Φαράγγι Πάντα-Βρέχει πέπλα υδάτινα, βροχές ατέρμονες…
4.6/5 κατάταξη (11 ψήφοι)
κείμενο: Χρήστος Κανατάς | φωτογραφίες: Χρήστος Κανατάς

Πρώτη μου εικόνα από το φαράγγι Πάντα-Βρέχει ήταν μια αφίσα του δασαρχείου Ευρυτανίας. Μια εικόνα ονειρική στο στενότερο σημείο του Κρικελλοπόταμου όπου τα νερά της απόκρημνης Καλιακούδας βρίσκουν διέξοδο, σχηματίζοντας καταρράκτες που χύνονται από μεγάλο υψόμετρο μέσα στο ποτάμι. Τόσο η μαγευτική απεικόνιση όσο και το μυστηριακό του ονόματος μού δημιούργησαν έντονη την επιθυμία να βρεθώ κοντά του. Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε... Μιας όμως και το όνειρο πραγματοποιήθηκε, μοναδική επιθυμία ήταν πλέον να μπορώ να βρίσκομαι στο σπάνιο αυτό τόπο κάθε χρονιά, ξανά και ξανά… Πέρα από την άγρια ομορφιά του, που εντυπώνεται βαθιά στη μνήμη, η επίσκεψη στο Πάντα-Βρέχει παίρνει μυθικές διαστάσεις και λόγω του δυσπρόσιτου της διαδρομής. Βαθιά μέσα στην καρδιά των άγριων ευρυτανικών οροσειρών, απ’ όποια μεριά και να το προσεγγίσεις, χρειάζεται να οδηγήσεις για μία με μιάμιση ώρα σε χωματόδρομο καλής έως μέτριας βατότητας και στη συνέχεια να διασχίσεις το φαράγγι σε μια 40λεπτη πεζοπορική διαδρομή, μπαίνοντας πολλές φορές στα κρύα νερά του Κρικελλοπόταμου, που φτάνουν σε ύψος μέχρι τη μέση σου! Όλο αυτό το τολμηρό εγχείρημα φαντάζει σχεδόν απαγορευτικό για μεγάλο μέρος ταξιδιωτών. Κρίμα... Γιατί όσοι καταφέρουν να φέρουν σε πέρας τη δύσκολη μα συναρπαστική αυτή αποστολή, αποζημιώνονται και με το παραπάνω... Ανταμοιβή πρώτη: η ίδια η διαδρομή προς το φαράγγι, που διασχίζει μια περιοχή ανεκτίμητης φυσικής ομορφιάς. Πράσινη, με όλη τη σημασία της λέξης... Οδηγείς μέσα σε κατάφυτες δασωμένες πλαγιές, άλλοτε ανεβαίνεις κι άλλοτε κατεβαίνεις, πότε περνάς από ποτάμια και πότε βρίσκεσαι ψηλά να αντικρίζεις το μεγαλείο των βουνών, συναντώντας πανέμορφα γραφικά χωριουδάκια. Συχνά ερημωμένα ή με ελάχιστους εναπομείναντες κατοίκους, θα τα δεις πνιγμένα κυριολεκτικά στο πράσινο… Κοντινότερα στο φαράγγι, η Ροσκά (στα νότια) και τα Δολιανά (βόρεια) κι έπειτα η Καστανούλα, τα Ψιανά και ο Κοντός ή Κοντίβα, ένα χωριό εγκαταλειμμένο, που δεν απέκτησε ποτέ οδική πρόσβαση και το επισκέπτεσαι μόνο από μονοπάτι που ξεκινά από τα Δολιανά. Στην ευρύτερη περιοχή του Καρπενησίου, υπάρχουν αρκετά σημεία αφετηρίας που οδηγούν σε διαφορετικές διαδρομές προσέγγισης του φαραγγιού. Αυτό δίνει το πλεονέκτημα να ακολουθήσει ο επισκέπτης διαφορετική πορεία κατά την επιστροφή κυκλώνοντας ουσιαστικά όλη την περιοχή μέσα από χωμάτινα και γραφικότατα οδικά μονοπάτια. Δική μας επιλογή εκκίνησης ήταν η Δομνίστα, ο ορεινός οικισμός που φωλιάζει στα 1.000 μέτρα υψόμετρο, νοτιοανατολικά της Ευρυτανίας. Διανύεις 25 χλμ. μέσα από το πυκνό ελατόδασος σε μια εξαιρετική διαδρομή καλής βατότητας. Στην πορεία, συναντάς με τη σειρά τα χωριά Σκοπιά, Άγιος Χαράλαμπος, Καστανούλα και Ροσκά. Τα τελευταία χρόνια, ο δρόμος διανοίγεται προκειμένου να ασφαλτοστρωθεί, απόδειξη της σπουδαιότητας που έχει το φαράγγι ως φυσικό αξιοθέατο για την ευρύτερη περιοχή. Σταθμός της περιήγησής μας, το σημείο όπου ο δρόμος συναντά τον Κρικελλοπόταμο: Μια πανέμορφη τοποθεσία στο σμίξιμο δύο ποταμιών, γεμάτη πλατάνια και ιδανικούς χώρους για να στήσεις σκηνή. Κοιτάζοντας ψηλά παρατηρείς την ξύλινη κρεμαστή γέφυρα που ενώνει τα δύο χωριά του φαραγγιού. Η γέφυρα μαζί με τα βραχώδη τοιχώματα του φαραγγιού, που αρχίζουν να ορθώνονται μετατρέποντας τον ποταμό σε στενό διάδρομο, δημιουργούν και τον πυλώνα εκκίνησης της πεζοπορίας. Εδώ βρίσκεται και το δεύτερο σκέλος της ανταμοιβής, που δεν είναι άλλο παρά η ίδια η πορεία μέσα στο ποτάμι. Απαραίτητος εξοπλισμός: μαγιό, παπούτσια -που δεν σε νοιάζει αν βραχούν (αναπόφευκτο άλλωστε!)