Μεσολόγγι Στους θησαυρούς μιας «λίμνης»
4.6/5 κατάταξη (9 ψήφοι)
κείμενο: Θάλεια Νουάρου | φωτογραφίες: Θάλεια Νουάρου

Κι ενώ μόνο το πανέμορφο σκηνικό της λιμνοθάλασσας αρκεί να γαληνέψει την ψυχή σου, το Μεσολόγγι σε πάει παραπέρα· σε ταξιδεύει στην ιστορία του μέσα από τέχνες, ποιητές και μουσεία. Σε γνωρίζει με τη ζωή των ψαράδων, τις φινετσάτες γεύσεις του και τα εκατοντάδες σπάνια αποδημητικά πουλιά. Σε πάει βαρκάδες στα διάσπαρτα νησιά  κι ατέλειωτες ποδηλατάδες περιμετρικά της απάνεμης λίμνης. Και στη γιορτή του Αϊ-Συμιού σε ξενυχτά  «στους ξάστερους πάντοτε ουρανούς»* σ’ ένα ξέφρενο γλέντι παρέα με τους πληθωρικούς του κατοίκους…

Στη «γλυκόστρωτη» του Παλαμά λίμνη

Ψαράδες ήταν οι πρώτοι κάτοικοι της πόλης, μαζί και Δαλματοί πειρατές που ζούσαν σ’ αχυρένια καλύβια στις όχθες των λιμνών του Πατραϊκού κόλπου. Κατά την επικρατέστερη εκδοχή, η περιοχή πήρε το όνομά της από τις ιταλικές λέξεις «mezzo» και «laghi» που σημαίνει ανάμεσα στις λίμνες. Εννέα μικρές και μεγαλύτερες λιμνοθάλασσες σχηματίζονται από τις εκβολές του Εύηνου και του Αχελώου με σημαντικότερες αυτές του Μεσολογγίου, της Κλεισόβας και του Αιτωλικού. Περιτριγυρισμένη από βραχώδη όρη και δεκάδες διάσπαρτα νησάκια,  η λιμνοθάλασσα είναι απόλυτα συνυφασμένη με τη ζωή των ντόπιων που ζουν ακόμη και σήμερα από το ψάρεμα απολαμβάνοντας εκλεκτά εδέσματα: Λίγδες και τσιπούρες, λαυράκια, τροφαντά χέλια αλλά και «μπάφες», τα θηλυκά κεφαλόπουλα απ’ όπου εξάγεται εξαιρετικό και πιστοποιημένο με ονομασία προέλευσης αυγοτάραχο Μεσολογγίου. Το ελληνικό και πολύ ανώτερο -κατά τη γνώμη μας- από το μαύρο χαβιάρι.
Ερχόμενος σε επαφή με το τοπίο η ψυχή σου γαληνεύει. Τα πάντοτε απάνεμα, σχεδόν στάσιμα νερά της λίμνης, αντικατοπτρίζουν  τα βουνά της Βαράσοβας και  την εικόνα της πόλης όπως απλώνεται κατά μήκος της λιμνοθάλασσας που δεν ξεπερνά τα δύο μέτρα βάθος.  Καθώς κατευθύνεσαι  στην Τουρλίδα, δεξιά κι αριστερά σου θάλασσα κι οι απόλυτοι αντικατοπτρισμοί απ’ τις γαïτες, τις παραδοσιακές μεσολογγίτικες ψαρόβαρκες χωρίς καρίνα, με τα δίχτυα τους να κρέμονται ιδανικά από τις ράβδους της πρύμνης. Κι ύστερα το πρώτο διβάρι με το χαρακτηριστικό του ψαροκάλυβο χτισμένο σε πασσάλους μες στο νερό. Δεκάδες ντόπιοι, επισκέπτες και φοιτητές  απολαμβάνουν την ηρεμία των νερών άλλοτε ψαρεύοντας κι άλλοτε κάνοντας βόλτες, κανό και ποδήλατο στους χαραγμένους ποδηλατοδρόμους πάνω σε μια λεπτή λωρίδα γης  που αγγίζει σχεδόν τη θάλασσα. Εκτενείς χωμάτινες λωρίδες τέμνουν κάθετα την ακτογραμμή δίνοντας τη δυνατότητα εξερεύνησης της περιοχής ανάμεσα σ’ εκκλησάκια, πλαζ, γραφικές γωνιές, μοναχικούς ψαράδες και παρατηρητές πουλιών.
Πάνω από 280 είδη υδρόβιων πουλιών φιλοξενούνται στην ευρύτερη περιοχή της λιμνοθάλασσας που είναι η δεύτερη σε μέγεθος της Ευρώπης. Στις αμμοθίνες της λίμνης φωλιάζουν φλαμίγκος, αργυροπελεκάνοι, λευκοπελαργοί και πολλά άλλα είδη από ακριβοθώρητα αποδημητικά. Εδώ είναι ίσως το καλύτερο μέρος στην Ελλάδα για να δεις τόσο εύκολα κι από τόσο κοντά, πολλά και σπάνια είδη υδρόβιων πουλιών. Στην πλαζ της Αγίας Τριάδας φυσικά ιαματικά λουτρά, πλούσια σε μεταλλικά στοιχεία προσφέρονται για spa και ευεργετικά λασπόλουτρα.
 


