Λίμνη Πλαστήρα, Η «ωραία κοιμωμένη» των Αγράφων
4.4/5 κατάταξη (7 ψήφοι)
κείμενο: Θάλεια Νουάρου | φωτογραφίες: Θάλεια Νουάρου, Κωνσταντίνος Ντόκος

Κείμενα: Θάλεια Νουάρου
Φωτογραφίες: Θάλεια Νουάρου, Κωνσταντίνος Ντόκος

Ταυτότητα

Όμορφη και επιβλητική, η «ωραία κοιμωμένη» των Αγράφων, φιλοξενεί στις όχθες της χιλιάδες επισκέπτες που επιλέγουν την περιοχή για ένα ξεκούραστο και απολαυστικό Σαββατοκύριακο.
Ένα μοναδικό φυσικό τοπίο, με πλούσια βλάστηση και πάμπολλες, ανάλογα την εποχή εναλλαγές, γοητεύει φυσιολάτρες, ορειβάτες, πεζοπόρους, περιηγητές...

Κι ενώ ο ουρανός δανείζει το χρώμα του στα γυάλινα νερά της λίμνης,  με τα διάσπαρτα νησάκια και τα φιόρδ, ο ορεινός όγκος των Αγράφων μπολιάζει το τοπίο με τα ψηλά του βουνά και τις εντυπωσιακές χαράδρες που διαρρέουν ποτάμια κι ορμητικοί χείμαροι. Διάσπαρτα Βυζαντινά και Μεταβυζαντινά μνημεία, πεζοπορικές διαδρομές, εξαιρετική ντόπια κουζίνα και πολλές δραστηριότητες ολοκληρώνουν το φυσικό πλούτο της περιοχής.

Μια από τις μεγαλύτερες τεχνητές λίμνες της χώρας, έμπνευση και όραμα του Νικολάου Πλαστήρα, δημιουργήθηκε το 1959, επί πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Καραμανλή. Μετά την ολοκλήρωση του φράγματος το οροπέδιο της Νεβρόπολης, που μέχρι τότε αποτελούσε μια εύφορη, καλλιεργήσιμη κοιλάδα, πλημμύρησε από τα νερά του Ταυρωπού δημιουργώντας τη λίμνη που πήρε το όνομα του εμπνευστή της. Βρίσκεται 20 χιλ. δυτικά της Καρδίτσας, σε υψόμετρο 800 μέτρων και καλύπτει έκταση 25 χιλιάδων στρεμμάτων.
Την περίοδο της Εθνικής Αντίστασης στον πυθμένα της σημερινής λί-μνης λειτούργησε το αντάρτικο νυχτερινό αεροδρόμιο της Νεβρόπολης που εξυπηρετούσε τα συμμαχικά αεροπλάνα. Πριν το φως του ήλιου οι αντάρτες και οι κάτοικοι της περιοχής έκρυβαν το διάδρομο προσγείω-σης χρησιμοποιώντας για καμουφλάζ μεταφερόμενη βλάστηση. Την εποχή αυτή ολόκληρη η περιοχή έγραψε τη δική της, έντονα αγωνιστική ιστορία, όπως άλλωστε μαρτυρούν και τα διάσπαρτα μνημεία στη Νε-ράιδα, τη Ραχούλα και άλλους οικισμούς.

Σήμερα, τα νερά της λίμνης υδρεύουν την πόλη της Καρδίτσας και των γύρω χωριών, αρδεύοντας ταυτόχρονα ολόκληρο το Θεσσαλικό κάμπο. Μέσω υπόγειου αγωγού, μεταφέρονται στον υδροηλεκτρικό σταθμό Ταυρωπού, που βρίσκεται σε απόσταση 8 χιλ. ανατολικά σε πολύ χαμηλότερο υψόμετρο. Με τη δύναμη της πτώσης των υδάτων επιτυγχάνεται η παραγωγή της ηλεκτρική ενέργειας που τροφοδοτεί τη ΔΕΗ με 40 ΜWH την εβδομάδα. Η χωρητικότητά της ανέρχεται στα 400 εκ. κυβικά μέτρα νερού από τα οποία εκμεταλλεύσιμα είναι τα 300. Η λίμνη φτάνει σε σημείο υπερχείλισης στα 792 μέτρα, οπότε τα νερά της διοχετεύονται στον ποταμό Μέγδοβα, γεγονός ωστόσο που συνέβη μόνο μία φορά στα τέλη της δεκαετίας του ’90.


