Δυο αγριολούλουδα από τη χερσόνησο του Μαλέα
5.0/5 κατάταξη (2 ψήφοι)

Του Δημήτρη Κοντάκου


Όποιος είχε την τύχη να βρεθεί άνοιξη στη χερσόνησο του Μαλέα, σίγουρα θα εντυπωσιάστηκε από το πλήθος και την ποικιλία των λουλουδιών, καθώς και από τις ευχάριστες μυρωδιές τους. Θα εντυπωσιάζονταν ίσως ακόμα περισσότερο, αν γνώριζε ότι μερικά από τα φυτά αυτά δεν υπάρχουν πουθενά αλλού στο κόσμο παρά μόνο στη χερσόνησο του Μαλέα και τις γύρω περιοχές. Δύο από τα ενδημικά αυτά αγριολούλουδα είναι  το λίνo του Φοίτου (Linum phitosianum) και το άλλιο το γκομφρενοειδές (Allium gomphrenoides).
Το Linum phitosianum ήταν μέχρι πρόσφατα άγνωστο για την επιστήμη. Περιγράφηκε το 1994 από τους κύριους Ιατρού και Χριστοδουλάκη, καθηγητές στο Πανεπιστήμιο Πατρών, οι οποίοι το ονόμασαν προς τιμήν του ομότιμου καθηγητή κου Φοίτου. Ανακαλύφτηκε κοντά στο χωριό Βλαχιώτης ενώ αργότερα βρέθηκε να φύεται κοντά στον κάβο Μαλέα και κοντά στο χωριό Γεράκι στους πρόποδες του Πάρνωνα. Είναι πολυετές φυτό με ξυλώδη βάση, γλαυκοπράσινα φύλλα και πολυάριθμους βλαστούς που φτάνουν τα 30 εκ. Τα λευκά του άνθη βγαίνουν σε χαλαρές ομάδες κατά τους μήνες Απρίλιο με Μάιο. Σύμφωνα με το Κόκκινο Βιβλίο του 1995 θεωρείται κινδυνεύον (Ε) και σίγουρα αξίζει να προστατευτεί, ειδικά αν σκεφτούμε ότι η σωτηρία του είδους βασίζεται αποκλειστικά σε λίγες εκατοντάδες άτομα που βρίσκονται στην ανατολική Λακωνία.
Το Allium gomphrenoides είναι επίσης ελληνικό ενδημικό είδος. Είναι ένα ελκυστικό φυτό που συγγενεύει με το κρεμμύδι και εξαπλώνεται στη ΝΑ Πελοπόννησο (Λακωνία), την Ελαφόνησο, τα Κύθηρα (και τις νησίδες Μεγάλη Δραγονέρα και Αντιδραγονέρα), και τα Αντικύθηρα. Είναι ένα σχετικά ευδιάκριτο είδος  που φτάνει τα 25 εκατοστά και σχηματίζει μια πυκνή ταξιανθία με ροζ ως πορφυρά άνθη. Έχει 2 με 3 γραμμοειδή φύλλα και όπως και οι συγγενείς του σχηματίζει βολβό. Ανθίζει Απρίλιο με Ιούνιο και το συναντάμε από το επίπεδο της θάλασσας ως τα 460 μέτρα σε βραχώδεις θέσεις και παράκτια φρύγανα. Η γεωγραφική εξάπλωση του είδους έχει φυτογεωγραφική αξία μιας και δείχνει τη φυτογεωγραφική συγγένεια των Κυθήρων με την Πελοπόννησο. Έχει όμως και παλαιογεωγραφική αξία αφού ενισχύει την υπόθεση ότι κατά το πρόσφατο γεωλογικό παρελθόν τα Κύθηρα και τα Αντικύθηρα σχημάτιζαν μια λωρίδα ξηράς που ενώνονταν με την Πελοπόννησο.

Προδιαγραφές

  • Πληροφορίες:

    Βιβλιογραφικές αναφορές
    Ιατρού, Γ. 1994. Η ενδημική χλωρίδα της νήσου των Κυθήρων. Πρακτικά 5ου Συνεδρίου Ελληνικής Βοτανικής Εταιρείας.
    Jagel, A. 1992. Zur Flora und Vegetation der Insel Elafonisos (Lakonien, Griechenland). Bochum: Diplomarbeit, Ruhr-Universität.
    Kalpoutzakis, E. & Constantinidis, T. 2006. Additions and annotations to the flora of Peloponnisos (S Greece) – Willdenowia 36 (Special Issue): 271-284.
    Phitos D., Strid A., Snogerup S., Greuter W.(eds), 1995. The Red Data Book of rare and threatened plants of Greece. World Wide Fund for Nature.
    Τan Κ. & Ιatrou, Gr. 2001. Endemic Plants of Greece-The Peloponnese.
    Panitsa, M., Bazos, I., Dimopoulos, P., Zervou, S., Yannitsaros, A. & Tzanoudakis, D. 2004. Contribution to the study of the flora and vegetation of the Kithira island group: Offshore islets of Kithira (S Aegean, Greece). – Willdenowia 34: 101-115.