Η Κιθάρα
5.0/5 κατάταξη (11 ψήφοι)

Κείμενο: Ιωάννης Μπούλιας – Φωτογραφίες: Νεστάνη Ρομπακίτζε


Ας μελετήσουμε το μητρώο ενός από τα πιο γνωστά μουσικά όργανα: της κιθάρας.


Θεϊκό όργανο η κιθάρα ή «κίθαρις», γεννήθηκε στην Ελλάδα, όπου γνώρισε διάφορες παραλλαγές ως προς αριθμό χορδών και κατασκευαστικές εκδοχές. Διαδεδομένος τύπος κιθάρας ήταν εκείνος «του Ορφέα», μεγαλοπρεπέστατος δε ήταν ο «του Απόλλωνος».
Η αρχαία ελληνική κιθάρα, θεωρούμενη και ως εξελιγμένη λύρα, απέδιδε πλούσιο ήχο και παρείχε πολλές τεχνικές δυνατότητες στον χρήστη.
Τον Ζ΄ αιώνα πΧ, ο Αριστόνικος από το Άργος εφάρμοσε τα σολαρίσματα («άφωνα κρούσματα») για πρώτη φορά στην Ιστορία της κιθάρας και της Μουσικής. Τηρουμένων των αναλογιών, ήταν ο Γιάννης Σπάθας ή ο Eric Clapton του αρχαίου κόσμου.
Μετά τον Μεσαίωνα και έως τον 19ο αιώνα, η κιθάρα αναμορφώθηκε από τα χέρια των Ισπανών, με συνδυασμό σχήματος και αντηχείου ο οποίος προδίδει επιρροές από όργανα όπως το λα(γ)ούτο, το ούτι και η θαμπούρα. Η αναμόρφωση αυτή πέρασε από διάφορα στάδια, ώσπου προέκυψε η κλασική κιθάρα, οκτώσχημη καμπυλωτή, με έξι χορδές. Ο πιο σημαντικός Ισπανός καλλιτέχνης οργανοποιός υπήρξε ο Antonio de Torres Jurado.
Στην Ελλάδα, γνωρίσαμε διάφορους τοπικούς τύπους, παραλλαγές ή μίξεις, πχ λαουτοκιθάρα, αρποκίθαρο κ.ά.
Χάρη σε Αμερικανούς κατασκευαστές, η κιθάρα εξελίχθηκε περαιτέρω, σε ηλεκτρική, κατά την δεκαετία του 1930.

Προδιαγραφές

  • Πληροφορίες:

    Φωτογραφίες:


    1)κιθάρα Απόλλωνος (ανακατασκευή: Παναγιώτης Στέφος)
    2)κιθάρα Ορφέως (Κωνσταντ. Κοτσανάς, Κατάκολο Ηλείας)
    3)σύγχρονη κιθάρα
    4)λαουτοκιθάρα μεσοπολεμική
    5)ελληνική προπολεμική κιθάρα