Περιμετρικά της λίμνης

Αυτό το αναμφισβήτητα μεγάλο έργο, με τις μοναδικές για τις γύρω περιοχές ωφέλειες, έμελλε να στιγματίσει για πάντα τον τόπο και το τοπίο. Από τις σπάνιες περιπτώσεις που μια ανθρώπινη παρέμβαση συνεργεί στη δημιουργία ενός απαράμιλλης ομορφιάς φυσικού περιβάλλοντος, που φυσικά καθιέρωσε τη λίμνη ως έναν από τους πλέον διάσημους προορισμούς. Χιονισμένη ή καταπράσινη, φθινοπωρινή ή δροσιστική, μοιάζει «άλλη» κάθε εποχή -κάθε στιγμή της μέρας- χαρίζοντάς μας άλλες εικόνες, άλλα τοπία, άλλα χρώματα, άλλες ομορφιές.
Οι περισσότερες υποδομές συγκεντρώνονται στις δυτικές όχθες της λίμνης, από το Νεοχώρι ως τα Καλύβια Πεζούλας. Εδώ βρίσκεις πάμπολλα καφέ κι εστιατόρια, ξενώνες και ξενοδοχεία, σκαρφαλωμένα στις πλαγιές πλάι στις όχθες, να προσφέρουν πανοραμική θέα στη λίμνη. Χώροι συχνά εντυπωσιακοί, γεμάτοι ζεστασιά -κι άλλοτε με μια πολυτελή ατμόσφαιρα που συνθέτουν μπαρόκ επιρροές. Τοξοβολία πλάι στις ακτές, βαρκάδα, κανό και ποδήλατο λίμνης θα βρει κανείς στις δύο από τις τρεις οργανωμένες πλαζ, αυτές της Πεζούλας και του Νεοχωρίου, να αξιοποιήσει το χρόνο δημιουργικά και παρεϊστικα.

Ο Βοτανικός Κήπος Νεοχωρίου, μια ανάσα από την ακτή, συγκεντρώνει την πλούσια χλωρίδα της ευρύτερης περιοχής. Το φυτικό του «βασίλειο» περιλαμβάνει θαμνότοπους, υγρότοπους, φυτώρια με φλαμουριά και έλατο, βότανα, αρωματικά και ανθοφόρα κατανεμημένα σε τμήματα. Και μετά την πολύ ενδιαφέρουσα αυτή περιήγηση, θεσσαλικό τσίπουρο ή ζεστά αφεψήματα από τον κήπο, σε περιμένουν να απολαύ-σεις το υπέροχο δειλινό πλάι στη λίμνη. Το φαρμακείο της φύσης χαρίζει τη σοφία του στους επισκέπτες, με βότανα και φυτά όπως αγκινάρα, κράταιγο, αχίλλεα, Ιπποφαές κι ένα σωρό άλλα δυσεύρετα ιαματικά αφεψήματα για κάθε περίπτωση. Τόσο ο βοτανικός κήπος όσο και το Κέντρο Περιβαλλοντολογικής Εκπαίδευσης Νεοχωρίου προσφέρουν πλούσια πληροφόρηση για τα χερσαία, τα δασικά και τα λιμναία οικο-συστήματα αναλαμβάνοντας την ξενάγηση και την εκπαίδευση σχολικών και άλλων οργανωμένων ομάδων.

Από την περιοχή μπορεί κανείς να ξεκινήσει την πρώτη του απόδραση προς τη Νεράιδα, το χωριό που αποτέλεσε διάσημο θέρετρο της δεκαετίας του ’60 κι αγαπημένος τόπος παραθερισμού του Νικολάου Πλαστήρα. Εδώ διατηρούσε και το εξοχικό του, που σήμερα έχει μεταμορφωθεί σε ξενώνα-καφέ, που φυσικά διατηρεί την επωνυμία του. Η διαδρομή, που προσφέρεται και για πεζοπορία, περνά μέσα από το όμορφο ελατοδάσος για να καταλήξει στο καταφύγιο και τη μικρή χιονοδρομική πίστα στα 1500 μέτρα υψόμετρο. Δραστηριότητες όπως σκι, πεζοπορία και αλεξίπτωτο πλαγιάς, αλλά και καφεδάκι ή διαμονή με παρεϊστικα μαγειρέματα, μπορεί κανείς να απολαύσει στο πρόσφατα ανακαινισμένο καταφύγιο σε πολύ προσιτές τιμές.