«Πελάδα εδώ, πελάδα εκεί…»*

Φτάνοντας στην Τουρλίδα αντικρίζεις στα δεξιά σου τις Πελάδες, το γραφικό οικισμό των ψαράδων με τα ξύλινα σπιτάκια που χτίζονται το ένα δίπλα στ’ άλλο μέσα στο νερό. Στο τέλος της διαδρομής ένας χωμάτινος δρόμος μας οδηγεί στη μικρή αλυκή της περιοχής, με τ’ όμορφο ηλιοβασίλεμα και την απόλυτη ησυχία που προσελκύει πολλά από τα πουλιά της λίμνης.
Από τη συνοικία των Πελάδων θα πάρουμε τη βάρκα που θα μας οδηγήσει στο διβάρι της Τουρλίδας αλλά και στο Βασιλάδι, το μικροσκοπικό ιστορικό νησάκι με το φάρο και το εκκλησάκι του Άγιου Σώστη. Οδηγός μας ο Γιώργος, ένας νεότατος ψαράς που άφησε τις ανέσεις τις πόλης για να αφιερωθεί όπως και ο 85χρονος παππούς του στη ζωή στη λίμνη. «Εδώ τα ψάρια έρχονται από μόνα τους γιατί βρίσκουν τροφή» μας εξηγούν. «Είναι ένα είδος φυσικών ιχθυοτροφείων, κάτι σαν υδάτινα λιβάδια». Γύρω στα τέλη του Φλεβάρη το διβάρι «ανοίγει» σηκώνει δηλαδή τις πόρτες και τα άλλα τεχνητά εμπόδια ώστε να υποδεχτεί τη νέα σοδειά. Αρχές καλοκαιριού το διβάρι κλείνει, οπότε τα ψάρια εγκλωβίζονται και το ψάρεμα ξεκινά.
Από τη σοδειά αυτή εξάγεται κι ένας από τους γαστριμαργικούς «θησαυρούς» της λίμνης, το αυγοτάραχο Μεσολογγίου. Τέλη του καλοκαιριού με αρχές του φθινοπώρου οι μπάφες - θηλυκοί κέφαλοι, επιχειρούν να αφήσουν τα ζεστά νερά της λιμνοθάλασσας για να γεννήσουν τα αυγά τους στ’ ανοιχτά, και τότε πιάνονται στα δίχτυα των ψαράδων. Τα αυγά αυτά θα τα πλύνουν με θαλασσινό νερό και θα τα βάλουν για δύο μόνο ώρες στο αλάτι. Έπειτα θα τα στεγνώσουν για τρεις ημέρες και θα τα κερώσουν βουτώντας τα έξι φορές σε κερί μέλισσας, παίρνοντας το τελικό προϊόν. Το κεχριμπαρένιο χρώμα του, το έντονο άρωμα κι η πλούσια υφή του σε συνδυασμό με την φινετσάτη γεύση του, το ανάγουν σε προϊόν γαστριμαργικής αδυναμίας.
Από τα εκλεκτότερα ψάρια της λίμνης είναι τα χέλια, οι κέφαλοι, τα λαβράκια και οι τσιπούρες Μεσολογγίου. Αυτά αλατίζονται, πλένονται και στεγνώνουν στη σκιά μέχρι να ξεραθούν για να καταναλωθούν ωμά ή ελαφρώς ψημένα. Είναι τα λεγόμενα «πετάλια», ένας από τους εκλεκτότερους θαλασσινούς μεζέδες που θα απολαύσεις σε όλες τις ψαροταβέρνες της πόλης.

