Ειδοποίηση
  • Google Geocoding API error: You are over your quota.
Μυλάων ο ποταμός και το φαράγγι
5.0/5 rating 1 vote
κείμενο: Γιάννης Φαρσαράκης | φωτογραφίες: Γιάννης Φαρσαράκης

 

Ταξιδεύουμε στην ενδοχώρα της Πελοποννήσου πάνω στον οδικό άξονα Κορίνθου-Καλαμάτας. Στην Μεγαλόπολη στρίβουμε προς την Καρύταινα την οποία διακρίνουμε δυτικά στο τέλος του κάμπου, σκαρφαλωμένη στην πλαγιά του λόφου και στεφανωμένη από το θρυλικό της κάστρο, ατρόμητο φύλακα των στενών ανάμεσα στην Αρκαδία και την Ηλεία. 
Στο σταυροδρόμι κάτω από το κάστρο παίρνουμε τον δρόμο για Ανδρίτσαινα, παράληλλα με τον ποταμό Ελισσώνα που ρέει βαθιά κάτω από το φρούριο και λίγο παρακάτω, αφού ενωθεί με τον ποταμό Λούσιο θα  σχηματίσει τον Αλφειό. 
Ο Αλφειός είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της Πελοποννήσου σε μήκος αλλά και σε όγκο νερού. Στα μυθολογικά χρόνια ήταν γιος του Ωκεανού και της Τηθύος και στην αρχαιότητα λατρευόταν ως θεός. Σήμερα είναι γνωστός στον πολύ κόσμο για τα ποτάμια σπόρ που διεξάγονται εκεί από εταιρίες εναλλακτικού τουρισμού. Στον Αλφειό πέφτει σαν παραπόταμος και ο Μυλάωνας που είναι και ο σκοπός του ταξιδιού μας.
Στον δρόμο μας συναντάμε το χωριό Θεισόα, χτισμένο στην βόρεια πλευρά του λόφου με τα λείψανα της αρχαίας ομώνυμης πόλης που πήρε το όνομά της από την Θεισόα, μια από τις τρείς νύμφες που περιποιήθηκαν τον νεογέννητο Δία.

Από το Μάτεσι στον Μυλάων

Στρίβουμε δεξιά και φτάνουμε μετά από 5 χλμ στο Μάτεσι, ένα μικρό χωριό χτισμένο στην δυτική πλαγιά του Ματεσαίικου βουνού με υψόμετρο 819 μ. Έχει 60 περίπου μόνιμους κατοίκους -στην πλειοψηφία τους ηλικιωμένοι- καθώς χτυπήθηκε από το μαζικό κύμα μετανάστευσης προς το εξωτερικό και τα μεγάλα αστικά κέντρα που σημειώθηκε τη δεκαετία του 50 στη χώρα μας. Το χωριό πληγώθηκε βαριά από τις πυρκαγιές το 2007 και τα σημάδια από την φωτιά είναι έντονα ακόμα και σήμερα όπου και αν κοιτάξεις. Αλλά αγναντεύοντας από την πλατεία, χαμηλότερα προς τα νότια, αμέσως το μάτι εντοπίζει μια πράσινη λωρίδα που ξέφυγε από την λαίλαπα της φωτιάς, το φαραγγοπόταμο του Μυλαώνα.
Ο ποταμός Μυλάωνας αναφέρεται από τον περιηγητή Παυσανία κατά την επίσκεψη του στην Θεισοαία χώρα το 174μ.Χ. Πηγάζει από το Λύκαιο όρος, το ιερό βουνό των Αρκάδων και χύνεται στον Αλφειό κοντά στο χωριό Σέκουλα. Σε όλη την διαδρομή του, λόγω των άφθονων νερών όλο τον χρόνο, είναι κατάφυτος από πλατάνια και άλλα δέντρα. Το ποτάμι στολίζουν δύο πέτρινα τοξωτά γεφύρια. Το ένα από αυτά ονομάζεται Πετρογέφυρο· βρίσκετε 100 μέτρα από το νεότερη γέφυρα του δρόμου Καρύταινας-Ανδρίτσαινας και είναι μνημείο μεσαιωνικής αρχιτεκτονικής γεφυρών.  Όμως αυτό που τον κάνει να ξεχωρίζει είναι το φαράγγι που έχει σχηματίσει το νερό στην προσπάθεια του να βρει πέρασμα ανάμεσα από τον σκληρό ασβεστόλιθο και να φτάσει στον Αλφειό, διαβρώνοντάς το επί χιλιάδες χρόνια. Ένα φαράγγι βαθύ και στενό με σπηλαιώδη χαρακτηριστικά και δύο καταρράκτες 15 και 5 μέτρων εσωτερικά που δυστυχώς το κάνουν απροσπέλαστο στον κόσμο που θα ήθελε να το θαυμάσει.
Για να φτάσεις ως εκεί κατηφορίζεις από την πλατεία του Μάτεσι προς το νεκροταφείο. Από εκεί υπάρχει σηματοδοτημένο μονοπάτι που έφτιαξε το Δασαρχείο Πύργου σε συνεργασία με τον Δήμο Ανδρίτσαινας το 2008 και σε κατεβάζει σε ένα παλιό πέτρινο τοξωτό γεφύρι. Είναι το σημείο απ’ όπου ξεκινάει η διαδρομή μέσα από το νερό. Το μάτι δεν χορταίνει τις εικόνες που εναλλάσσονται. Πυκνή και πολυποίκιλη βλάστηση σχηματίζει ένα τροπικό σκηνικό. Από το γεφύρι και μετά, το ποτάμι γίνεται ανοιχτό φαράγγι. Σε πολλά σημεία από τα τοιχώματα τρέχουν νερά που παραπέμπουν σε μικρογραφία του γνωστού Πανταβρέχει. Προχωρώντας θαυμάζεις τις διαδοχικές σταλαγμιτικές δημιουργίες του νερού που τρέχει από ψηλά. Σχεδόν παντού βλέπεις κληματσίδες, κισσούς και άλλα αναρριχητικά φυτά να κρέμονται από τα τοιχώματα σαν πράσινες κουρτίνες. 
Το river trekking έως τον πρώτο καταρράκτη είναι περίπου 2 ώρες και μετά ο απλός πεζοπόρος που θα κάνει την διάσχιση του ποταμού έως το φαράγγι πρέπει να επιστρέψεις πίσω, σίγουρα αποζημιωμένος από την ομορφιά του.