Στα 1400 μέτρα, επάνω στο χείλος της απόκρημνης πλαγιάς των Αγράφων, το μοναστήρι της Παναγιάς Πελεκητής αποτελεί ένα μεγάλο αρχιτεκτονικό δημιούργημα του 15ου αιώνα. Μια βρύση με κρυστάλλινο νερό, που τρέχει αδιάκοπα εδώ και αιώνες, μας δροσίζει μέχρι να ανηφορίσουμε στο μπαλκόνι της Μονής. Αγνάντεμα στο επιβλητικό και στ’ αλήθεια υπέροχο τοπίο, με το βαθύ απότομο γκρεμό και τη θέα ως πέρα απ’ τις ελατοσκέπαστες πλαγιές και τα γαλανά νερά της λίμνης. Στο εσωτερικό της, γεμάτο με πύλες και φυσικούς θόλους από το βράχο μέσα στον οποίο πελεκήθηκε, βρίσκεται ο μονόχωρος ναός της Ανάληψης του Σωτήρος με το εντυπωσιακό ξυλόγλυπτο επιχρυσωμένο τέμπλο και της σπάνιας τέχνης αγιογραφίες.  
Καμαροσκέπαστοι διάδρομοι και στοές μας οδηγούν στο δεύτερο ναό της μονής την Παναγιά  Φανερωμένη. Είναι αθωνικού τύπου με αγιογραφίες του 1666 και εικόνες κρητικής τέχνης. Στο ισόγειο, το μικρό, ζεστό αρχονταρίκι και στο δεύτερο όροφο το παλιό Ηγουμενείο με το περίεργο ανοιχτό τζάκι, τα παλιά αντικείμενα και τον αποστακτήρα. Οι ξύλινες σκάλες, τα κελιά, η μυστική καταπακτή, τα μικρά παράθυρα κι οι πολεμίστρες σε υποβάλουν σε μια Βυζαντινή ατμόσφαιρα, απόλυτα κατανυκτική. Η μονή, που από το 1939 είναι αναγνωρισμένη σαν διατηρητέο ιστορικό μνημείο, δεν λειτουργεί πια, παρά μόνο το δεκαπενταύγουστο, αποτελεί ωστόσο ένα πραγματικό μουσείο θρησκευτικής κληρονομιάς.
Από τη Μονή ο δρόμος κατηφορίζει προς την Καρίτσα με τα νερά και τους ορμητικούς χειμάρρους που σχηματίζει ο Καριτσιώτης ποτα-μός. Τοπίο άγριας ομορφιάς με τον ερημωμένο οικισμό του Καρβασαρά -που ζωντανεύει τα καλοκαίρια- και το Μέγα Ρέμα σφηνωμένο στις καρυδιές. Από εδώ ξεκινούν δασικοί δρόμοι και πεζοπορικές διαδρομές προς το φαράγγι «Κερεντάν» και τη «Σπηλιά του Γάκη», μέσα από μια πανέμορφη διαδρομή πλάι στη ρεματιά, με τα πλατύφυλλα πλατάνια, τα ψηλά έλατα, τις οξιές και τις βελανιδιές. Ωστόσο το σπήλαιο δεν είναι εύκολα ορατό και δεν υπάρχουν υποδομές, οπότε συνιστάται επίσκεψη μόνο με οργανωμένες ομάδες. Στον Καρβασαρά θα βρούμε και ιχθυοτροφικούς σταθμούς πέστροφας, όπου μπορούμε να ενημερωθούμε για την καλ-λιέργεια, τα χαρακτηριστικά και την αναπαραγωγή της.

Συνεχίζουμε τη διαδρομή μας προς το Μπελοκομύτη, το χωριό με την πανοραμική θέα της λίμνης και το ομώνυμο Εκπαιδευτικό Δάσος να προσφέρει διαδρομές μέσα από δασικούς δρόμους και πεζοπορικά μονοπάτια στην πλούσια χλωρίδα και πανίδα του. Λίγα χιλιόμετρα μετά, στη θέση Ζυγογιαννέικα ανηφορίστε μέχρι το παρατηρητήριο για να «κλείσετε» στο φακό σας την πανοραμική θέα της λίμνης από τα 1200 μέτρα, πέρα από τα πυκνά δάση και το καταπράσινο φαράγγι του Μέγδοβα.

Το φράγμα Ταυρωπού αποτελεί αξιοθέατο της περιοχής και υπο-χρεωτικό σταθμό για κάθε επισκέπτη. Δεκάδες ντόπιοι πραμα-τευτάδες στήνουν κατά μήκος του τα κιόσκια τους για να πουλήσουν το-πικά προϊόντα, γλυκά, ποτά, ζυμαρικά, τραχανάδες και σουβενίρ. Μεταξύ τους ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Γυναικών Δήμου Ιτάμου με φυσικά παραδοσιακά προϊόντα, καλλυντικά και φάρμακα από βότανα, χωρίς συντηρητικά, χρωστικές ή άλλες ουσίες. Αλοιφές και λάδια, ροδόνερο, βαλσαμέλαιο και κρέμα προσώπου με αιθέρια έλαια, λάδι καρύδας, πρό-πολη και μαστίχα Χίου. Εξαιρετικό ρακόμελο δοκιμάσαμε από το κιόσκι της κυρά-Φωτεινής. Λίγα μέτρα πιο κάτω το Κέντρο Πληροφόρησης του φράγματος διαθέτει δύο λιτούς χώρους με φωτογραφικές εκθέσεις.  Μέσα από σπάνιες φωτογραφίες και ζωντανή ξενάγηση, μαθαίνουμε για την ιστορία της λίμνης, τη διαδρομή των νερών και την παραγωγή της ενέργειας. Ο βυθός της λίμνης όπως ήταν πριν από την κατασκευή του φράγματος, τα προφίλ των δύο πολιτικών που εμπνεύστηκαν και υλοποίησαν το έργο, κι οι παλιές υδροηλεκτρικές εγκαταστάσεις. Στη δεύτερη αίθουσα μια έκθεση με υπέροχες όψεις από τοπία, λουλούδια κι ανθρώπους αναδεικνύει τη φυσική ομορφιά της περιοχής μέσα από μια περισσότερο καλλιτεχνική ματιά.

