Εύηνος Υδάτινη µεγαλοπρέπεια
5.0/5 rating 1 vote
ΚΕΙΜΕΝΟ-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:ΜΑΡΩ ΚΟΥΡΗ
Μόλις δεκαέξι χιλιόµετρα πάνω από τη Ναύπακτο, 
οι είκοσι όλοι κι όλοι κάτοικοι του χωριού 
Xάνι Μπανιά περιµένουν τον επισκέπτη να του 
εκδηλώσουν τη γνήσια φιλοξενία τους και 
να τον µυήσουν σε ένα απολαυστικό ταξίδι 
στα σµαραγδένια νερά του Εύηνου.

Σαλπάροντας στα νερά του ποταµού

Μεγάλοι και µικροί, φοράµε τις αδιάβροχες στολές και µέσα σε ένα µικρό λεωφορείο ανεβοκατεβαίνουµε το βουνό ∆ερβέκιστα, που µοιάζει να «ανοίγει» τις πύλες του παραδείσου για να φθάσουµε µετά από µισή ώρα στο γεφύρι του Πόρου. Στη διαδροµή, µας συντροφεύουν από τα παραθύρια  οι εξωτικές εικόνες των λιµνών Τριχωνίδας και Λυσιµαχίας.
Τα µέλη της σχολής του Γιώργου Καλτσή, που φέρει το εντυπωσιακό όνοµα «Cannibal Rafting House» και η οποία εδρεύει στο Χάνι Μπανιά, ξεφορτώνουν τις βάρκες από τα τζιπ. ∆ηµιουργούµε παρέες και µπαίνουµε στις βάρκες µαζί µε έναν εκπαιδευτή, ο οποίος µας δίνει οδηγίες κωπηλασίας και συµβουλές, µέχρι που… « σαλπάρουµε»!
Ως αρχάρια, µαρτυρώ µια αµηχανία αγκαλιά µε τον ενθουσιασµό! Η στιγµή µοιάζει ατέλειωτη µέχρι που την κατακλύζει το έντονο γαργαλητό που νιώθουµε όταν η βάρκα αρχίζει να «παίζει» µε πηδηµατάκια (rapids) πάνω στα πιο γρήγορα, αφρισµένα νερά. Αυτή η επιθυµητή ανατριχίλα που σε διακατέχει στα λεγόµενα «περάσµατα» µεταµορφώνεται σε βαθιά χαλάρωση όταν ολόγυρα αρχίζει να ξετυλίγεται το ευλογηµένο δώρο της φύσης, η οµορφιά του φαραγγιού. Βρισκόµαστε στο δεύτερο φαράγγι του Εύηνου µε το ασκηταριό του Αγίου Ιακώβου.
Η κατάβαση χαρίζει συνονθύλευµα αισθήσεων. Όσο αλλάζει το τοπίο µέσα στο φαράγγι, που κρέµεται πανοραµικά πάνω από τα κεφάλια µας, τόσο το δέος κορυφώνεται ώστε να απελευθερώνουµε συναισθήµατα µε θεραπευτική µορφή. 
Μάθαµε να ακούµε τα προστάγµατα µε χιούµορ από τον εκπαιδευτή µας. Κλείνουµε τα µάτια για να περάσουµε τα τούνελ των άγριων κλαδιών. Τα ακούµε καθώς περνάµε ενώ αυτά µας αγγίζουν απειλητικά, λες και θέλουν να µας πλανέψουν. 
Εδώ κρύβονται τα ξωτικά... Εδώ που, κλείνοντας τα µάτια, αφουγκραζόµαστε τη φύση να µας γνέφει µέσα από τα αηδόνια, τα χελιδόνια, τα κοτσύφια. Περνάνε µπεκάτσες (αλλά µην το πείτε στους κυνηγούς) και γλαρόνια, που βουτάνε στο ποτάµι για να φάνε πέστροφες. Αητοί, σπουργίτια και βατράχια, που κοάζουν σε χορωδία παίζοντας µε τους ήχους του αέρα αρµονικά. Οι ντόπιοι στο καφενείο µιλάνε για λαγούς και αγριογούρουνα, που κατεβαίνουν στο ποτάµι να πιουν νερό, και για παλαιότερα συναπαντήµατά τους µε ένα πανέµορφο ζαρκάδι.
Βουτάµε στα παγωµένα νερά βάθους τεσσάρων µέτρων. Επαναβαπτιζόµαστε στη µικρή, φυσική «πισίνα», που µοιάζει µε λαγκούν. Περνάµε κάτω από το παρατηµένο «καρέλι», ένα ξύλινο κουτί µε τέσσερα καρούλια, που παλιά µετέφερε τους διαβάτες από τη µία όχθη στην άλλη, πάνω σε µια κρεµαστή συρµατογέφυρα.
Το βάθος στο ποτάµι ξεκινά από το µισό και φθάνει τα έξι µέτρα. Το κολύµπι είναι δυσκολότερο αν το συγκρίνουµε µε τη θάλασσα, αφού εδώ δεν υπάρχει άνωση. Αν τύχει και τουµπάρουµε, τότε κολυµπάµε µε τα πόδια µπροστά µέχρι να µας σταµατήσει κάποιο εµπόδιο, κλαδί ή πέτρα, για να πιαστούµε και να µη µας παρασύρει το ποτάµι.
Μαθαίνουµε να τραβάµε τον κολυµβητή στη βάρκα. Η ζωή έχει κάθε µέρα µαθήµατα που αξίζει να θέλεις να τα πάρεις…
Για όλους όσοι µένουµε σε πόλεις, το ράφτινγκ είναι ευεργετικό αφού κωπηλατώντας µόνος ενώνεσαι µε τη φύση, όπως και µε τον εαυτό σου. Γυµνάζοντας νου και σώµα, η αδρεναλίνη φθάνει στα ύψη, και γι’ αυτό όσοι ασχολούνται µε το άθληµα λένε ότι εθίζεσαι και δύσκολα το εγκαταλείπεις.

