Συνταγές με tags: Φολέγανδρος

Κάππαρη µαγειρευτή

Κάππαρη µαγειρευτή

Συνδεδεµένη µε την κουζίνα των Κυκλάδων και ευρύτερα του Αιγαίου, η κάππαρη είναι το άγριο «ξαδερφάκι» της φράουλας. Είναι ένας θάµνος (Capparis spinosa) που φύεται στα πιο άνυδρα και κακοτράχαλα εδάφη. Γνωστή από τα πανάρχαια χρόνια, καταναλωνόταν ως ορεκτικό και χρησιµοποιούνταν για θεραπευτικούς σκοπούς. Η κάππαρη έχει ελάχιστη θερµιδική αξία και διαθέτει πληθώρα αντιοξειδωτικών, βιταµινών και µετάλλων. Από το φυτό τρώµε τα µπουµπούκια, τα φύλλα και τον καρπό, που συχνά τα βρίσκουµε διατηρηµένα σε άρµη ή σε ξίδι. Καρυκεύει υπέροχα σαλάτες, όσπρια, κόκκινες σάλτσες και πιάτα µε ψάρι. Σχεδόν σε όλες τις Κυκλάδες τη συναντάµε µαγειρεµένη σε διάφορες εκδοχές, µε λευκή ξιδάτη ή κοκκινιστή σάλτσα. Η συλλογή της γίνεται τον Μάιο, τον Ιούνιο και τον Ιούλιο, συνήθως σε παραθαλάσσιες ακαλλιέργητες τοποθεσίες µε µεγάλη ηλιοφάνεια. 
«Την κάππαρη τη µαζεύουµε όταν είναι αρκετά µεγάλη, λίγο πριν γίνει λουλούδι. Τη ζεµατάµε λίγο στο νερό και τη βάζουµε στον ήλιο να ξεραθεί για περίπου µία εβδοµάδα, µέχρι να µην έχει καθόλου υγρασία, και την αποθηκεύουµε. Σε αυτή τη µορφή τη διατηρούµε όλο το χειµώνα –µπορεί να διατηρηθεί έτσι µέχρι και 2-3 χρόνια…» µας λέει η κυρία Ειρήνη ∆εκαβάλλα, Αντιδήµαρχος Πολιτισµού του ∆ήµου Φολεγάνδρου και γνωστή µαγείρισσα του νησιού. Τη συνταγή δοκιµάσαµε στο εστιατόριο «Σπιτικό» της οικογένειας ∆εκαβάλλα στη Χώρα της Φολεγάνδρου. 
 
Καρπουζένια

Καρπουζένια

Είναι ένα από τα παραδοσιακά γλυκά του νησιού, που το συναντάµε και στη Μήλο. Πρόκειται για µια φίνα και λιτή καρπουζόπιτα, που συνδυάζει µαγικά το καρπούζι µε το ελαιόλαδο, το µέλι, την κανέλα και το σουσάµι. Για περισσότερη νοστιµιά χρησιµοποιούσαµε τα άνυδρα καρπουζάκια της Φολεγάνδρου (τα λεγόµενα «αδιάγγουρα», µια τοπική µικρόκαρπη και άνυδρη ποικιλία καρπουζιού που βρίσκουµε και στην Ικαρία), γι’ αυτό και τη συναντάµε και µε την ονοµασία «αδιαγγουρένια». 
Παρότι είναι µια εύκολη πίτα, έχει τα µυστικά της. Εκτός από διαλεχτό καρπούζι, για να πετύχει, θέλει σωστό ρευστό χυλό, γι’ αυτό και κάθε φορά, ανάλογα µε το καρπούζι, πρέπει να προσθαφαιρέσουµε αλεύρι. Σηµασία έχει επίσης και η σωστή αναλογία σε ζάχαρη, µέλι και κανέλα. Αν το καρπούζι µας είναι γλυκό, θα πρέπει να περιορίσουµε τη ζάχαρη. 
Όταν την τρώµε, θα πρέπει να νιώθουµε τα κοµµατάκια καρπουζιού οπότε χρειάζεται να στραγγίξουµε το καρπούζι υποµονετικά µε το χέρι και όχι να το πολτοποιήσουµε. Με το ψήσιµο θα πρέπει να δηµιουργηθεί µια χαρακτηριστική τραγανή κρούστα.
Τρώγεται και ζεστή και παγωµένη. Όταν είναι ζεστή, έχει ρευστή µορφή ενώ όταν την παγώσουµε στο ψυγείο, γίνεται πιο τραγανή και δροσερή. Μπορούµε να προσθέσουµε κι άλλα µπαχαρικά, όπως αστεροειδή γλυκάνισο, κάρδαµο ή τζίντζερ. Τον χυµό του καρπουζιού µπορούµε να τον χρησιµοποιήσουµε για να φτιάξουµε ζελέ ή ένα παγωµένο ρόφηµα καρπουζιού.