Κατευθυνόμενοι νότια, απομακρυνόμαστε από τις όχθες της λί-μνης για να οδηγηθούμε, μέσα από μια πυκνή δασική έκταση, στο δασικό χωριό «Δρυάδες». Ένας πρότυπος οικισμός, με ξύλινες αυτόνομες οικίες, ιχθυοτροφείο και όμορφη πέτρινη ταβέρνα στις όχθες του Άσπρου ποταμού, όλα χτισμένα σε μια πυκνότατη δασική έκταση.

Πίσω προς το φράγμα και τη λίμνη, συνεχίζουμε ανατολικά προς τα νοτιότερα χωριά της λίμνης, τη Μούχα και την Καστανιά με τα παραδοσιακά καφενεία και τις ψησταριές. Και εδώ, λίγοι αλλά αξιοπρόσε-κτοι ξενώνες πάντα με την όμορφη θέα των φιόρδ. Στην Καστανιά βρήκα-με και το παραδοσιακό υποδηματοποιείο του Ηλία Κόγια, που είναι και ένα από τα τρία εναπομείναντα εργαστήρια κατασκευής τσαρουχιών στη χώρα. Πρόκειται για ένα άτυπο μουσείο υποδημάτων και λαϊκής τέχνης με εργαλεία και μηχανήματα από τα τέλη του 19ου αιώνα, αντίκες και συλλογή από τσαρούχια και παραδοσιακά υποδήματα από διάφορα μέρη της Ελλάδας. Από την Καστανιά μπορείτε να συνεχίσετε δυτικότερα προς τη Ραχούλα, την ιδιαίτερη πατρίδα του Χαρίλαου Φλωράκη, όπου διατηρείται το μνήμα του αλλά και ομώνυμο μουσείο αφιερωμένο στη ζωή και την πολιτική του δράση.
Κατηφορίζοντας από την Καστανιά θα βρεθούμε στον Άγιο Αθανάσιο, το χωριό που είναι χτισμένο ακριβώς επάνω στις όχθες της λίμνης με μια έρημη, πανέμορφη πλαζ χωρίς τις τουριστικές παρεμβάσεις και το συνωστισμό των γκρουπ. Μετά τη βόλτα θα ανηφορίσουμε στην Ιερά Μονή Πέτρας Καταφυγίου. Χτισμένη από το 1553 αποτελεί ένα από τα κομψότερα αρχιτεκτονικά μνημεία της περιοχής, ενώ ένα μικρό μονοπάτι μας οδηγεί στην σπηλιά όπου λέγεται πως βρέθηκε η εικόνα της παναγιάς. Τέσσερα χιλιόμετρα από τον Άγιο Αθανάσιο η πλαζ Λαμπερού φιλοξένησε στις όχθες της τις πρώτες τουριστικές υποδομές της περιοχής, διαθέτοντας σήμερα δύο μεγάλες παραλίμνιες ταβέρνες και τουριστικά περίπτερα.

Βρισκόμαστε πια στις δυτικές όχθες της λίμνης, κι ανηφορίζουμε προς την αμπελουργική ζώνη Μοσχάτου - Μεσσενικόλα - Μορφο-βουνίου. Κρασιά διεθνώς αναγνωρισμένα με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης. Πρώτα το Μοσχάτο που πήρε το όνομά του από την ομώνυμη ποικιλία που καλλιεργούταν εδώ τη δεκαετία του ’60. Στις παρυφές του οικισμού, περίπου ένα χιλιόμετρο πριν, θα βρείτε και το αναπαλαιωμένο πέτρινο παραδοσιακό γεφύρι του χωριού. Από το Μοσχάτο μπορείτε να αγοράσετε ντόπιο μέλι, τσίπουρο και χύμα κρασί. Στην κορυφή του λόφου πάνω από το χωριό δεσπόζει επιβλητικό το Μοναστήρι της Κορώνας. Η μονή είναι χτισμένη σε υψόμετρο 800 μέτρων, σε θέση μοναδική, που προσφέρει απεριόριστη θέα. Είναι ανδρικό μοναστήρι κι αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα θρησκευτικά μνημεία της περιοχής. Ιδρύθηκε το 1123, καταστράφηκε από επιδρομές και ξαναχτίσθηκε στις αρχές του 15ου αιώνα. Στο κέντρο της υπάρχει καθολικό αθωνικού τύπου με τοιχογραφίες του 1587 – οι παλιότερες χρονολογημένες των Αγράφων. Η μονή υπήρξε θρησκευτικό και πνευματικό κέντρο κατά τη διάρκεια του Αγώνα, ενώ λέγεται πως λειτουργούσε και κρυφό σχολείο το οποίο σώζεται μέχρι σήμερα.