- και, φυσικά, πετσέτα. Αναγκαστικά πρέπει να μπεις στο νερό, να σκαρφαλώσεις σε βράχια και να κοπιάσεις προκειμένου να διασχίσεις το ωραιότερο ίσως φαράγγι της χώρας μας. Πλησιάζοντας την παραμυθένια τοποθεσία, οι πρώτοι καταρράκτες σε υποδέχονται και η φύση οργιάζει. Ατενίζοντας από μακριά τα τρεχούμενα νερά του Πάντα-Βρέχει, μια έντονη προσμονή να φτάσεις στον τελικό προορισμό σε κατακλύζει. Απομένουν μόλις 100 μέτρα δυσκολίας... Όταν τελικά βρεθείς εκεί, πραγματικά μένεις εκστατικός θαυμάζοντας ένα πραγματικό μνημείο της φύσης, που όμοιό του δεν πιστεύω ότι υπάρχει. Τα νερά κατά την πτώση τους, διαχέονται στον αέρα σε αμέτρητες δροσοσταλίδες διαιωνίζοντας μια γλυκιά βροχή που σε κάνει να θέλεις να τραγουδήσεις! Τα τρεχούμενα νερά όμως παίζουν τη δική τους μουσική… Μια πρωτόγνωρη αίσθηση χαράς σε κυριεύει... Νεραϊδότοπος αληθινός, θαρρείς πως αερικά και ξώθια θα ξεπηδήσουν από παντού. Το κρύο ντους στην ατέρμονη «βροχή», το κολύμπι στα κρυστάλλινα νερά του ποταμού, η φρεσκάδα του παρθένου αυτού τοπίου αναζωογονούν όλες τις αισθήσεις , δημιουργούν ψυχική ανάταση... Μικρά ουράνια τόξα εμφανίζονται ξαφνικά, παράλληλα με τα φωτεινά υδάτινα πέπλα των ηλιόλουστων καταρρακτών. Ιδιαίτερα όταν ο ήλιος μεσουρανεί στο υψηλότερο δυνατό σημείο διεισδύοντας βαθύτερα στα στενά τοιχώματα του φαραγγιού, φωτίζει με έναν υπέροχο τρόπο τα τρεχούμενα νερά, δημιουργώντας ένα θέαμα μαγευτικό. Δυστυχώς, οι περισσότεροι επισκέπτες κάθονται για λίγο κι έπειτα αποχωρούν. Αν όμως περάσεις ολόκληρη τη μέρα σου εκεί που… πάντα βρέχει, στ’ αλήθεια θα με θυμηθείς! Πλούσια βλάστηση υπάρχει σε όλο το μήκος του φαραγγιού. Η φύση στα καλύτερά της... Βρύα, αγριολούλουδα, σπάνια φυτά, υδρόβια βλάστηση που αιωρείται από ψηλά... Συχνά θα συναντήσεις νερόφιδα, καβούρια ή βατράχια: Τα μικροσκοπικά βατραχάκια που υπάρχουν παντού στο ποτάμι αποτελούν ένα πρωτόγνωρο παιχνίδι για τα παιδιά (και όχι μόνο…), που διασκεδάζουν απίστευτα στην προσπάθειά τους να τα πιάσουν! Η επιστροφή από την άλλη μεριά του Κρικελλοπόταμου αποτελεί μία από τις πιο ιδιαίτερες ορεινές διαδρομές της χώρας, καθώς ανηφορίζει με συνεχείς στροφές στην απόκρημνη Καλιακούδα, και από τα 650 μ. υψόμετρο σκαρφαλώνει στα 1.750 μ., στο διάσελο του βουνού. Η θέα εδώ είναι επιβλητική. Ατέλειωτες ευρυτανικές βουνοκορφές: Βελούχι, Χελιδόνα, Τυμφρηστός, Παναιτωλικό… Ολόκληρη η κεντρική Πίνδος ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια σου. Δυστυχώς ο δρόμος εδώ είναι δυσκολότερος και ακατάλληλος για χαμηλά αυτοκίνητα. Από το διάσελο κι έπειτα καλυτερεύει και η διαδρομή γίνεται ομαλότερη, ενώ υπάρχει η δυνατότητα να κατευθυνθείς προς το Μεγάλο Χωριό ή την Ανιάδα. Η καλύτερη εποχή να επισκεφθείς το Πάντα-Βρέχει είναι η άνοιξη, το καλοκαίρι και οι αρχές του φθινοπώρου, δηλαδή από Μάιο μέχρι Οκτώβρη. Νωρίτερα ή αργότερα, η στάθμη των νερών είναι πολύ υψηλή, κάνοντας την πρόσβαση μέσα από το ποτάμι από δύσκολη έως επικίνδυνη. Καλύτερος μήνας με διαφορά είναι ωστόσο ο Ιούνιος, γύρω στα μέσα με τέλη του μήνα, κοντά στο θερινό ηλιοστάσιο. Τότε η ημέρα είναι μεγάλη, το φως άπλετο, τα νερά περισσότερα... Καλύτερη ώρα να βρεθείς στο Πάντα-Βρέχει είναι το πρωί, εξίσου όμορφα όμως είναι και το απόγευμα, που το φως έρχεται από την αντίθετη μεριά δημιουργώντας μια εικόνα εντελώς διαφορετική. Οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας, το ζητούμενο τελικά είναι ένα: Να βρεθείς εκεί! Στο Πάντα-Βρέχει. Το πολυτιμότερο διαμάντι στην απέραντη κοσμηματοθήκη της απαράμιλλης ευρυτανικής φύσης….

