Σκύρος Στο νησί της αιώνιας ποίησης
5.0/5 κατάταξη (2 ψήφοι)
Κείμενο - Φωτογραφίες: Θάλεια Νουάρου

Κείμενο - Φωτογραφίες: Θάλεια Νουάρου

Υπάρχει ένα νησί στο κέντρο του Αιγαίου, που ο χρόνος ελάχιστα το έχει αγγίξει. Μια ρίζα πρωτογονική ακολουθεί με ευλάβεια κάθε σου βήμα στο σμίξιμο θάλασσας, πέτρας κι ουρανού. Κανένα τυπικό φτιασίδωμα δεν στήθηκε εδώ για να σε υποδεχτεί. Τόπος αυθεντικός και δυσανάγνωστος, που όλοι τελικά αποκτούν κι έναν λόγο να τον αγαπούν.

Γιατί εδώ κάνεις φίλους κι ανταμώνεις την κοινή μας ψυχή με ένα σύμπαν ποιητικά αρχέγονο, γεμάτο μουσικότητα και αρμονία.

Στο μικρό της λιμάνι, τη Λιναριά, με τα γουστόζικα καφενεδάκια, η ζωή κυλά σε νωχελικούς ρυθμούς. Το πλοίο φτάνει καθημερινά από την Κύμη, που απέχει μόλις μιάμιση ώρα. Κι όμως, το μεγαλύτερο νησί των Σποράδων έμεινε για χρόνια αποκομμένο από τον έξωθεν πολιτισμό, κατορθώνοντας το ακατόρθωτο. Να κρατήσει σχεδόν ανέπαφη την αγροτική οικονομία και τους καρπούς της γης, τις λαϊκές του τέχνες, τα αρχέγονα έθιμα και τη σπάνια βιοποικιλότητά του, με βασιλιά το πανέμορφο σκυριανό αλογάκι, μια από τις αρχαιότερες ράτσες αλόγου στον κόσμο.

Οι πρώτες εικόνες από το λιμάνι προς τη Χώρα θυμίζουν έντονα το ευβοϊκό τοπίο, σαν τίποτα να μην έχει αλλάξει, μέχρι που ο κατακόρυφος λόφος με το κάστρο στην κορφή εμφανίζεται απρόσμενα για να σφραγίσει το τοπίο. Πίσω σου πάντα σε θωπεύει το «Βουνό», ο επιβλητικός βραχώδης όγκος του όρους Κόχυλα στον άγριο Νότο του νησιού. Έτσι όπως το βλέπεις από μακριά, περήφανο, να ανεβαίνει μες στη θάλασσα, σε προσκαλεί στη μυστηριακή του γοητεία…

Πουριά

                                                                                                 

Με τις απέραντες διαδοχικές αμμουδιές και τους διάσπαρτους παλιούς ανεμόμυλους, η περιοχή γύρω απ’ τον Μώλο είναι μία από τις ωραιότερες του νησιού. Στην άκρη του δρόμου, ένας βοσκός αρμέγει τα κατσίκια του, μια εικόνα που στο εξής θα μας συντροφεύει παντού αφού πρόκειται για μια κτηνοτροφική οικονομία, από τα λίγα νησιά όπου οι κτηνοτρόφοι είναι περισσότεροι από τους ψαράδες!

Κατά το λιόγερμα θα εξερευνήσουμε τον αναπαλαιωμένο επισκέψιμο ανεμόμυλο που λειτουργούσε ως το 1847 κι έχει μεταμορφωθεί σε ένα ωραιότατο καφέ μπαρ πλάι στην αμμουδιά. Θα τρυπώσουμε στο σπηλαιοεκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, θα περπατήσουμε στο μαγικό τοπίο από τα λαξευμένα βράχια όπου βρισκόταν το αρχαίο λατομείο πωρόλιθου, θα αγναντέψουμε τις πλανεύτρες βραχονησίδες με τα λευκά ξωκλήσια τους. Τα ζεστά κι απάνεμα νερά της αμμουδιάς της Βίνας θα μας μαγέψουν. Το βράδυ, στην ταβέρνα του Στέλιου, στα Γυρίσματα, θα δοκιμάσουμε ζεστό ανθότυρο, τη λιχουδιά τον τσοπάνηδων – μια γεύση που δεν ξεχνάς εύκολα. Φτιαγμένος από φρέσκο αιγοπρόβειο γάλα, κλείνει μέσα του όλα τα αρώματα του νησιού...