Επιστρέφουμε και συνεχίζουμε προς το Μεσσενικόλα. Το χωριό που γράφει τη δική του ιστορία στην εγχώρια και διεθνή οινοκαλλιέργεια. Ένας «οίκος αμπέλου και κρασιού» με σύγχρονους αμπελώνες και κρασιά με αναγνώριση Ο.Π.Α.Π (Ονομασία Προέλευσης Ανωτέρας Ποιότητας) για το Μαύρο Μεσσενικόλα, που αποτελεί και μοναδική ποικιλία στην Ελλάδα. Ποιος θα φανταζόταν ότι μια μικρή οινοποιητική μονάδα - μια πάππου προς πάππου οικοτεχνία- αυτή του Γιώργου Καραμήτρου, θα μας έβγαζε διεθνώς ασπροπρόσωπους αποσπώντας επανειλημμένως διεθνής πρωτιές ανάμεσα σε χιλιάδες ετικέτες. Μέσα στο υπόγειο με το φυσικό κατώγι και τα δρύινα γαλλικά βαρέλια, θα δοκιμάσουμε εννέα διαφορετικές ετικέτες κάθε μια με τη δική της ξεχωριστή προσωπικότητα. Έκπληξη πρώτη «Τα δύο φεγγάρια» ένα χρυσαφένιο ξηρό λευκό από 100% ασύρτικο, βραβευμένο με χρυσό μετάλλιο καλύτερου ελληνικού κρασιού σε παγκόσμιο διαγωνισμό. Ξεχωρίσαμε επίσης «Το μέλισμα» (2010) – ένα βαθύ κόκκινο από ποικιλίες Λιμνιώνα και Cabernet μ’ αρώματα βύσσινου, βανίλιας και μπαχαρικών και γεύση από καπνισμένο τζάκι, κάστανο και μαύρη σοκολάτα, την «Κυρά της λίμνης» ένα ελαφρύ λευκό εξάμηνης παλαίωσης από ροδίτη, ενώ λατρέψαμε το «Από δυό χωριά» (2009), ένα λαμπερό τριανταφυλλένιο από μαύρο μεσσενικόλα και μια γλυκιά, φρουτώδη, γοητευτική γεύση. Όλα βραβευμένα σε διεθνείς κι εγχώριους διαγωνισμούς. Σχεδόν ολόκληρο το χωριό παράγει και πουλάει κρασί, ενώ το Δεκαπενταύγουστο διοργανώνεται εδώ, η γιορτή κρασιού, ένα τριήμερο γλέντι με ψητά και τί άλλο από δωρεάν ντόπιο κρασί.

Και μετά από αυτή την άκρως ενδιαφέρουσα «οινική σιέστα» θα βρεθούμε στο Μορφοβούνι. Στην ιδιαίτερη πατρίδα του Νι-κολάου Πλαστήρα, βρισκόμαστε στον παραδοσιακό καφενέ να πίνουμε παρέα με τους απογόνους και τα μακρινά ξαδέρφια του «μαύ-ρου καβαλάρη». Στο χωριό, το Μουσείο Πλαστήρα, μέσα από μια συλλογή από έγγραφα, εφημερίδες, φωτογραφίες και προσωπικά αντι-κείμενα, σκιαγραφεί τη ζωή και το έργο του Στρατηγού και πολιτικού ηγέτη. θα δούμε εκατοντάδες προ-πολεμικά άρθρα που ξεκινούν από το ’22, εφημερίδες της εποχής των Δεκεμβριανών με άρθρα για τον Ν. Πλαστήρα, το διάγγελμά του ως πρωθυπουργού το 1951, αλλά και πολλά πρωτοσέλιδα και προεκλογικές ομιλίες της ίδιας εποχής. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι 45 γελοιογραφίες της περιόδου 1949- 1950, που περιγράφουν με γλαφυρό τρόπο το κλίμα της εποχής. Το μουσείο είναι ανοιχτό τις καθημερινές και δέχεται επισκέψεις από σχολεία, συλλόγους και ιδιώτες από όλη την Ελλάδα.