Με ψαρόβαρκα
στο Βασιλάδι

Αφήνουμε πίσω μας τους ψαράδες -που μένουν εδώ αρκετές εβδομάδες απολαμβάνοντας τη μοναξιά του τοπίου- και φεύγουμε για το Βασιλάδι, η καλύτερα τον Άγιο Σώστη, το νησάκι απ’ όπου βλέπουμε το πλημμυρισμένο, μετά τη σταδιακή άνοδο των νερών, Βασιλάδι. Από εκεί οι Έλληνες οχυρωμένοι παρεμπόδιζαν για έτη την είσοδο των Τούρκων στην πόλη, καθώς η χαμηλή στάθμη της λίμνης, δεν τους επέτρεπε την πρόσβαση με συμβατικά πλεούμενα. Κατά την τελευταία πολιορκία, στις 25 Φλεβάρη του 1826, το Βασιλάδι καταλαμβάνεται και έκτοτε ο τύμβος των Μεσολογγιτών πεσόντων τονίζει την ιστορική του σημασία. Στον Άγιο Σώστη με τον ψηλό, εντυπωσιακό φάρο και το ομώνυμο εκκλησάκι, ο χρόνος μοιάζει ν’ έχει σταματήσει. Σε τούτο το μοναχικό, νοσταλγικό τοπίο καταμεσής της θάλασσας, με μόνη συντροφιά τα γλαροπούλια, ο ήλιος δύει πέρα από το φάρο κι ο ορίζοντας όλος κοκκινίζει προσφέροντας ένα απίθανο ηλιοβασίλεμα. Ανήμερα του Σωτήρος το νησάκι γιορτάζει κι ντόπιοι γλεντούν υπό το φως του φεγγαριού, παρέα με άφθονο ούζο και θαλασσινούς μεζέδες.