Τα μουσεία

Τι πιο όμορφο να ξεκινήσει η περιπλάνησή σου σε έναν τόπο ρουφώντας όλη τη γνώση που σου προσφέρουν τα μουσεία του. Η πλατεία της αιώνιας ποίησης στον Παλαιόπυργο πρέπει να ’χει το ωραιότερο όνομα και θέα στην Ελλάδα. Πάνω από το γαλανόλευκο τοπίο των Μαγαζιών, το κέντρο της κοσμεί η προτομή του Ρούπερτ Μπρουκ, του Άγγλου ποιητή που πέθανε εν πλω, υπηρετώντας στο ναυτικό κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, και ζήτησε να θαφτεί στα νότια του νησιού.

Στους χώρους του εξαιρετικού αρχοντικού των Φαλταγηδών, ενός από τα παλαιότερα της Σκύρου, στεγάζεται το μουσείο του Μάνου Φαλτάιτς, γόνου του δημοσιογράφου και πολεμικού ανταποκριτή Κωνσταντίνου Φαλτάιτς. Ο Μάνος τη δεκαετία του 1960 οργώνει την Ελλάδα διασώζοντας ένα σπουδαίο κομμάτι του λαϊκού μας πολιτισμού. Δεν πρόκειται όμως για λαογραφική μόνο συλλογή, αλλά για έναν χώρο που από το 1964 λειτουργεί στα πρότυπα του κοινοτισμού φιλοξενώντας ένα ιδιότυπο οικογενειακό μουσείο όπου λαογραφικά αντικείμενα συνυπάρχουν με ζωγραφική, γλυπτική και σπάνιο αρχειακό υλικό από την Επανάσταση και τις αρχές του 20ού αιώνα. Οι πολύχρωμες προσωπογραφίες του Μάνου Φαλτάιτς σε κοιτούν με τα μεγάλα τους μάτια. Το μικρό και τόσο εργονομικό παραδοσιακό σκυριανό σπίτι, τα νυφικά κεντήματα κι οι φορεσιές σε βάζουν στο μεδούλι του τόπου. Όλα ενορχηστρωμένα στην εντέλεια σκιαγραφούν την αστική ζωή της εποχής αλλά και την προσωπικότητα του Μάνου που ήθελες να είχες προλάβει να γνωρίσεις.

Στο μικρό, λιτό και περιποιημένο Αρχαιολογικό Μουσείο θα δούμε γλυπτά και κεραμικά της μυκηναϊκής περιόδου, σχεδόν όλα τους τυχαία ευρήματα, αφού η Σκύρος κρύβει στα σπλάχνα της ένα ολόκληρο θαμμένο μουσείο. Τόπος μυθικός και αρχέγονος, κατοικήθηκε από Πελασγούς, Κάρες, Κρήτες, Δόλοπες κι Αθηναίους, και μυθικές προσωπικότητες όπως ο βασιλιάς Λυκομήδης, ο Αχιλλέας και ο Θησέας, συνδέονται με το νησί. Διαχρονικής αισθητικής κοσμήματα και κεραμικά αγγεία της Πρωτογεωμετρικής Περιόδου και τα ξυλόγλυπτα τροχήλατα αλογάκια, παιχνίδια της ίδια εποχής, που βρέθηκαν μέσα σε παιδικούς τάφους, κεντρίζουν το ενδιαφέρον μας. Εδώ θα μάθουμε και για τον προϊστορικό οικισμό στο Παλαμάρι, μια θαμμένη πολιτεία της οποίας η ανασκαφή κάλυψε ένα μεγάλο κενό γνώσης για την Πρώιμη και τη Μέση Εποχή του Χαλκού στη Σκύρο και όλο το κεντρικό Αιγαίο.