Έχουμε σχεδόν ολοκληρώσει τη βόλτα μας περιμετρικά της λίμνης, με επόμενο σταθμό το Κρυονέρι. Είμαστε ήδη πίσω στα δυτικά. Εδώ η φάρμα Ζαμπέτα προσφέρει ποικίλες αθλητικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες στη φύση, με έμφαση στην ιππασία με την οποία μπορούν να εξοικειωθούν ακόμη και μικρά παιδιά ηλικίας από δύο ετών.

Καλύβια Φυλακτής και Πεζούλας. Από τους πλέον ανεπτυγμένους τουριστικά οικισμούς με δεκάδες ταβέρνες, καφέ, εστιατόρια και ξενώνες για όλα τα γούστα και τα βαλάντια. Κάτω στην πλαζ της Πεζούλας οι βάσεις για αθλητικές δραστηριότητες της trekking Θεσσαλίας πλημμυρίζουν με παρέες που τολμούν βόλτες με κανό κι υδροποδηλασία γύρω απ’ τις ακτές, μαθαίνουν τοξοβολία, απολαμβάνουν περιπάτους και γεύονται φρέσκια πέστροφα και σολωμό στην διασημότερη ίσως ταβέρνα της περιοχής την «Πλαζ Πεζούλας» επάνω στην ακτή.

Πίσω στο Νεοχώρι, στο εστιατόριο του ξενοδοχείου «Αγνάντι» μας περιμένει ένα αξέχαστο φαγοπότι με πλούσιες, καθαρές και παραδοσιακές γεύσεις εκτελεσμένες άψογα, με πολύ μεράκι και δημιουργικές νότες. Με την καθοδήγηση του σεφ και του ιδιοκτήτη του εστιατορίου θα περιπλανηθούμε σε ένα γευστικό ταξίδι που θα μας αποκαλύψει ακόμη μια -άκρως ενδιαφέρουσα- όψη του θεσσαλικού πολιτισμού που όπως σε κάθε τόπο, είναι αδύνατο να ολοκληρωθεί δίχως την κουζίνα του.
Το φαγητό των αγροτών και των βοσκών, με τις πίτες να πρω-ταγωνιστούν ως ένα απλό παρασκεύασμα, τόσο νόστιμο όσο θρεπτικό, πρακτικό κι «ανθεκτικό» προκειμένου για μεγάλες μετα-κινήσεις. Κλασσική χορτόπιτα με φύλλο, κι άλλη με κρούστα από πολτό καλαμποκάλευρου,  το λεγόμενο «πλαστό», αλλά και «μπατζίνα», μια πίτα με τυριά και κολοκύθι, όλες ψημένες στον ξυλόφουρνο με τη μαεστρία της θεσσαλικής νοικοκυροσύνης. Την παράσταση «έκλεψε» η πρασοτηγανιά -που από ορεκτικό κατέληξε ...κυρίως- ένα τόσο απλό και τέλεια ισορροπημένο πιάτο, με κρεμμυδάκι και μπόλικο γλυκό πράσο, σβησμένα με ντόπιο ροδίτη κι αρωματισμένο με μυρωδάτη ρίγανη. Αγριογούρουνο στιφάδο μ’ αρώματα από Μαύρο Μεσσενικόλα, σταφίδα δαμάσκηνο και μπαχάρια, δάφνη, γαρίφαλο, μοσχοκάρυδο και χοντρό πιπέρι, να κλείνεις στον ουρανίσκο σου ολάκερη τη γλύκα και τη σοφία της ελληνικής παράδοσης. Κόκορας κρασάτος, κοτόπουλο ελευθέρας βοσκής με χυλοπίτες, γίδα βραστή, σπιτικό γιουβέτσι και ντόπιο «τσαλαφούτι», ένα κρεμώδες, ξινό και «μπελαλίδικο» τυρί, που μοιάζει με κατίκι, ολοκληρώνουν τη γευστική φυσιογνωμία του τόπου.
Στο Νεοχώρι, στους ζεστούς χώρους του ξενοδοχείου Ανατολή, φιλοξενείται κάθε χρόνο το Πανελλήνιο Χειμερινό Σεμινάριο Θεά-τρου, Τέχνης και Κινηματογράφου «Αμαδρυάδες». Μια πρωτοβουλία του Θεατρικού Εργαστηρίου Καρδίτσας, όπου υπό την καθοδήγηση πολύ σημαντικών δημιουργών οι συμμετέχοντες μαθαίνουν τις βασικές αρχές του θεάτρου ...με θέα τα βαθυπράσινα νερά. Πολλές παράλληλες δράσεις όπως φωτογραφικές βόλτες, περιπάτους στο βουνό και μουσικές βραδιές περιλαμβάνει το θεματικό αυτό φεστιβάλ που απευ-θύνεται τόσο σε επαγγελματίες όσο και σε εραστές της τέχνης και του θεάτρου. Στο Νεοχώρι αξίζει να επισκεφθείτε και τη βιοτεχνία πλεκτών «Βέρα» με εξαιρετικής ποιότητας ανδρικά και γυναικεία πλεκτά, σε κλασικά και μοντέρνα σχέδια και πολύ καλές τιμές.