Μια βόλτα στην πόλη

«Κάθε ελεύθερος άνθρωπος είναι δημότης Μεσολογγίου» διαβάζουμε με χαραγμένα γράμματα στο μαρμάρινο βράχο της ιστορικής πύλης που σε υποδέχεται κατά την είσοδό σου στην πόλη. Σ’ αυτήν την Ιερή πόλη, λίκνο της ελευθερίας, οι μνήμες ζωντανεύουν ξανά μέσα από μουσεία, μνημεία και τέχνες και μπλέκονται αρμονικά με τα γραφικά σοκάκια, τα νεοκλασικά, τα ψαράδικα και τα ουζερί, αλλά και τα ποδήλατα, τα μπαράκια, τους φοιτητές...
Σταθμεύουμε κοντά στην αγορά με τα χαρακτηριστικά ψαράδικα και τους κατοίκους όλων των ηλικιών, που κάνουν τα ψώνια τους επάνω στο διασημότερο μέσο μεταφοράς της πόλης: το ποδήλατο. Από εδώ θα περπατήσουμε για να επισκεφτούμε τον πυκνοφυτεμένο Κήπο των Ηρώων, σύμβολο της εθνικής μας μνήμης. Θα δούμε τον Τύμβο των Ηρώων με τα ιερά λείψανα των πεσόντων, διάσπαρτα μνημεία, προτομές αγωνιστών τους τάφους του Μπότσαρη και του Μαυρομιχάλη, τον ανδριάντα του Λόρδου Βύρωνα και το συγκλονιστικό μνημείο του χρονικού των αποφάσεων της Εξόδου.
Ήταν η 10η Απριλίου του 1826 που θα μετέτρεπε το Μεσολόγγι σε αιώνιο σύμβολο ελευθερίας. Από το 1822 οι Τούρκοι προσπαθούσαν ανεπιτυχώς να καταλάβουν την περιοχή και τέσσερα χρόνια αργότερα, μετά και τον μακρόχρονο αποκλεισμό τους απ’ τον εχθρό, οι «Ελεύθεροι πολιορκημένοι» υπέκυψαν με τον πλέον ηρωικό τρόπο. Η μαζική σφαγή χιλιάδων αθώων συγκλόνισε ολόκληρη την Ευρώπη και το Μεσολόγγι χαράχτηκε για πάντα στην τοπική και διεθνή μνήμη λαμβάνοντας επίσημα το τιμητικό προσωνύμιο της  Ιερής πόλης.
Tο 1829 το Μεσολόγγι απελευθερώνεται και στα χρόνια που ακολουθούν η πόλη συνεχίζει τη συμβολή της στις τέχνες, τα γράμματα και τον πολιτισμό της χώρας. Γίνεται γενέθλιος τόπος πέντε πρωθυπουργών, αλλά και  πολλών ιστορικών μορφών, ποιητών, καλλιτεχνών και λογίων. Στο κέντρο της πλατείας Μάρκου Μπότσαρη θα επισκεφθούμε το Μουσείο Ιστορίας και Τέχνης, ένα εικαστικό ταξίδι στα γεγονότα της Εξόδου, μέσα από τα μάτια δεκάδων καλλιτεχνών. Την προσοχή σας αξίζει ο πίνακας του Γάλλου ζωγράφου Ντελακρουά «Η Ελευθερία μέσα από τα ερείπια του Μεσολογγίου», η «Μεσολογγίτισσα» ο υπέροχος πίνακας του Γάλλου καλλιτέχνη Ντε Λανσάκ αλλά και η συγκινητική «Έξοδος» του Βρυζάκη. Στο μουσείο υπάρχει αίθουσα αφιερωμένη αποκλειστικά στο Λόρδο Βύρωνα που άφησε την τελευταία του πνοή στο Μεσολόγγι.
Σε μια άκρη του πεζοδρομημένου κέντρου συναντήσαμε τη Διέξοδο, ένα σύγχρονο μουσείο, καμάρι της πόλης του Μεσολογγίου. Μέσα στο σπίτι του αγωνιστή, στρατηγού Ραζή-Κότσιρα φιλοξενούνται αρχαία νομίσματα και αντικείμενα από τον 2ο αιώνα π.Χ., ιστορικά κειμήλια και έγγραφα της επανάστασης, γαλλικά στρατιωτικά έγγραφα της εποχής του Ναπολέοντα, λιθογραφίες του Λόρδου Βύρωνα και χειρόγραφα του Παλαμά, του Μαλακάση και του Δροσίνη.
Η βόλτα συνεχίζεται ανάμεσα σε ιστορικές γειτονιές, υπέροχα νεοκλασικά και ήσυχες γωνιές με λουλουδιστές αυλές. Σε μια απ’ αυτές συναντήσαμε και το σπίτι όπου γεννήθηκε και έζησε ο Μεσολογγίτης Κωστής Παλαμάς. Ορφανός από μικρός ο «ποιητής της ρωμιοσύνης» τραγούδησε σαν άλλη μάνα τη λιμνοθάλασσα, κι ύμνησε όσο κανείς τη δοξασμένη αυτή γη.  Το σπίτι έχει μετατραπεί σε επισκέψιμο μουσείο αφιερωμένο στη ζωή και το έργο του. Στην ίδια γειτονιά το Τρικούπειο Μουσείο μέσα το σπίτι που γεννήθηκε ο Σπυρίδωνας Τρικούπης και έζησε μια από τις επιφανέστερες πολιτικές προσωπικότητες της σύγχρονης Ελλάδας, ο Χαρίλαος Τρικούπης, φιλοξενεί κειμήλια της οικογένειας.
Είναι πραγματικά αξιοπρόσεκτο πώς όλη αυτή η γιγάντια ιστορική παρακαταθήκη έχει καταρχήν αξιοποιηθεί αλλά και πώς η όψη αυτή εναρμονίζεται απόλυτα με την εικόνα της σημερινής πόλης του Μεσολογγίου. Μιας ολοζώντανης και σύγχρονης πόλης, όπου οι φοιτητές ξεπερνούν τον ντόπιο πληθυσμό και τα ποδήλατα είναι τριπλάσια των κατοίκων. Μιας πόλης χωρίς κίνηση, γεμάτη πεζόδρομους κι ήσυχες γειτονιές που σε προ(σ)καλεί  να τη γυρίσεις κι εσύ μ’ ένα ποδήλατο. Θα μας μείνουν αξέχαστες οι βραδινές βόλτες στα σοκάκια,  ανάμεσα σε ουζερί, μεζεδοπωλεία, μπαράκια, μουσικές.  Κάπου εδώ συναντήσαμε και το παραδοσιακό ποτοποιείο ούζου της οικογένειας Τρικενέ. Το κτίριο του 1907 που το στεγάζει, παραμένει ακριβώς όπως τότε που οι θαμώνες και οι διανοούμενοι της εποχής έπιναν το ουζάκι τους συντροφιά με ταπεινό μεζέ επάνω στο γλυπτό μαρμάρινο πάγκο που κρατά επάνω του ανάγλυφα τα σημάδια από τα ποτήρια…
Οι Μεσολογγίτες άλλωστε γνωρίζουν καλά τόσο από ούζο, όσο από γλέντι και γιορτή.  Οι Γιορτές Εξόδου τελούνται πανηγυρικά κάθε Κυριακή των Βαΐων, ενώ δύο φορές το χρόνο το ανεπανάληπτο, λόγω του ύφους και της ιστορίας του, πανηγύρι του Αϊ-Συμιού θεωρείται ένα από τα ωραιότερα της χώρας. Στις 2 και 3 Φεβρουαρίου κλείστε ραντεβού με ένα τρικούβερτο Μεσολογγίτικο γλέντι άρρηκτα συνδεδεμένο με το ιστορικό μοναστήρι του Αγίου Συμεών.