Η Χώρα

Κατάλευκη, χτισμένη αμφιθεατρικά στον κατακόρυφο λόφο, η εικόνα της σε μαγεύει. Οι ντόπιοι την αποκαλούν «το Χωριό» αφού είναι ο μεγαλύτερος οικισμός, όπου ζουν οι περισσότεροι από τους 3.000 κατοίκους του νησιού. Είναι απόλαυση να περπατάς στ’ ασβεστωμένα της στενά με τα μικρά λευκά σπίτια που διακοσμούν κεραμικά πιάτα, τον «λιακό», τις χαρακτηριστικές ταρατσούλες, και τις χρωματιστές πορτέλες με το αμπελάκι στο κεφαλόσκαλο. Εσωτερικά είναι ακόμη δομημένα στα πρότυπα του παραδοσιακού σπιτιού με το σκαλιστό ξύλινο πατάρι και την «κρεβατσούλα». Καθώς δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα, τα παιδιά παίζουν ξέγνοιαστα στην πλατεία κι οι ντόπιοι απολαμβάνουν τον καφέ ή το τσιπουράκι τους στα γύρω μαγαζιά. Αν κρίνεις από το πόσο πολλά μπαρ διαθέτει ο μικρός αυτός οικισμός, συμπεραίνεις εύκολα ότι οι Σκυριανοί αγαπούν τη νύχτα και τη διασκεδάζουν.

Στην είσοδο της Χώρας, ο κ. Μανώλης Μανωλιός συντροφιά με το σφυρί και το καλέμι του σκαλίζει τα περίτεχνα σχέδια που κοσμούν τα παραδοσιακά σκυριανά έπιπλα. Η ξυλογλυπτική τέχνη αποτελεί τεράστιο κεφάλαιο για το νησί. «Στα χαρτιά είμαστε 16 που ασχολούμαστε ακόμη, η αλήθεια είναι όμως πως ελάχιστοι έχουμε απομείνει, δεν ζεις πια από αυτή τη δουλειά…» θα μου πει με πικρία ο κ. Μανώλης, που δουλεύει το ξύλο σχεδόν μισό αιώνα...

Από τη Χώρα κατά το σούρουπο θα ανηφορίσουμε στο Μοναστήρι του Αϊ-Γιώργη του Σκυριανού, πολιούχου του νησιού. Στο διάβα μας χαριτωμένα αυλιδάκια κι όμορφες εκκλησιές, σφηνωμένες θαρρείς μέσα στα στενά. Τις 365 αριθμούν οι εκκλησιές της Σκύρου, όσες, λέει, και οι μέρες του χρόνου! Από τη μία η πανοραμική θέα της Χώρας, και το μπλε του Αρχιπελάγους από την άλλη, σε συντροφεύουν στην ανηφοριά για τη Μονή, που είναι μετόχι της Αγίας Λαύρας. Στη γιορτή του αγίου Γεωργίου, μοναχοί κατεβαίνουν από το Άγιο Όρος γιορτάζοντας μαζί με τους ντόπιους το μεγάλο πανηγύρι. Η Μονή χτίστηκε το 960 μ.Χ. και βρίσκεται δίπλα στο βυζαντινό φρούριο, στη θέση της αρχαίας ακρόπολης. Από εδώ εισχωρείς στην πύλη του μυθικού Κάστρου με τα κυκλώπεια τείχη του, τη σκοτεινή φυλακή, τον θρόνο του Λυκομήδη, τη σπηλιά που σκοτώθηκε ο Θησέας...

Οι τεχνίτες

Γητευτής του ξύλου, ο Λευτέρης Αυγοκλούρης κρατά την τέχνη ζωντανή με το μεράκι και την αισθητική του. Τον βρήκαμε στο εργαστήρι του στον δρόμο από τη Χώρα προς τη Λιναριά, έναν πολυχώρο τέχνης και πολιτισμού. Στο σκυριανό σπίτι που αναπαρίσταται στο εργαστήρι, θα μάθουμε για την ευρηματικότητα των χώρων και των επίπλων του. Για την πανάρχαιη σκαλιστή κασέλα και τις «θέσεις», τα μικρά σκυριανά καρεκλάκια. «Όταν γεννιόταν ένα παιδί, έπρεπε να του φτιάξουν τη θέση του», θα μας πει η σύντροφός του και ζωγράφος Εμμανουέλα Τόλιου, και αν με μια πρώτη ματιά σού μοιάζουν παιδικά, όταν καθίσεις επάνω τους, δεν θα πιστεύεις πόσο γερά και αναπαυτικά είναι. Πατώντας στην παράδοση έχουν καταφέρει να την εξελίξουν φτιάχνοντας πολύχρωμες κατασκευές, μικρά έργα τέχνης για κάθε σύγχρονο σπίτι.