Συναρπαστικό αλλά  για εκπαιδευμένους

Οι πιο τολμηροί που έχουν τον κατάλληλο εξοπλισμό και τις απαραίτητες γνώσεις του Canyoning μπορούν να συνεχίσουν. Πλησιάζοντας προς την είσοδό του τα τοιχώματα αρχίζουν να στενεύουν και να βαθαίνουν, το νερό να αποκτάει ορμή και τα πόδια σου αρχίζουν να χάνουν τον πυθμένα του ποταμού ώστε να αναγκάζεσαι να κολυμπήσεις. Ο ήχος από τα νερά που χτυπούν τα λεία βράχια είναι έντονος ενώ κάπου μπροστά ακούγεται μια τρομερή βουή λόγω του αντίλαλου ανάμεσα στα τοιχώματα. Αμέσως γίνεται αντιληπτό ότι κάτι έχει αλλάξει... Νωρίτερα περπατούσες στο ποταμάκι χαζεύοντας την φύση ενώ τώρα κολυμπάς και προσπαθείς να γαντζωθείς στα βράχια για να μην παρασυρθείς από τα νερά. Ενστικτωδώς αισθάνεσαι ότι πρέπει να βγεις από το νερό οπότε όταν αντικρίζεις δεξιά ένα πατάρι πάνω στα βράχια νοιώθεις σαν τον ναυαγό που βρήκε τη σανίδα. Στην άκρη του παταριού μπορείς να δεις και τον μεγάλο καταρράκτη από επάνω. Εκεί τοποθετείς το σχοινί πάνω στους μόνιμους κρίκους και αρχίζεις την κατάβαση αποφεύγοντας τα νερά που σε κτυπάνε από παντού λόγω της στενότητας των τοιχωμάτων. Ξεκινώντας την κατάβαση το φως ολοένα λιγοστεύει και η αίσθηση ότι είσαι βαθειά στα έγκατα της γης δημιουργεί ποικίλα συναισθήματα. Αλλά αυτό που σε γεμίζει με δέος είναι όταν σηκώνεις το κεφάλι ψηλά και συνειδητοποιείς το βάθος που βρίσκεσαι και πως έφτιαξε η φύση αυτό το φαράγγι. Συνεχίζεις πότε κολυμπώντας, πότε περπατώντας ή σκαρφαλώνοντας έως τον δεύτερο καταρράκτη και σε λίγα λεπτά το φως της ημέρας αρχίζει να δυναμώνει πάλι. Χωρίς να το καταλάβεις βρίσκεσαι να περπατάς πάλι στο ήσυχο καταπράσινο ποταμάκι όπως νωρίτερα. Σταματάς και κοιτώντας πίσω, βλέπεις τον απότομο βράχο ύψους 40 μέτρων με την στενή κάθετη σχισμή που είναι η έξοδος του. Για όσους έχουν γνώση τεχνικών Canyoning (Καταβάσεων Φαραγγιών) και θέλουν να δουν το φαράγγι, αυτό είναι ασφαλισμένο σύμφωνα με τις προδιαγραφές και η κατάβαση μπορεί να γίνει χωρίς πρόβλημα μετά από καλή εκτίμηση της ποσότητας των υδάτων. Το μήκος του είναι περίπου 200 μέτρα και το βάθος του από 10 έως 80. Ιδιαίτερος είναι και ο 15μετρος καταρράκτης που είναι σε σχήμα S και με μεγάλο όγκο νερού απαιτεί εμπειρία για την κατάβαση του. Μετά την έξοδο του φαραγγιού απαιτούνται άλλες δύο ώρες river trekking έως την γέφυρα στον δρόμο Μάτεσι-Σέκουλας για επιστροφή στο χωριό. 
Μετά την εξόρμηση στον Μυλάωνα και παίρνοντας τον δρόμο της επιστροφής αξίζει μια γαστρονομική εμπειρία στην ΘΕΑ, την κοντινότερη ταβέρνα της περιοχής που βρίσκεται στο χωριό Θεισόα όπου μπορείς να απολαύσεις την υπέροχη κουζίνα της με θέα όλη την κοιλάδα του Αλφειού.