Πάρκο περιπέτειας

Η οµάδα «Cannibal rafting house», όπως και ακόµη δύο οµάδες εναλλακτικού τουρισµού που εδρεύουν στο Χάνι, προσφέρουν τη δυνατότητα συµµετοχής και σε άλλες δραστηριότητες. Εδώ κατανοούµε ότι η ζωή είναι γιορτή, και παραδινόµαστε στην πλεύση στα ποτάµια, στην αναρρίχηση στα βράχια και στα βουνά, στην ποδηλασία στο βουνό, στην πεζοπορία µέσα σε µονοπάτια, πάντα µε σεβασµό, στις µυρωδιές άγνωστων λουλουδιών και σπάνιων βοτάνων, θαυµάζοντας τις έξυπνα κατασκευασµένες φωλιές πουλιών και εντόµων. Ίσως έτσι να διδασκόµαστε τον νόµο της αυτάρκειας, γιατί η αφθονία έχει ήδη µπει µέσα µας.
Στο πάρκο περιπέτειας απολαµβάνουµε το σκαρφάλωµα στον τεχνητό πύργο αναρρίχησης, το εναέριο πέρασµα και την καταρρίχηση. Μέσα από την άσκηση στη φύση βρίσκεις ευκολότερα λύσεις για προβλήµατα που σε απασχολούν, γνωρίζεις ενδιαφέροντες ανθρώπους και γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος ανακαλύπτοντας πτυχές του εαυτού σου που δεν γνώριζες καν ότι υπάρχουν. Η γυµναστική στη φύση είναι ένα παιχνίδι, ένας διαλογισµός. Και να µην ξεχάσουµε το σηµαντικότερο: την κατάβαση µε ράφτινγκ στο φαράγγι, κάθε νύχτα µε πανσέληνο! 
Πληροφορίες: Cannibal Rafting House, τηλ. 26340 26435, 6936 746764, www.evinosriver.gr