Στο εργαστήρι του στα Μαγαζιά, ο Σταμάτης Φτούλης με το πινέλο ανά χείρας ζωγραφίζει με περίσσια μαεστρία τις παραδοσιακές σκυριανές πιατέλες. Είναι ο παλαιότερος ανάμεσα στους κεραμίστες του τόπου, μια τέχνη που άνθησε από την αρχαιότητα στο νησί. Στα Μαγαζιά θα απολαύσεις τη θάλασσα και θα γευματίσεις σε όμορφα ταβερνάκια πάνω στο κύμα. Δεν γίνεται να πας στη Σκύρο και να μην απολαύσεις μια ζουμερή αστακομακαρονάδα, την πατρότητα της οποίας διεκδικεί το νησί.

Τροχάδια και ιππασία στο Τραχύ

Της πάει η ομίχλη της άνοιξης, αναδεικνύει όλο αυτό το πολύχρωμο χαλί της γης, σκέφτομαι, καθώς οδεύουμε για το Τραχύ, τον εύφορο Βορρά του νησιού με τις πεδιάδες, τα ζωντανά και τα μποστάνια του. Στον δρόμο μας οι εγκαταλειμμένες πέτρινες κατούνες με τα αλώνια κι έπειτα οι χωματόδρομοι που οδηγούν στον αρχαιολογικό χώρο στο Παλαμάρι. Κοκόρια και γαλοπούλες, πελαργοί, τροφαντές αγελάδες, ενδημικά είδη σαύρας, αγριοκάτσικα, εκατομμύρια μέλισσες, κοπάδια από πρόβατα και σκυριανά αλογάκια ξεπροβάλλουν από παντού – ένα πανέμορφο φυσικό πάρκο ανοίγεται μπροστά στα μάτια σου. Κάπου εδώ θα βρούμε και το κτήμα της Αμάντας και του Στάθη, οι οποίοι προσέχουν 90 άλογα, κι ανάμεσά τους κάποιες από πιο τις καθαρόαιμες ράτσες στο νησί. Πέρα από πανέμορφα, τα σκυριανά αλογάκια είναι ιδιαίτερα φιλικά, αγαπούν τα παιδιά κι η επαφή μαζί τους μόνο χαρά μπορεί να προσφέρει. Στο κτήμα, τα παιδιά μαθαίνουν τα πάντα γύρω απ’ τα άλογα και τη φροντίδα τους, την επικοινωνία μαζί τους και τους κανόνες της ιππασίας. «Όλοι θέλουν μια βόλτα με το άλογο, δεν είναι όμως μόνο αυτό το ζητούμενο. Όταν πείθονται τελικά να έρθουν, φεύγουν γεμάτοι και χαρούμενοι», μας λέει η Βρετανίδα Αμάντα Σίμπσον, που έχει υλοποιήσει στο νησί ιππικά φεστιβάλ και προγράμματα ιπποθεραπείας για παιδιά με κινητικές και νοητικές δυσκολίες...