Αξιοθέατα της περιοχής

Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν πολλά ενδιαφέροντα μέρη για να επισκεφτείς. Πάνω στον δρόμο Καρύταινας-Ανδρίτσαινας, 1.5 χλμ μετά το χωριό Νέο Κωτύλιο παίρνουμε κατηφορικό δρόμο δεξιά που μας οδηγεί στο γεφύρι του Κούκου που βρίσκεται στο πιο στενό βραχώδες πέρασμα του Αλφειού. Διευκόλυνε την επικοινωνία των χωριών της δυτικής Γορτυνίας με την Ανδρίτσαινα. Κτίστηκε το 1880, είναι μονότοξο και το ύψος του είναι 34 μέτρα. Σε μικρή απόσταση μπορείς να θαυμάσεις  τον καταρράκτη Βροντού. Άξια επίσκεψης είναι και η ακρόπολη της αρχαίας Θεισόας με τα πελασγικά τείχη καθώς και το Λύκαιο όρος που στην κορφή του βρίσκεται ο βωμός του και ίχνη από το τέμενός του. Βόρεια από την κορυφή, σε οροπέδιο υπάρχουν αρχαία λείψανα του σταδίου, του ιππόδρομου και των υπόλοιπων εγκαταστάσεων όπου τελούνταν κάθε τέσσερα χρόνια αγώνες τα Λύκαια. Στον ίδιο χώρο τελούνται ανά 4ετία και τα σύγχρονα Λύκαια από τον Σύλλογο Άνω Καρυωτών με αθλητές «στεφανίτες και όχι χρηματίτες»...
Σε μικρή απόσταση βρίσκεται η Ανδρίτσαινα που προσφέρει στον επισκέπτη διαμονή, φαγητό και νυχτερινή διασκέδαση και αποτελεί η ίδια αφορμή περιπλάνησης στα παραδοσιακά της σοκάκια με τα όμορφα αρχοντικά, την περίφημη βιβλιοθήκη  και το Λαογραφικό Μουσείο. Σε κοντινές αποστάσεις από την Ανδρίτσαινα υπάρχουν ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα, η αρχαία Φιγαλεία, η αρχαία Αλιφείρα και για τους φυσιολάτρες το γνωστό φαράγγι της Νέδας.
 

Προδιαγραφές

  • Πρόσβαση:
    Στο Μάτεσι  μπορούμε να φτάσουμε από Αθήνα διανύοντας  225 χλμ μέσω Κορίνθου, Τρίπολης, Μεγαλόπολης, Ανδρίτσαινας. Επίσης μπορούμε να πάμε εκεί από την Πάτρα μέσω Πύργου, Κρεστένων, Ανδρίτσαινας σε 170 χλμ.

Χάρτης