Και μια απόδραση

Το ταξίδι δεν τελειώνει εδώ. Θα επιχειρήσουμε μια απόδραση λίγο μακρύτερα από τις ακτές της λίμνης, βορειότερα προς τα χωριά του δήμου Μουζακίου. Στα δύο μόλις χιλιόμετρα θα συναντή-σουμε την Κερασιά κι έπειτα το Αθοχώρι. Στην είσοδο του χωριού θα δούμε τον αναπαλαιωμένο νερόμυλο απ’ όπου ξεκινά το μονοπάτι για τις «εννέα βρύσες» και τους καταρράκτες Ανθοχωρίου. Ένα περίπου χιλιόμετρο πεζοπορίας μέσα σε ένα απαράμιλλης ομο-ρφιάς φυσικό τοπίο, με ωραία θέα από τα 1500 μέτρα υψόμετρο. Εδώ διοργανώνεται κάθε χρόνο η Γιορτή του Βουνού με μουσικές, χορευτικά σχήματα και ντόπια εδέσματα στις ειδικά διαμορφωμένες θέσεις αναψυχής.


Συνεχίζοντας η Κρυοπηγή, όπου μαθαίνουμε για το ζωολογικό πάρ-κο της Αγροικίας Φώτη. Είδαμε οικόσιτα αλλά και πολλά άγρια, εξωτικά ζώα σε κλουβιά, μια εικόνα που συνολικά μας ξένισε. Οδεύου-με προς το Κεραμαργιό με την ομώνυμη ταβέρνα και την αγροικία με τα ελεύθερα ζώα που προτείνει σπιτικά μαγειρευτά αλλά και διαμονή σε αυτόνομα σπιτάκια από πέτρα και ξύλο με πρωτότυπη διακόσμηση γύρω από την πισίνα του βουνού. Λίγο πιο πάνω, στη Δρακότρυπα, στέκει αγέρωχο το μοναστήρι της Αγίας Τριάδας. Χτισμένο σε υψόμετρο  800 μέτρων, με θέα προς τα βουνά Τύμπανο και Καραβούλα, αποτελεί από τα σημαντικότερα μνημεία των Αγράφων, με καθολικό αθωνικού τύπου και σπάνιες τοιχογραφίες στο εσωτερικό της. Βορειότερα, το Μουζάκι αποτελεί βάση για εξορμήσεις τόσο στο Περτούλι και την Ελάτη Τρικάλων όσο και στη λίμνη Πλαστήρα αλλά και τα λεγόμενα χωριά της Αργιθέας. Στην περιοχή αυτή «φωλιάζει» η λίμνη Στεφανιάδα και η περίφημη Μονή Σπηλιάς, η αντίστοιχη «Παναγιά της Τήνου» για τη Θεσσαλία.  
Παράλληλα με τα νερά του Πάμισου ποταμού, λίγο πριν την είσοδό μας στο χωριό, θα δούμε το πέτρινο τοξωτό γεφύρι «Παλαιοκάμαρα», που σύμφωνα με την παράδοση είναι έργο του Αγ. Βησσαρίωνος. Στο Μουζάκι, το «Apolis Club» συγκαταλέγεται ανάμεσα στα εξαιρετικά εστιατόρια με γκουρμέ και παραδοσιακές γεύσεις, ενώ το «Mouzaki Hotel and Spa» συνδυάζει υπέροχα την πολυτέλεια, με τη χαλάρωση και τις ευεργετικές θεραπείες ενός σύγχρονου spa και την ορεινή φύση της Θεσσαλίας. Από το Μουζάκι μπορείτε να επισκεφθείτε το Μαυρομάτι, γενέτειρα του Γεωργίου Καραϊσκάκη, αλλά και την ομώνυμη σπηλιά μέσα στην οποία ο μύθος τον θέλει να γεννήθηκε. Στο Λαογραφικό Μουσείο Μουζακίου φυλάσσονται αντικείμενα του 19ου αιώνα, που αφορούν την καθημερινή ζωή των κατοίκων και περιλαμβάνουν οικιακά σκεύη, γεωργικά εργαλεία, παλιά έπιπλα, προσωπικά αντικείμενα, τοπικές ενδυμασίες και παραδοσιακά υφαντά.