«Δεν έχεις δει τη Σκύρο αν δεν γνωρίσεις τον Μανώλη τον Μαλαματίνη και τον Δημήτρη τον Καψοκάρδη», μας είπαν όμως από την πρώτη μέρα στο νησί. Πόσο δίκιο είχαν. Τον Μανώλη θα τον βρούμε στην έδρα του στο Τραχύ, στο μικρό του σπίτι στην απλωσιά του βουνού, παρέα με τη μεγάλη του αγάπη: τα άλογα. Τίποτα δεν θα ήταν ίδιο, αν δεν τον είχαμε συναντήσει. Γέννημα θρέμμα της Σκύρου, έλειπε για χρόνια στην Αθήνα και τελικά επέστρεψε για να κάνει αυτό που πιο πολύ αγαπά. Μεγαλωμένος με τα άλογα από μικρό παιδί, μιλάει τη γλώσσα τους. «Τα σκυριανά αλογάκια είναι μικρόσωμα και δεν προορίζονται για ιππασία, παρά μόνο για το αλώνισμα» μας λέει ο Μανώλης, που αγαπούσε πολύ τις βόλτες με τα άλογα στη φύση. Βρήκε τη λύση διασταυρώνοντας την ντόπια ράτσα με ινδιάνικα πόνι. Ψηλότερα από τα σκυριανά, υπάκουα και άρτια εκπαιδευμένα, είναι κατάλληλα για αρχάριους και παιδιά, ενώ για τους πιο έμπειρους διαθέτει και κανονικά άλογα. Μαζί τους πας στα πιο απίθανα μέρη και στις δυσπρόσιτες παραλίες του Βορρά. Ο Μανώλης διανοίγει και συντηρεί τα μονοπάτια στο δάσος, καθαρίζει τις ακτές μεριμνώντας και για «καβάτζες» με σκιά, ζεστασιά για το απαραίτητο φαγοπότι των ανάρπαστων εκδρομών του. Μαζί θα εξερευνήσουμε το πευκόφυτο Ναυάγιο, με τα γαλαζοπράσινα νερά και το ξύλινο κουφάρι του τούρκικου πλοίου ΤΕΚΕL, που ξέβρασε η θάλασσα στην ακτή το 1999. Δίπλα του, και πέρα από κάθε ομορφιά, η απόκρημνη παραλία της Αγαλίπας σε προσκαλεί για μια βουτιά στα τιρκουάζ νερά της.

Διάσημη παραλία του Βορρά και ο Άγιος Πέτρος, μια απέραντη αμμουδιά, συνέχεια του δάσους όπου στήνουν τις σκηνές τους οι θαμώνες τις παραλίας. Τους αγαπούν τους σκηνίτες οι Σκυριανοί και καθόλου δεν τους ενοχλούν, ένας ακόμη λόγος που το νησί γνωρίζει πιστούς επισκέπτες.

Στο κονάκι του στο Τραχύ θα γνωρίσουμε και τον πολυτεχνίτη κ. Δημήτρη Βαρσάμο, τον διάσημο Καψοκάρδη της Σκύρου. Μεράκι του τα ζωντανά, τα μελίσσια και τα τροχάδια. Το παραδοσιακό υπόδημα των βοσκών της Σκύρου (και όχι μόνο), που στα χέρια του γίνεται τέχνη. «Φτιάχνουν κι άλλοι τροχάδια στη Σκύρο, κανενός όμως δεν είναι σαν του Τάκου», μας λένε οι επισκέπτες στο κονάκι – ένα άτυπο καφενείο για τους τσοπάνηδες του χωριού. Από 11 χρονών δου-λεύει τα τροχάδια ο κ. Δημήτρης – «μόνος μου, δεν μου έμαθε κανείς», μας λέει, καθώς μας δείχνει όλη τη διαδικασία από το κόψιμο της σόλας, που προέρχεται από λάστιχα αυτοκινήτων κι αεροπλάνων, την επεξεργασία του δέρματος, που κόβεται σε λωρίδες, και έπειτα το περίτεχνο πλέξιμο με έμφαση στη λεπτομέρεια, την ανατομία αλλά και την αισθητική. Καλλιτέχνης! Διαχρονικά, λειτουργικά και κομψότατα, τα τροχάδια του έχουν γίνει διάσημα παγκοσμίως και το μόνο που ζητά είναι να μπορέσει να μεταφέρει τη γνώση σε όποιον το επιθυμεί ώστε να μη χαθεί η παραδοσιακή αυτή τέχνη που τόσο αγαπά.

