• Η Αντίπαρος της έμπνευσης

    Η Αντίπαρος της έμπνευσης

    Ξυπνώντας το πρωί μέσα στη σκηνή του διαχρονικού κάμπινγκ της Αντιπάρου, νιώθω ενθουσιασμένη για άλλη μία καταπληκτική μέρα. Απολαμβάνουμε το χειροποίητο και πεντανόστιμο πρωινό μαζί με την αδελφή και τη μαμά μου και μια τεράστια παρέα νέων κι εφήβων που έρχονται σχεδόν κάθε χρόνο από γεννησιμιού τους στο νησί, και συγκεκριμένα στο κάμπινγκ. 

    Περισσότερα...

  • Ίος - Σαν θάλασσα ανοιχτή

    Ίος - Σαν θάλασσα ανοιχτή

    Πρώτα θες να πατήσεις το πόδι σου στην ξακουστή άμμο του Μυλοπότα: «Είναι σαν να γεύονται οι πατούσες σου θρεψίνη», θα μου πει ο Παναγιώτης, ένας από τους πάλαι ποτέ επισκέπτες που γνώρισαν κι αγάπησαν το νησί στην αίγλη της δεκαετίας του ’70 κι επέλεξαν να παραμείνουν. 

    Περισσότερα...

  • Λιχαδονήσια - Θαρρείς χίλια νησιά

    Λιχαδονήσια - Θαρρείς χίλια νησιά

    Ζωγραφική από άμμο και θάλασσα. Τηλεμεταφορά σε τοπίο τροπικό. Φλερτ σε παλέτα τιρκουάζ. Ένας μυστικός παράδεισος, δύο μόλις ώρες από την πρωτεύουσα, ένα υπέροχο ξεχωριστό κόσμημα του Δημιουργού στην έτσι κι αλλιώς ξακουστή ελληνική ταξιδιωτική βιτρίνα. Μια κολυμβητική-παραλιακή εμπειρία που πρέπει οπωσδήποτε να ζήσεις.

    Περισσότερα...

  • Στα μονοπάτια των Κυθήρων - Τα Κύθηρα που δεν έχεις δει

    Στα μονοπάτια των Κυθήρων - Τα Κύθηρα που δεν έχεις δει

    «Τα Κύθηρα είναι αυτό που δεν φαντάζεσαι», μου επαναλάμβανε συνεχώς μια φίλη μου με καταγωγή από το χιλιοτραγουδισμένο νησί, όταν έμαθε πως οργάνωνα ένα ταξίδι εκεί με σκοπό να ανακαλύψω την ομορφιά των μονοπατιών του. Βλέπετε, όταν βρίσκεσαι για λόγους εργασίας στη γειτόνισσα λακωνική γη, είναι αδύνατον να μην επισκεφθείς το Τσιρίγο, όπως αποκαλούσαν τα Κύθηρα οι Ενετοί, για χρόνια άρχοντες του τόπου. Και τι καλύτερο, λοιπόν, από πεζοπορικές διαδρομές σε μυστηριακά μονοπάτια, που θα ξυπνήσουν νου και πνεύμα, πείθοντάς σε να ξεχάσεις την κούραση όλης της χρονιάς.

    Περισσότερα...

  • Πάργα - Στην αγκαλιά των αντιθέσεων

    Πάργα - Στην αγκαλιά των αντιθέσεων

    Σε μια πράσινη καταχνιά και σ’ έναν και μόνο στεναγμό ξεχύνεται μεμιάς ο θλιμμένος Αχέροντας. Ο τριγμός της πολυχρησιμοποιημένης ξύλινης βάρκας και το ανεπαίσθητο σπάσιμο των νερών από το κουπί, ύστατες αποχρώσεις ζωής, ξεπροβοδίζουν τον νεκρό. Αχνές ανταύγειες απολλώνιου φωτός αντικατοπτρίζουν στα κλειστά βλέφαρα το ανέκφραστο πρόσωπο του μαυροφορεμένου βαρκάρη. Κι είναι τυχερός όποιος στο στόμα φέρει έναν οβολό για το τελευταίο ταξίδι, αλλιώς ο Χάρων, ο γιος της Νύκτας και του Ερέβους, θα τον στοιχειώσει να πλανάται για εκατό χρόνια στην κοίτη αυτού του ποταμού.

    Περισσότερα...