Χάνι Μπανιά

Σου έρχεται απλά να αγκαλιάσεις τα δέντρα µετά από µια πρωινή βόλτα στις όχθες του Εύηνου. Και το κάνεις. 
Ένα ζεστό στέκι, που το βράδυ µεταµορφώνεται σε µπαράκι, στην άκρη της γέφυρας Μπανιά, αρκεί για να εκδηλώσουµε την κοινωνικότητά µας. Εδώ, συναντάµε µια µεγάλη παρέα νέων που, πάνω στα αστεία τους, µας λένε ότι µένουν µόνιµα στο διπλανό χωριό, τα Πιτσιναίικα. Τα καλά της κρίσης: η αυτάρκεια των κοινωνιών στα χωριά. 
Η οικοδέσποινά µου, η κυρία Άννη, µια πραγµατική µούσα της φιλοξενίας στο «Εύηνος village», έχει ζώα, γατάκια και σκυλάκια, καθώς και κήπους µε λαχανικά και δέντρα, και τον πανοραµικό κήπο µε την καρυδιά. Ετοιµάζει όλα τα καλούδια για πρωινό: κουλουράκια, µαρµελάδες χειροποίητες, δύο ειδών καφέδες, µέλι αγνό και πολλά άλλα. Με την οικογένειά της έφτιαξε έναν εξαιρετικό ξενώνα µε τρεις βίλες χτισµένες πάνω στην όχθη. Τα καλοκαίρια, µπροστά στον ξενώνα, τα νερά είναι ειδυλλιακά για βουτιές. Τόσο η θέα όσο και η ηρεµία οµορφαίνουν την ψυχή. Ξυπνάµε από τα κελαηδίσµατα των αηδονιών, τα κοάσµατα βατραχιών, τους ήχους των νερών και του αγέρα...
Στο χωριό υπάρχουν και άλλοι ξενώνες, όπως το «Guest House X-dream [water action]», που φιλοξενεί, σε πέντε δωµάτια δίκλινα, έως και 10 άτοµα. Το παλιό πέτρινο σπίτι του χωριού ανακαινίστηκε κι έγινε καταφύγιο για δώδεκα άτοµα. Ιδανικό για καγιάκερς! Ουσιαστικά εδώ είναι ένα στέκι από το 1995 για λάτρεις των λευκών νερών. Οργανώνονται ξεναγήσεις στο ποτάµι και διάφορες δραστηριότητες, όπως µαθήµατα καγιάκ. (http://www.action-team.gr, τηλ.: 6982 310944)
Το «Alpine Club», που βρίσκεται κάτω από τη γέφυρα, διέδωσε στους Έλληνες τις δραστηριότητες στο ποτάµι, από τις αρχές του ’90 µέχρι και σήµερα. Οι εγκαταστάσεις του κάτω από τη γέφυρα περιλαµβάνουν τα ξύλινα σπιτάκια και ένα σαλέ για πρωινό και µεσηµεριανό, ενώ τα βράδια γίνονται ξακουστά πάρτι! Λειτουργεί µόνο από Οκτώβριο έως Απρίλιο. 
Υπάρχουν δύο ταβέρνες. Ο ένας κάπηλας µένει ανοιχτός όλο το χρόνο και µαγειρεύει ή ψήνει δικά του κρέατα, και ο άλλος ανοίγει τα Σαββατοκύριακα. 