Δυτικές παραλίες

Όλοι στη Σκύρο θα σου πουν για την αντίθεση Βορρά και Νότου, με τον πρώτο να πνίγεται από τα πευκοδάση, που κατεβαίνουν ως τις ακρογιαλιές. Αν θες να ρουφήξεις στο απόλυτο αυτή την εικόνα του νησιού, πάρε τον δρόμο που ξεκινά λίγο έξω από τη Χώρα για να φτάσεις στον Άγιο Δημήτριο. Μία από τις παλιότερες εκκλησιές του νησιού, βρίσκεται χτισμένος στα ψηλά, μια καταπράσινη πλαγιά του Ολύμπου· λίγο πιο πριν το φράγμα που έχει μετατραπεί σε υγρότοπο από τα αμέτρητα πουλιά της περιοχής. Είναι μια ειδυλλιακή τοποθεσία κι από δω ξεκινά ο ήπιος χωματόδρομος, που διασχίζοντας την καταπράσινη διαδρομή σε φέρνει ως τη διάσημη Ατσίτσα. Πευκόφυτη ως το κύμα η παραλία της και δίπλα το γραφικό παλιό λιμάνι με τις διάσπαρτες πέτρινες κολόνες από τα αλλοτινά μεταλλεία του σιδήρου. Η κυρά-Παναγιά με το εκκλησάκι της, ο εντυπωσιακός Άγιος Φωκάς κι η αμμουδιά του Πεύκου με το ψαρολίμανό του ολοκληρώνουν τη βόλτα στις παραλίες της Δύσης. Κι όλοι στο νησί θα σου πουν πως δεν υπάρχει καλύτερο μέρος να την απολαύσεις από τον Άγιο Παντελεήμονα. Το εκκλησάκι στο μικρό δασύλλιο προσφέρει θαλασσινή θέα στη δύση. Στα πόδια του το Αχίλλι, ο δαντελωτός όρμος με τις σκόρπιες βραχονησίδες...

Η Καλαμίτσα

Στο πιο στενό σημείο του νησιού, εκεί που ενώνεται ο Βορράς με τον Νότο, επικρατεί μια ξεκούραστη νηνεμία. Σε κερδίζει αμέσως, καθώς εξερευνάς τη γύρω τοποθεσία με την όμορφη βοτσαλωτή παραλία της Καλαμίτσας. Στον υγρότοπο που σχηματίζεται πίσω της ξαποσταίνουν πολλά σπάνια αποδημητικά πουλιά. Στη Σκύρο, θα δεις μαυροπετρίτες, είδη τσικνιάδων, χαλκόκοτες, μελισσοφάγους και σπάνια νεροχελίδονα. Στο κτήμα Μουριές θα γνωρίσουμε και τον Μανώλη Τραχανά με τα σκυριανά αλογάκια του. Στην όμορφη αυλή με τις μουριές θα δοκιμάσουμε τοπικές σπεσιαλιτέ μαθαίνοντας ακόμη περισσότερα για τη μικρόσωμη φυλή των αλόγων που απεικονίζονται ως και στη ζωφόρο του Παρθενώνα. Παραδοσιακά, τους χειμώνες πολλά από τα άλογα αφήνονται στην άγρια φύση του Νότου όπου βρίσκουν νερό από το Νύφι και τις γύρω πηγές, αλλά και τις λιμνούλες που δημιουργούνται από το βρόχινο νερό. Τα καλοκαίρια που το νερό στερεύει, κινούνται προς τον εύφορο Βορρά επιστρέφοντας και πάλι στους ιδιοκτήτες τους. Με τη βοήθεια των εθελοντών που φιλοξενούνται σε σκηνές κάτω από τον ελαιώνα του κτήματος, ο Μανώλης φροντίζει 49 άλογα. Εδώ τα παιδιά μπορούν να κάνουν βόλτα με τα αλογάκια στην ειδικά διαμορφωμένη πίστα και να δουν την Ελπίδα, το πρώτο άλογο στη χώρα με τεχνητό μέλος. Τα καλοκαίρια στο κτήμα αναβιώνει και το παραδοσιακό αλώνισμα της φάβας από τα αλογάκια του κτήματος.