Στη γειτονιά των ψαράδων

Αφήνοντας πίσω μας την Κλεισόβα ανηφορίζουμε παράλληλα με τα νερά της λιμνοθάλασσας του Μεσολογγίου προς το Αιτωλικό. Στο δρόμο μας θεόρατα λευκά βουνά, όμοια παγόβουνα, φέρνουν στο φως έναν ακόμη από τους θησαυρούς της λίμνης. Είναι η μεγάλη αλυκή απ’ όπου παράγεται το 90% της εγχώριας παραγωγής αλατιού.
Η πόλη του Αιτωλικού ήταν κάποτε ένα μικρό νησάκι ριζωμένο στο νερό. Μέχρι και τη δεκαετία του ’60 τα σπίτια ήταν χτισμένα με πασσάλους μέσα στο νερό κι οι μετακινήσεις γινόταν αποκλειστικά με βάρκες. Η τελευταία επιχωμάτωση που έγινε το 1972, άλλαξε τελείως το νησάκι λαβώνοντας τη «μικρή Βενετία» της χώρας που σιγά-σιγά οικοπεδοποιήθηκε και χτίστηκε παντού. Το Αιτωλικού επικοινωνεί σήμερα με την ξηρά με δύο πέτρινα πολύτοξα γεφύρια μήκους 300 μέτρων που κατασκευάστηκαν το 1848. Η «γειτονιά των ψαράδων» κρατά ακόμα τη νησιώτικη φυσιογνωμία της με τις ψαρόβαρκες, τις μικρές μαρίνες, τις πλαζ, τα καρνάγια και τις ψαροταβέρνες. Παίρνοντας τη χωμάτινη διαδρομή ανάμεσα στη θάλασσα θα φτάσετε πολύ κοντά στο ιστορικό νησάκι του Ντολμά όπου τον Οκτώβρη 1827 έγινε η ναυμαχία του Ναβαρίνου.
Στο Αιτωλικό θα επισκεφθείς και το μουσείο χαρακτικής τέχνης της διεθνούς φήμης εικαστικού Βάσως Κατράκη (1914 -1988). «Το σπίτι μας ήτανε σχεδόν όλο μέσα στη θάλασσα και στη γειτονιά καθόντανε όλο ψαράδες» γράφει η ίδια. Γι’ αυτό και τα έργα της απεικονίζουν κυρίως τη λιμνοθάλασσα, τους ψαράδες με τις γαϊτες τους, και τα «Γιοφύρια» του Αιτωλικού, αλλά ανθρώπους του μόχθου και απλοϊκές γυναίκες όπως επίσης και σκηνές από την Κατοχή, τον Εμφύλιο και αργότερα τη δικτατορία. Στο μουσείο θα δεις έργα χαρακτικής στο ξύλο και την πέτρα, ζωγραφικά σχέδια, αντικείμενα τέχνης, καθώς και τα βότσαλα που ζωγράφισε η Κατράκη κατά την εξορία της στη Γυάρο.
Πίσω στον κεντρικό δρόμο ανηφορίζουμε προς το φαράγγι της Κλεισούρας όπου επισκεπτόμαστε το γραφικό βυζαντινό μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής, που κουρνιάζει ψηλά σε μια εσοχή των βράχων. Σε μια απότομη πλαγιά του Αράκυνθου που βλέπει προς τη λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού βρίσκεται το σπήλαιο του Αγίου Νικολάου, ένα από τα σημαντικότερα σπηλαιοειδή μοναστήρια του ελλαδικού χώρου με εξαιρετικές και σπάνιες τοιχογραφίες-βραχογραφίες του 10ου-13ου αιώνα.