Προδιαγραφές

  • Πληροφορίες:

    ΠΡΟΪΟΝΤΑ
    Σπάνια βότανα, αγνά, χειροποίητα καλλυντικά, μέλι, τσίπουρο και φυσικά κρασί τα προϊόντα που πρωταγωνιστούν. Τραχανάδες, ρίγανη και ζυμαρικά, πλεκτά ενδύματα σπιτικά λικέρ και γλυκά του κουταλιού συμπληρώνουν τη μεγάλη γκάμα των ντόπιων προϊόντων.
    • Οινοποιείο Γιώργου Καραμήτρου στο Μεσσενικόλα.
    Τηλ. 24410 95250, 6937 153 183 • www.messenikolaswines.com
    • Αγροτικός Συνεταιρισμός Γυναικών Δήμου Ιτάμου στο φράγμα Ταυρωπού. Τηλ.: 24410.71419 και 42981.
    • Βιοτεχνία πλεκτών «Βέρα» στο Νεοχώρι.
    Τηλ.: 24410 93376, 24410 22651
    • Βότανα κι αφεψήματα από το Βοτανικό κήπο Νεοχωρίου.
    Τηλ.: 24410 42363.

    ΜΟΥΣΕΙΑ, ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
    Γιορτές κρασιού και φεστιβάλ, πανηγύρια, εκθέσεις και πλήθος από μουσεία και κέντρα περιβαντολογικής ενημέρωσης. Παντού έχει κάτι να δεις...
    • Μουσείο Νικολάου Πλαστήρα στο Μορφοβούνι. Τηλ. 801 300 3130
    • Λαογραφικό Μουσείο Μουζακίου. Τηλ. 24450 41751
    • Κέντρο Περιβαλλοντολογικής Εκπαίδευσης Νεοχωρίου.
    Τηλ. 24410 77647
    • Βοτανικός Κήπος Νεοχωρίου. Τηλ. 24410 42363
     Ανοιχτός καθημερινά 10.00 - 18.00.
    • Μουσείο Χαρίλαου Φλωράκη στη Ραχούλα.
    • Πανελλήνιο Χειμερινό Σεμινάριο Θεάτρου
    στο Νεοχώρι. Τηλ.: 24410.23045, www.theatrokar.gr
    • Μουσείο Οίνου στο Μεσσενικόλα.
    Τηλ. 24410 40769
    • Μουσείο Υποδημάτων στην Καστανιά.
    Τηλ.: 8010 300 3130
    • Ιχθυοτροφικός σταθμός «Εύρυτος». Τηλ. 24410.94881

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ
    Ορειβασία, ποδηλασία βουβού και πεζοπορικές διαδρομές στην ευρύτερη περιοχή της λίμνης και των Αγράφων. Ιππασία, τοξοβολία, κανό και υδροποδηλασία στη λίμνη. Αλεξίπτωτο πλαγιάς και σκι από το Ορειβατικό Καταφύγιο.
    • Trekking Hellas Θεσσαλίας.
    Τηλ.: 24310.87964
    • Ορειβατικό Καταφύγιο Αγράφων. Τηλ.: 6932744194, 6932240048
    • Πλαζ Βοτανικού κήπου Νεοχωρίου.

    ΑΠΟΔΡΑΣΕΙΣ
    Οι περισσότεροι επισκέπτες συνδυάζουν την επίσκεψή τους στη λίμνη με εκδρομές στο Περτούλι, την Ελάτη και τα Μετέωρα. Αξίζει τον κόπο μια εκδρομή στα χωριά της Αργιθέας, τη λίμνη Στεφανιάδα και τη Μονή Πέτρας.

    ΜΑΣ ΑΡΕΣΕ
    • Η ανατολή από τη λίμνη και το ουράνιο τόξο μετά τη βροχή
    • Η έρημη ακτή στον Άγιο Αθανάσιο, ελάχιστα μακρύτερα από την πολυσύχναστη πλαζ Λαμπερού.
    • Τα ζεστά αφεψήματα κι η βαρκάδα από την πλαζ Νεοχωρίου
    • Η εξαιρετική ντόπια κουζίνα
    • Το κόκκινο χύμα Μεσσενικόλα που βρήκαμε σε πολλές ταβέρνες κι οι ετικέτες του Γιώργου Καραμήτρου
    • Η καλλιτεχνική έκθεση φωτογραφίας στο Κέντρο Πληροφόρησης του Φράγματος Ταυρωπού
    • Η Μονή Πελεκητής
    • Η ξεχωριστή διακόσμηση, η ζεστασιά και η ρετρό πολυτέλεια που αποπνέουν οι περισσότεροι ξενώνες της περιοχής.


    ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕ
    • Η κάπως παραμελημένη εικόνα των χωριών, αλλά και των κτιρίων που στεγάζουν χώρους πληροφόρησης και πολιτισμού.
    • Η εικόνα των φυλακισμένων, άγριων ζώων στην Αγροικία της Κρυοπηγής
    • Ο συνωστισμός των γκρουπ, κατά τις μεσημεριανές ώρες, στις πλαζ Πεζούλας και Λαμπερού

     

  • Πρόσβαση:

    20 χιλ. από την πόλη της Καρδίτσας, τέσσερις περίπου ώρες από την Αθήνα μέσω Λαμίας.

     

     

Χάρτης