Το βουνό

Πέτρα και γκρεμός. Ένας κόσμος σκληρός κι ακατανόητος μες στη γυμνή μοναξιά του σε προσκαλεί στο ελάχιστο της πέτρας και το πολύ του ουρανού. Είναι το «Βουνό», όπως χαρακτηριστικά το αποκαλούν οι ντόπιοι, κι από την πρώτη στιγμή θες να πατήσεις επάνω του. Η απουσία κάθε ανθρώπινης οντότητας προσδίδει μια αγιότητα στο άγριο τοπίο. Μόνο μερικές πελώριες πέτρες τοποθετημένες σαν φυσικά γλυπτά σε προϊδεάζουν για κάποια ανθρώπινη παρέμβαση. Κι όμως είναι το ολοζώντανο σώμα του νησιού, ένας σπάνιος βιότοπος που προστατεύεται από το δίκτυο Natura και όχι μόνο. Ένας κόσμος κρυφός, μα καθαρόαιμος, με συστάδες από μυριάδες σφεντάμια, τα πανέμορφα και σπάνια αυτά δέντρα με τους περίτεχνους κορμούς και το σώμα τους λαξευμένο στον άνεμο να γέρνει κατά τη φορά του. Κριάρια ατίθασα, κοπάδια από αιγοπρόβατα κι αγέρωχοι αετοί κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Άξαφνα μια όαση στ’ αριστερά μάς καλεί για στάση. Ένα δάσος από σφεντάμια, μια λίμνη να ξεδιψούν τα αγιοκάτσικα και μια αγέλη από άλογα να βοσκά ανέμελα στο φως του απομεσήμερου. Στην απόλυτη ησυχία οι κουδούνες των προβάτων έρχονται στ’ αυτιά σαν μουσική. Παραμύθι, μαγεία, ποίηση… Γιατί μπορεί να σκεφτόμαστε πως η ποίηση απευθύνεται στα μεγάλα αστικά σαλόνια, εδώ όμως είναι η απαρχή κι η αλήθεια της. Στο κριάρι πίσω απ’ τις ξερολιθιές, τα χνώτα του αλόγου και τα χνάρια των αιγοπροβάτων. Τις πουρνιές, τις ελιές, τ’ αγριοθύμαρα. Στο σεργιάνι του τσοπάνη, το πέταγμα του αετού, τις χειρονομίες των δέντρων. Στο ελάχιστο που γίνεται πολύ σ’ αυτό το ατίθασο πανηγύρι της φύσης.

 

Προδιαγραφές

  • Πληροφορίες:

    Ευχαριστούμε για τη φιλοξενία τον Δήμο Σκύρου και τον κ. Τάκη Γεννηματά από το Vina Beach Hotel στον Μώλο. Κομψά και πολυτελή διαμερίσματα με βεράντες που προσφέρουν άπλετη θέα στη θάλασσα. Διαθέτει πισίνα, pool bar, κήπο, δωρεάν ποδήλατα και beach bar στην αμμουδιά της Βίνας. Τηλ.: 22220 93111, www.skyroshotel.gr

    Για μικρές ή μεγαλύτερες βόλτες με τα άλογα στις απόκρημνες παραλίες του Βορρά, ο Μανώλης Μαλαματίνης στο Τραχύ είναι ο άνθρωπός σας. Ο Κεραυνός, η Ηρώ, η Αφροδίτη, τα νεογέννητα πουλάρια κι η υπόλοιπη παρέα σάς περιμένουν! Apaloosa Horse Riding Club, τηλ.: 6977 510821. Πληροφορίες για το σκυριανό άλογο και το κτήμα της Αμάντας: www.skyrosislandhorsetrust.gr

    Με καπετάνιο τον Χρήστο Ψαριώτη, το καλοκαίρι μπορείς να πραγματοποιήσεις θαλασσινές εκδρομές στις φαντασμαγορικές σπηλιές στο Σαρακήνικο συνοδεία αστακομακαρονάδας! Αστακοί και φρέσκα ψάρια από τα δικά του καΐκια και στην Ψαροταβέρνα Ψαριώτης στο λιμάνι. Τηλ.: 22220.93250, 6977 696103.