Αρχαία θέατρα κι οργανωμένες δράσεις

Βορειοδυτικά του Αιτωλικού φωλιάζει ένα ακόμη μοναδικό μνημείο, το αρχαίο θέατρο των Οινιάδων, που χρονολογείται τον 4ο -3ο αιώνα π.Χ. κι ήταν χωρητικότητας 5500 θέσεων. Λαξευμένο ολόκληρο σε φυσικό βράχο με κτιστές σειρές ειδωλίων και θέα την πεδιάδα του Αχελώου, θεωρείται από τα σπουδαιότερα και καλύτερα διατηρημένα μνημεία της περιοχής.
Δύο ακόμη αρχαία θέατρα αλλά και σκόρπια ερείπια της ισχυρής οχύρωσης των κλασσικών και ελληνιστικών χρόνων προσδίδουν το στίγμα της περιοχής που είναι χτισμένη στη θέση τριών αρχαίων αιτωλικών πόλεων. Το θέατρο της Πλευρώνας, χτισμένο σε μια φυσική πλαγιά, χρονολογείται στα μέσα του 3ου αιώνα π.Χ. και προσφέρει μαγευτική θέα που φτάνει ως την Κεφαλονιά και τη Ζάκυνθο. Στη θέση «Άγιος Ιωάννης» κοντά στο σημερινό κέντρο σώζεται κι ένα επιβλητικό συγκρότημα λουτρών του 2ου αιώνα π.Χ., οι Ρωμαϊκές θέρμες Αγίου Θωμά.
Ο ασβεστολιθικός βράχος της Βαράσοβας, με τις εντυπωσιακές του πτυχώσεις έχει αναδειχθεί σε ένα από τα καλύτερα αναρριχητικά κέντρα της χώρας. Η πρόσφατη κατασκευή μαρίνας σε συνδυασμό με σκέψεις για τη δυνατότητα ενοικίασης ψαρόβαρκας, οργανωμένων εξορμήσεων bird watching και διοργάνωσης φωτογραφικών δρώμενων, η πιθανή ακτοπλοϊκή σύνδεση με τη Ζάκυνθο και η πρόσκληση για τη δημιουργία λιμναίων bungalows, αναμένονται να δώσουν νέα πνοή στην περιοχή.
Μέχρι τότε το Μεσολόγγι εξακολουθεί και παραμένει ένας πολυδιάστατος κι αυθεντικός τόπος -μεθυστικά ωραίος- που δεν του αξίζει να τον δεις επιδερμικά. Μη φύγεις χωρίς να πάρεις κάτι απ’ την προσωπικότητα, τους ανθρώπους, την αλμύρα του… Την ανεπιτήδευτη γοητεία του «κοντά στ’ ακρογιάλι. Στη θάλασσα εκεί τη ρηχή και την ήρεμη, στη θάλασσα εκεί την πλατειά, τη μεγάλη…»*

Προδιαγραφές

  • Πληροφορίες:

    ΔΙΑΜΟΝΗ

    Αν θέλεις να χορτάσεις τη λιμνοθάλασσα το Theoxenia  (www.theoxenia-hotel.gr) είναι το μοναδικό ξενοδοχείο με θέα τη λίμνη. Θα βρείτε κι άλλες μικρότερες μονάδες και δωμάτια στη γύρω περιοχή. Τιμές από 45 ευρώ.