Γύρω απ’ το ποτάµι

Ο Εύηνος ή Φίδαρης, γνωστός από τη µυθολογία ως πέρασµα του Ηρακλή και της ∆ηιάνειρας, πήρε το όνοµα του από τον οµώνυµο βασιλιά. 
Ο ποταµός πηγάζει από τα Βαρδούσια και εκβάλλει στον Πατραϊκό κόλπο. Το καλοκαίρι διακόπτονται οι δραστηριότητες στο ποτάµι αφού το νερό µειώνεται. Το φράγµα του Αγίου ∆ηµητρίου, που ολοκληρώθηκε το 1995, συνέβαλε στο να χαµηλώσει η στάθµη του ποταµού αλλά και στο να εκτραπεί το νερό µε σήραγγα στον Μόρνο και να αποφύγει η Αθήνα τον κίνδυνο λειψυδρίας. Το 25% των υδάτων του ταξιδεύει υπογείως στον Μόρνο υδροδοτώντας την Αττική, κι έτσι «ηµέρεψε» ο ορµητικός Φιδάρης.
Ένα προτεινόµενο µονοπάτι ξεκινά από το Χάνι Μπανιά, κινείται κατά µήκος του φαραγγιού του Εύηνου και, µετά από τέσσερις ώρες περίπου, καταλήγει στο µοναστήρι του Τιµίου Ιωάννου Προδρόµου. Είναι µέτριο προς δύσκολο και χρειάζεται καλή φυσική κατάσταση, έχει φυσικές σκάλες πάνω στα πετρώµατα και αρκετά καλντερίµια.
Για ποδηλασία βουνού, προτείνεται η διαδροµή 45 χλµ. µε τέσσερα µονοπάτια γύρω από το βουνό της Βελβίνας και τον κάµπο του Αγραπιδόκαµπου, διαβαίνοντας πολλά ρυάκια µε ξύλινα γεφυράκια. Υψοµετρικά είµαστε περίπου στα 1.500 µ. 
Περιτριγυρισµένοι από πλατάνια, πουρνάρια, λεύκες και οξιές, στρίβουµε αριστερά από τη γέφυρα του Πόρου, µε κατεύθυνση προς Στράνωµα, και σε δέκα λεπτά βρίσκουµε στην όχθη το ξακουστό «Καρέλι» και τη µεταγενέστερη συρµάτινη γέφυρα που αιωρείται πάνω από τον ποταµό και αξίζει να τη διαβείτε. 
Από τη γέφυρα του Πόρου, αν στρίψουµε δεξιά, φθάνουµε σε είκοσι λεπτά στον Κάµπο Σίµου, όπου ακόµη µία φιλόξενη οικογένεια µας υποδέχεται στον υπέροχο ξενώνα «Γρίβα». Μοναδικά διακοσµηµένα τα οκτώ δωµάτια µε υλικά από τη φύση: κρεβάτια χειροποίητα µε ξύλο και σίδερο, κοµοδίνα από κορµούς δέντρων και πρωτότυπα φωτιστικά από κλαδιά, ξύλο και χαλκό. 
Στα εκλεπτυσµένα σερβίτσια της τραπεζαρίας, τα ντόπια εδέσµατα χορταίνουν και τον πιο απαιτητικό γαστρίµαργο, ενώ το ατµοσφαιρικό ντεκόρ µε την απαράµιλλης οµορφιάς θέα καλεί επισκέπτες από όλη την περιοχή για καφέ, γλυκό ή µεζέ. 
Η κάθε λεπτοµέρεια εδώ προδίδει καλαισθησία, όρεξη για ζωή και αγάπη για τον συνάνθρωπο. Στα µπαλκονάκια του ξενώνα Γρίβα ευωδιάζουν οι αχλαδιές και οι µηλιές, ενώ η µεγαλοπρέπεια της θέας οφείλεται στον καταπράσινο Κάµπο Σίµου, που σχίζεται στα δύο από το ποτάµι. Μια εικόνα ονειρική, ιδιαίτερα την αυγή, όταν η πρωινή πάχνη τα σκεπάζει όλα διακριτικά. Η οικογένεια Μουχτούρη, που διαχειρίζεται τον ξενώνα Γρίβα, αγαπά τα άλογα µε τα οποία ιππεύουµε σε ένα ανήλιαγο µονοπάτι ως το γεφυράκι του Πόριαρη.
 

Προδιαγραφές

Χάρτης