    Στο Κτήμα Μουριές στο Καλαμίτσι, τα παιδιά θα παίζουν με τα αλογάκια, ενώ θα απολαμβάνετε εξαιρετική ντόπια κουζίνα στη σκιερή αυλή: ζυμωτό ψωμί φουρνισμένο στον ξυλόφουρνο, λαδόπιτα με ντόπια φέτα, φάβα παντρεμένη με τσιγαριαστό κρεμμύδι, η περίφημη μελιτζάνα του Αλέκου και το βραβευμένο λεμονάτο κατσικάκι – όλα καμωμένα από τη μαμά του Μανώλη. Τηλ.: 22220 91994, 6947 465900

    Στις Ιστορίες του Μπάρμπα, το ουζερί στον Μώλο που λατρεύουν οι ντόπιοι, θα δοκιμάσετε την εκλεκτή κουζίνα του Γιώργη και του Γιάννη Χιώτη. Λιόκαφτο σκουμπρί, καλαμάρι στο γιουβέτσι, χταποδάκι με πλιγούρι, ροφό με μπάμιες στον φούρνο, σαλάτα από αλμύρα και σουπιά με ρεβίθια –μια γεύση που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ! Από φέτος και στο Ηράκλειο. Τηλ.: 22220 91453 (Σκύρος), 210 2837223 (Αθήνα).

    O Στέφανος στα Μαγαζιά. Στην όμορφη βεράντα πάνω στο κύμα θα απολαύσετε φρέσκα ψάρια κι αστακομακαρονάδες, ψητά από ντόπια κρέατα και εξαιρετική ελληνική κουζίνα. Τηλ.: 22220 91272.

    Στο εστιατόριο ο Στέλιος στα Γυρίσματα θα δοκιμάσετε τυροκομικά και κρέατα δικής τους παραγωγής, τους διάσημους κεφτέδες και το ανάρπαστο κατσικάκι στη γάστρα από τη μαμά Ευφροσύνη. Ψαρόσουπα και αστακομακαρονάδα, στην όμορφη αυλή με θέα τη θάλασσα. Τηλ.: 22220 91385.

    Πλούσιες σαλάτες, εξαιρετικό ντόπιο κρασί και ζουμερή πίτσα στο εστιατόριο Κατσαρέλιας στη Χώρα. Τηλ.: 22220 91320.

    Για εξαιρετικό παγωτό από φρέσκο γάλα και αγνές πρώτες ύλες στα Γλυκά της Φάλταινας. Το παραδοσιακό αμυγδαλωτό με μέλι κι αμύγδαλο αλλά και γεύση σοκολάτας-καραμέλας έχει βραβευτεί και προτείνεται από τον Στέλιο Παρλιάρο, ενώ θα βρείτε 40 διαφορετικές ετικέτες από γλυκά του κουταλιού. Τηλ.: 22220 91005 (Χώρα), 22220 91005 (Αγιά), www.faltaina.gr

    Αγαπημένο στέκι ντόπιων κι επισκεπτών το Café Agora στην κεντρική πλατεία της Χώρας είναι για όλες τις ώρες της μέρας και της νύχτας. Για απολαυστικό καφέ από το πρωί και καθαρά ποτά ως το ξημέρωμα. Τηλ.: 2220 92535, www.agora-skyros.gr

    Στο καφέ-bar Ανεμόμυλος, δίπλα στον επισκέψιμο αναπαλαιωμένο νερόμυλο του Μώλου, θα απολαύσετε το πρωινό, τον καφέ ή το ποτό σας σε ειδυλλιακό θαλασσινό τοπίο με θέα το ηλιοβασίλεμα. Μακαρονάδες, μπέργκερ και διάσημα κοκτέιλ σε ένα στέκι που λειτουργεί από το πρωί ως τα ξημερώματα. Τηλ.: 22220 93656, www.anemomulos.gr

    Σκυριανά έπιπλα, ξυλόγλυπτα χρηστικά και διακοσμητικά αντικείμενα, κοσμήματα και άλλες ιδέες για δώρα στον πολυχώρο τέχνης Thesis Wood του Λευτέρη Αυγοκλούρη. Τηλ.: 22220 91106, www.augoklouris.weebly.com