Προδιαγραφές

  • Πληροφορίες:

    - Ακούγεται παράδοξο, όμως για να επιχειρήσεις να επισκεφθείς το φαράγγι, δεν πρέπει να βρέχει! Στα βουνά της Ευρυτανίας, εκεί που κάνει χαρά Θεού, μια ξαφνική μπόρα δεν είναι καθόλου σπάνιο φαινόμενο, ακόμη και μες στο κατακαλόκαιρο. Μια δυνατή βροχή, ακόμα και αρκετά χιλιόμετρα μακριά μπορεί να φουσκώσει τα νερά του ποταμού και να κάνει την κατάσταση άκρως επικίνδυνη… Γι’ αυτό, πριν ξεκινήσεις, μελέτησε καλά τις καιρικές προγνώσεις. - Η Δομνίστα, το Κρίκελλο, το Μεγάλο Χωριό και η Ανιάδα διαθέτουν οργανωμένη διαμονή και μπορεί να αποτελέσουν αφετηρία για την επίσκεψη στο φαράγγι. Στη Ροσκά θα βρείτε ταβέρνα, αλλά και τον κοινοτικό ξενώνα που έχει διαμορφωθεί στο χώρο του παλιού δημοτικού σχολείου και λειτουργεί τους καλοκαιρινούς μήνες. - Η κατασκήνωση αποτελεί πάντα μία επιλογή - ίσως την καλύτερη για να απολαύσει κανείς ολοκληρωτικά το τοπίο. Πέρα από το σημείο κοντά στη γέφυρα του Κρικελλοπόταμου, για σκηνή προσφέρεται και ο προαύλιος χώρος του Αγίου Αθανασίου στη Ροσκά.

Χάρτης