Τυχερή… Αθήνα
5.0/5 κατάταξη (2 ψήφοι)
κείμενο: Μάρω Κουρή | φωτογραφίες: Μάρω Κουρή

Τυχερή που είµαι. Όχι µόνο επειδή µεγάλωσα, αλλά επειδή ακόµη µένω στην πρωτεύουσα.
Κάθε φορά που φανερώνεται το φεγγάρι πίσω από τα µπαλκόνια των πολυκατοικιών,
ή πάνω από τον Ναό –ένας είναι αυτός–,
δηµιουργούνται νέες στιγµές, εικόνες και
βιώµατα που έρχονται και «σφιχταγκαλιάζουν»
τα παλιά. Πόλη γεµάτη Ζωή και Ιστορία.
Κανείς δεν το αµφισβητεί. Οι ξένοι ανταποκριτές µαγνητίζονται και οι επισκέπτες που
καταφθάνουν για µια στάση πριν από τις
Κυκλάδες, µετανιώνουν
και υπόσχονται επιστροφή!


Κολωνός

Ανηφορίζοντας το φιδίσιο πλακόστρωτο του πευκόφυτου Λόφου Σκουζέ, ανάµεσα στις ελιές, τα κυπαρίσσια και τις µουριές, πίνουµε το καφεδάκι µας στην όαση του αναψυκτηρίου µε θέα τη φωτισµένη πόλη και τον λιθόκτιστο τρούλο του Αγίου Αιµιλιανού, που λαµπυρίζει τη νύχτα ένα φως µπλε ελεκτρίκ!
Ο λόφος περιτριγυρίζεται από µονοκατοικίες του Μεσοπολέµου. Μυρωδιές νοστιµιών έρχονται από το ατµοσφαιρικό «Παραµύθι», από «Το Ρόδι» µε τα αρµένικα ταµπουλέ και το κεµπάπ, και από το συνονόµατό του ζαχαροπλαστείο, που λένε ότι έχει το καλύτερο προφιτερόλ του λεκανοπεδίου.
Ο καταπράσινος λόφος του Κολωνού µε το µοντέρνο καφέ και το θεατράκι, τα Σεπόλια, η Κολοκυνθού είναι αγαπηµένες περιοχές φιλόζωων, ποδηλατών και περιπατητών που σιγά σιγά συχνάζουν και κάτω από την οδό Λένορµαν: στο Πάρκο της Ακαδηµίας Πλάτωνος.
Εκεί, γιορτάζονται οι ισηµερίες, µε τραγούδια, χορούς και πανηγύρια µε υπαίθρια µαγειριά. Μέχρι και σταφύλια πατήσαµε φέτος κι έπειτα φτιάξαµε πετιµέζι!
Στο καφενείο της Νοµαδικής Κουζίνας χορταίνουµε µε µαγειρευτά, µε πιάτα για ωµοφάγους και µε ροφήµατα που «κατάγονται» από συνταγές προγιαγιάδων. Εδώ, οργανώνονται σεµινάρια όπως γιόγκα, δηµοτικοί χοροί από τη σχολή της «Περπερούνας», µοιράσµατα σπάνιων σπόρων, ανταλλαγές µαθηµάτων.
Στα σοκάκια της Κωνσταντινουπόλεως, παλιά και νέα ταβερνάκια όπως οι «Θεσσαλοί», µπαράκια, θεατράκια όπως το «Βαφείο» και το «Τρένο στο Ρουφ» συνθέτουν ένα ολοζώντανο αστικό παζλ, που φθάνει ως τα Πετράλωνα.

Περαντζάδα
στην παλιά Αθήνα

Στην κατάµεστη πλατεία του Κεραµεικού, η Τεχνόπολη στο Γκάζι έχει δυνατό παλµό: εκθέσεις και φεστιβάλ οργανώνονται στις πρώην εγκαταστάσεις του εργοστασίου παραγωγής φωταερίου, το οποίο λειτουργούσε αδιάλειπτα από το 1857 ως το 1984. Θυµάµαι, πριν ακόµη κλείσει, ήµουν µε την παρέα µου και ανοίξαµε τρύπα στα συρµατοπλέγµατα για να µπούµε και να φωτογραφίσουµε. Σήµερα, σε αυτούς τους ίδιους χώρους εκθέτουµε...
Όσοι έχετε παιδιά στην παρέα σας, αξίζει να χαρείτε ένα διάλειµµα στο καφέ µε την αλάνα.