    ΦΑΓΗΤΟ

    Δεν νοείται να φύγεις από το Μεσολόγγι χωρίς να το έχεις κυριολεκτικά γευτεί. Στον παράδεισο της ψαροφαγίας θα χορτάσεις όλα τα θαλασσινά καλούδια σε εξαιρετικές τιμές. Δοκιμάστε χέλια και πετάλια κι αγοράστε φρέσκα ψάρια από τα ψαράδικα της αγοράς. Αυγοτάραχο θα προμηθευτείτε από τους ψαράδες της λίμνης και τα δύο εργαστήρια του Μεσολογγίου και του Αιτωλικού. Η τιμή του ανέρχεται στα 120-150 ευρώ το κιλό και μας αποζημίωσε στο απόλυτο. Τρώγεται σκέτο -η ντελικάτη γεύση του δεν απαιτεί τίποτα παραπάνω - και ταιριάζει ιδανικά με ουίσκι, βότκα, τσίπουρο ή λευκό κρασί.
    Μπριζολάδικο
    Στο εστιατόριο του Σπύρου Γρίβα, κοντά στο κέντρο, θα γευτείτε εκλεκτά μαγειρευτά, ψητά της ώρας και μια μεγάλη ποικιλία από ντόπια ψάρια και θαλασσινά. Ανοιχτά Καθημερινά. Τηλ.
    Ραδιομέγαρο
    Μέσα στη σύγχρονη και ευρύχωρη σάλα του εστιατορίου, θα απολαύσετε μεγάλη ποικιλία από γευστικά πιάτα κι αν θέλετε θα οργανώσετε εδώ τη δική σας εκδήλωση. Το catering και η αισθητική του Ραδιομέγαρο εγγυώνται την επιτυχία της. Τηλ.

    ΑΓΟΡΕΣ

    Γκαλερί Αθανασίου.
    Μεσολογγίτικο εργαστήρι. Ένα ζωγραφικό ταξίδι στη φύση και το με πρωταγωνιστή το Μεσολόγγι. Πίνακες καμωμένοι με μεράκι μας ταξιδεύουν στα χρώματα της λίμνης και τοπία θαλασσινά, παλιές γειτονιές, παραδοσιακά κτίρια, καφενεία κι εικόνες από το Μεσολόγγι του ‘50. Στον πεζόδρομο της Ραζικώτσικα. Τηλ. 263102002
    Φύσις και ουσία
    Αγνά, χειροποίητα σαπούνια και καλλυντικά από ελαιόλαδο µε εκχυλίσματα φαρμακευτικών φυτών. Εδώ θα βρεις αγνό θαλασσινό αφράλατο από τις μεσολογγίτικες αλυκές αλλά και σαπούνι με λάδι ελιάς και ιαµατική λάσπη από τη λιμνοθάλασσα. Τηλ. 26310-28016, www.physiskaiousia.gr

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

    Ψάρεμα, ποδήλατο και δωρεάν καγιάκ από το Ναυτικό Όμιλο Μεσολογγίου. Η περιοχή της λίμνης είναι ο παράδεισος του bird watching. Αν χρειαστείς καθοδήγηση η Ορνιθολογική Εταιρία (www.ornithologiki.gr) είναι εδώ για να σε βοηθήσει. Η βόλτα με την ψαρόβαρκα στα διβάρια, το Βασιλάδι και τα άλλα νησάκια της λίμνης είναι μια από τις ομορφότερες κι άκρως ενδιαφέρουσες εμπειρίες του ταξιδιού. Συνεννοηθείτε με τους ψαράδες της Τουρλίδας. Οι ειδικευμένοι μπορούν να αναρριχηθούν στη Βαράσοβα και οι περιπατητές να πεζοπορήσουν στο σπήλαιο του Άη-Νικόλα Κρεμαστού. Οι εραστές της φωτογραφίας θα λατρέψουν τα θέματα, το χρώμα, το φως…

    ΜΑΣ ΑΡΕΣΕ

    • Το παραμυθένιο τοπίο της Κλεισόβας και της Τουρλίδας, το αυγοτάραχο, η θαλασσινή μας βόλτα στο Βασιλάδι…
    • Η αφορμή που μας δόθηκε να (ξανα)γνωριστούμε με την ποιότητα και το έργοτου Κωστή Παλαμά.
    • Το καλό και φτηνό ψάρι
    • Που εδώ παντού «πάμε πετάλι»

    ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕ

    • Ότι βρήκαμε προσωρινά κλειστά, τρία από τα πέντε μουσεία της περιοχής.
    • Σε μια πόλη γεμάτη ποδήλατα είναι κρίμα να μην μπορείς να νοικιάσεις ένα κι εσύ…
  • Πρόσβαση:

    240 χμ. από Αθήνα μέσω της εθνικής Πατρών. Μια μακρύτερη αλλά πανέμορφη διαδρομή είναι αυτή που περνά μέσα από την Ιτέα, το Γαλαξίδι και τη Ναύπακτο.

     

Χάρτης