισθητική, προσφέρουν μπαλκόνια με θέα και ιδιωτικό χώρο στάθμευσης.

    Παραλία Λούτσας Βράχου,

    τηλ. 26820 56025, www.solymarloutsavrachos.com

    Με φρέσκα υλικά και μπόλικο μεράκι στο Εστιατόριο Λούτσα θα γευτείτε από καλό ψαράκι έως και παραδοσιακά πιάτα, ακριβώς πάνω απ’ το κύμα. Ο ιδιοκτήτης Διονύσης Μάρκου μπορεί να ικανοποιήσει και τον πιο απαιτητικό πελάτη. Καθόλου τυχαία η πολύχρονη πελατεία του από Έλληνες και ξένους επισκέπτες. Παραλία Λούτσας Βράχου, τηλ. 6937195496, www.loutsabeach.com

    Στην Άνω Πόλη της Πάργας, κάτω από μια δροσερή κληματαριά, έχει στηθεί το πανέμορφο εστιατόριο «Sakis» Old Town. Το ουζάκι με τον ανάλογο μεζέ δίνεται ως αρχικό κέρασμα στους πελάτες, που φαίνεται να είναι στην πρώτη θέση της προτίμησής τους από το 1954. Η νοστιμιά και η ποικιλία των πιάτων που βασίζεται στην παραδοσιακή κυρίως μαγειρική μαζί με το χαμόγελο των ιδιοκτητών και το άψογο σέρβις μετατρέπουν το φαγητό σε μια αξέχαστη εμπειρία. Τηλ. 26840 32262, www.sakisrestaurant.com

    Το εστιατόριο Oasis του Γιάννη Λέκκα βρίσκεται πάνω στον κεντρικό δρόμο της Αγιάς από το 1960. Φημισμένο για τις καλύτερες παραδοσιακές πίτες της περιοχής, όπως η κρεμμυδόπιτα και η κοτόπιτα, αλλά και για τα υπέροχα ψητά του. Το άρωμα της ντομάτας και η φεσκοκομμένη πατάτα απαραίτητες πινελιές για ένα εξαιρετικό δείπνο. Το καλό κρασί συνοδεύεται πάντα και από καλή μουσική, γι’ αυτό όσοι είναι τυχεροί μπορεί να πετύχουν και βραδιές με ζωντανή τζαζ. Τηλ. 26840 35272.

    Το καφενείο Agia Art cafe σήμερα έχει εμπλουτιστεί με σύγχρονες πινελιές και μια πιο αρτίστικη διάθεση χωρίς να νοθεύεται η παραδοσιακή του ταυτότητα. Λειτουργεί ως καφέ, ουζερί, μεζεδοπωλείο και μπαρ. Συστήνεται ανεπιφύλακτα για ποιοτικότερη διασκέδαση και ένα ταξίδι στον χρόνο. Αγιά Πάργας, τηλ. 26840 35210, FΒ: Agia Art Cafe

    Το Carte Postale λειτουργεί ως καφέ μπαρ στο λιμανάκι της Πάργας και διαθέτει δύο εισόδους. Από το ωραιότερο μπαλκόνι του μπορεί κανείς να θαυμάσει την καταπληκτική θέα του λιμανιού και να απολαύσει το κοκτέιλ ή το κρασί του αλλά και ένα πλήθος από μπίρες, προϊόντα μικροζυθοποιίας. Η μουσική είναι απόλυτα ταιριασμένη με την ατμόσφαιρα και κάποιες φορές οργανώνονται και μουσικές βραδιές με live συγκροτήματα. Τηλ. 26840 32974.

    Για τους λάτρεις του εναλλακτικού τουρισμού στο χωριό Γλυκή Θεσπρωτίας λειτουργεί ο όμιλος Pony Club. Rafting, riding, flying fox, trekking είναι κάποιες από τις δραστηριότητες που προσφέρει στην ανεπανάληπτη φύση του Αχέροντα. Η ήρεμη τοπιογρσφία του ποταμού επιτρέπει τη συμμετοχή μικρών και μεγάλων σε όλες τις δραστηριότης μετατρέποντας τις οικογενειακές διακοπές σε μια αξέχαστη εναλλακτική εμπειρία με πολύ παιχνίδι!

    Τηλ. 6980 861611, www.ponyclub.gr