Πιο πάνω, στο Bios της Πειραιώς, το κοινό παρακολουθεί silent mοvies, θεατρικά και συναυλίες. Τα καλοκαίρια οι ξαπλώστρες έχουν θέα προς την Ακρόπολη.

Στη πεζοδροµηµένη Ερµού µε τα έξυπνα γκράφιτι χορεύουµε ταγκό µε πάθος, µε την οµάδα Μilonga (κάθε ∆ευτέρα 22:00-02:00, µε ελεύθερη είσοδο). Το παλιό, σιδερένιο γεφύρι πάνω από τις σιδηροδροµικές γραµµές αποτελεί τόπο συνάντησης και µας οδηγεί στις παραδεισένιες γειτονιές του Θησείου, όπου µοσχοβολούν τα γιασεµιά που σκαρφαλώνουν στα νεοκλασικά.

Στην Ερµού, επισκεφτείτε και το νεοκλασικό της Ένωσης Αρχαιολόγων για κάποια διάλεξη, προβολή ταινίας αλλά και για ένα από τα πάρτι που οργανώνονται στη σάλα µε τα κοµψά παράθυρα που κοιτάνε στον Παρθενώνα.

Στην πλατεία Ασωµάτων µε τη µικροσκοπική εκκλησιά, σχηµατίζεται ένα τρίστρατο µε το Θησείο, το παζάρι του Μοναστηρακίου, και το Ψυρρή µε τις βιοτεχνίες της δεκαετίας του ’60, τις funky µπουτίκ, τα στιλάτα κοµµωτήρια, τα παραδοσιακά ταβερνεία και τα νεανικά καφέ.
Η οδός Μητροπόλεως έχει άρωµα αρ ντεκό. Να σηµειώσουµε εδώ ότι άλλωστε ολόκληρη η πολιτεία παρουσιάζει έντονο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον.

Η βόλτα στη ∆ιονυσίου Αρεοπαγίτου ξεκινά από το Θησείο, περνά από την είσοδο της Ακρόπολης, το Ηρώδειο, και καταλήγει στο σπουδαίο Μουσείο Ακρόπολης.
Ξαποστάστε στον Λόφο του Φιλοπάππου µε τα λιθόστρωτα µονοπάτια που σχεδίασε και διαµόρφωσε πριν από µισό περίπου αιώνα ο αρχιτέκτονας ∆ηµήτρης Πικιώνης.
Στο Θέατρο της ∆ώρας Στράτου, χορεύουν συχνά συγκροτήµατα παραδοσιακών χορών.
Η ανεξερεύνητη Πνύκα µάς χαρίζει µαγευτικά πλάνα προς τον Παρθενώνα. Το πλακόστρωτο του Πικιώνη µάς «κατευθύνει» προς τον Ιερό Βράχο.
Στην «Πέτρα της Αθηνάς», βιώνουµε την απόλυτη αντίθεση: Παρέες µαθητών έρχονται εδώ –σκασιαρχείο–  ακούνε χιπ χοπ, έντεχνα και λαϊκά σουξέ από τα tablet τους, οικογένειες Ινδών φωτογραφίζονται µε τα σάρια τους να ανεµίζουν, κι όλα αυτά, µε θέα την Αρχαία Πολιτεία, την ατέρµονη τσιµεντούπολη που τελειώνει στις κορυφογραµµές του λεκανοπεδίου κάτω από το άπλετο αττικό φως.

Κάθε Κυριακή απόγευµα, οι εύζωνες κατεβάζουν τη σηµαία, στο άκουσµα του Εθνικού Ύµνου που παίζει η Φιλαρµονική του ∆ήµου. Η Ρωµαϊκή Αγορά, ο ναός του Ηφαίστου, η πύλη του Αδριανού, οι Αέρηδες και το Μουσείο Παραδοσιακών Οργάνων «Φοίβου Ανωγειανάκη» είναι τόποι που δεν πρέπει να χάσετε! Μέσα από την τουριστική Πλάκα να εισδύσετε στη λιλιπούτεια κυκλαδίτικη συνοικία «Αναφιώτικα».
Τέλος, στο βιβλιοπωλείο «Λεµόνι» της γραφικής οδού Ηρακλειδών παρουσιάζονται βιβλία, εκθέσεις τέχνης και ποιητικές βραδιές µε θαλπωρή.

Η αυθεντική Οδός Αθηνάς

Χανόµαστε στο λαβύρινθο των δροµίσκων της Αγίας Ειρήνης. Από την όµορφη εκκλησία ακούγονται οι ψαλµωδίες τις Κυριακές τα πρωινά. Για µεζέ, προτείνω ένα πολίτικο λαχµατζούν στη «Φεϊρούζ», ψαράκια στην πολυφωτογραφηµένη Βαρβάκειο Αγορά, λίγο κρασί στο «∆ίπορτο» και, τέλος, λαχταριστούς κεφτέδες στα λιγοστά τραπεζάκια του κυλικείου που έχει θέα όλη την πλατεία Συντάγµατος µέχρι τον Υµηττό και την Ακρόπολη, και βρίσκεται στην ταράτσα της πολυκατοικίας που έχει είσοδο µέσα στην πρώτη στοά της οδού Καραγιώργη Σερβίας (κλειστό τις Κυριακές).
Ο Ναός του Ολυµπίου ∆ιός αλλά και το Ζάππειο, µε τους θεσπέσιους, ολάνθιστους κήπους και τις δύο σπάνιες για την πόλη µας παιδικές χαρές, όπως και το χαριτωµένο καφενείο, καλό είναι να συµπεριληφθούν στο πλάνο σας. Από το Σύνταγµα µέχρι την Αγία Ειρήνη, ο κόσµος πληµµυρίζει τα παζάρια µέχρι την Αγίου Μάρκου, και τη νύχτα τα µπαράκια. Περιδιαβαίνουµε τα σοκάκια γύρω από την Ερµού µε µια τυρόπιτα κουρού στο χέρι από το διαχρονικό «Άριστον» της οδού Βουλής. Χορεύουµε ως τα χαράµατα στο µικροσκοπικό «7 Jokers» του ίδιου δρόµου αλλά και σε τόσα άλλα που έχουν ανοίξει τελευταία.

Οµόνοια, Εξάρχεια,
Κολωνάκι, Πατήσια…

Η γνήσια αθηναϊκή Πλατεία Κοτζιά µε το ωραίο δηµαρχείο, και η πιο «σκληρή» συνοικία γύρω από την Πλατεία Θεάτρου, µε τα κινέζικα µαγαζιά, τις αραβικές ψησταριές µε τα φαλάφελ, τα ασιατικά κουρεία και τα αιγυπτιακά καφέ όπου µοσχοβολούν οι ναργιλέδες. Εδώ, απολαµβάνουµε καφέ µε κάρδαµο, αυθεντικό αϊράν και γνήσιο ινδικό φαγητό. Στην Πλατεία Οµονοίας, το ιστορικό καφενείο «Νέον» (νυν Βενέτης) από τη µία προσφέρει όλων των ειδών τα καλούδια, από την άλλη φυλάει σαν θησαυρό την αύρα της παλιάς Αθήνας. Κάτω από τα αξιοθαύµαστα γύψινα του ταβανιού, οι φωτογραφίες του Κώστα Μπαλάφα και της Βούλας Παπαϊωάννου µάς ξεναγούν στην αλλοτινή Αθήνα µε νοσταλγία. Οι πεζοδρόµοι στην Πλατεία Κάνιγγος µας κατευθύνουν προς τα Εξάρχεια µε τα εναλλακτικά βιβλιοπωλεία, τα πολιτικοποιηµένα στέκια, την πλατεία όπου τα βράδια ανάβουν φωτιές, τις µουσικές και τις συζητήσεις. Στο ανήφορο για την οδό Καλλιδροµίου –µε την περίφηµη λαϊκή αγορά του Σαββάτου– οι τοίχοι «µιλάνε» µε συνθήµατα που αφυπνίζουν. Στάσεις γεύσεων στο γαλακτοπωλείο της Τσαµαδού, στον «Κυµατοθραύστη» µε τα µαγειρευτά των 3,50 ευρώ στη Χαριλάου Τρικούπη, στο ολόφρεσκο µανιάτικο µεζεδοπωλείο «Frumel» στη Μαυροµιχάλη. Από το Πάρκο της Ναυαρίνου, σεργιανίζουµε προς το Γαλλικό Ινστιτούτο και το Γκαίτε από την ξακουστή οδό Σκουφά µε τις βιτρίνες της, η οποία µας «οδηγεί» στο Κολωνάκι µε τις γκαλερί, τα µουσεία Μπενάκη, Κυκλαδικής Τέχνης και το Βυζαντινό.

Αξιόλογες γκαλερί συναντάµε στου Ψυρρή µε αποκορύφωµα το νέο Μουσείο Μπενάκη στην Πειραιώς. Οι λάτρεις των Τεχνών συνεχίστε στη Στέγη Γραµµάτων και Τεχνών, στη λεωφόρο Συγγρού, ενώ περιµένετε να βρεθείτε στην αγκαλιά του νέου κτιρίου του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, στο ανακαινισµένο εργοστάσιο Φιξ. Αυτή τη στιγµή, το µουσείο στεγάζεται στο κτίριο του Ωδείου Αθηνών στη Λεωφ. Β. Κωνσταντίνου.
H οδός Πανεπιστηµίου το βράδυ είναι µαγευτική, µε υπέροχα κτίρια, όπως της Ακαδηµίας και της Εθνικής Βιβλιοθήκης, που αξίζει να επισκεφτείτε. Απέναντι, το κτίριο όπου έµενε η οικογένεια της διάσηµης χορογράφου Ζουζούς Νικολούδη, στη Στοά Κοραή το θρυλικό σινεµά «Άστυ» µε κινηµατογραφικά αφιερώµατα και φιλικές τιµές, και η Στοά του Βιβλίου µε το «Θέατρο Κουν».

Το βραδάκι µε τον ηλεκτρικό πάµε στον Άγιο Ελευθέριο. Απέναντι από την εκκλησία βρίσκεται εδώ και 25 έτη το µουσικό µεζεδοπωλείο της κυρίας Τζένης, όπου στήνονται αυθόρµητα γλέντια µε σµυρνέικα, λαϊκά, ρεµπέτικα και αξέχαστα εδέσµατα. Τα Πατήσια και η Κυψέλη είναι οι πιο multi-culti γειτονιές. Στην οδό Πατησίων βρίσκεται ένα από τα καλύτερα παγκοσµίως Αρχαιολογικά Μουσεία, όπου φιλοξενούνται και µοντέρνοι καλλιτέχνες, ενώ ο κήπος µε το ρεστοράν του είναι σκέτη «Όαση».

Πέρα από το κέντρο…

Πέρα από το κέντρο, όµως, η Αθήνα έχει και παραλίες. Ένα πρωί µε το τραµ θα κατηφόριζα στην παραλιακή Ποσειδώνος για να εισπνεύσω την αρµύρα του Σαρωνικού στον Φλοίσβο, θα χανόµουν ανάµεσα στα παλιά καπετανέικα αρχοντικά του Παλαιού Φαλήρου, θα καθόµουν σε µία από τις ψαροταβέρνες στις Τζιτζιφιές και θα επισκεπτόµουν το Πλωτό Ναυτικό Μουσείο του Θωρηκτού Αβέρωφ, δίπλα στην τριήρη «Ολυµπιάς», στο Τροκαντερό. Θα δραπέτευα ένα απόγευµα στη λίµνη της Βουλιαγµένης για να κολυµπήσω στο ιαµατικό της νερό και δεν θα έχανα µε τίποτα το ηλιοβασίλεµα στο µυσταγωγικό ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο. Ιδίως αν η Σελήνη είναι γιοµάτη…

 

Προδιαγραφές

  • Πληροφορίες:

    Στην ιστοσελίδα των Ατενίστας θα ενηµερωθείτε για θεµατικές ξεναγήσεις (π.χ. σε µια γειτονιά ή στους χώρους επαγγελµάτων που χάνονται κ.ά.): http://atenistas.org

Χάρτης