Ειδοποίηση
  • Google Geocoding API error: You are over your quota.
Με 2 τροχούς στο άγνωστο Πήλιο
5.0/5 κατάταξη (17 ψήφοι)
κείμενο: Κωνσταντίνος Ταρναβάς | φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Ταρναβάς

Τέλη Μαΐου στο Πήλιο

Τέλη Μαΐου στο Πήλιο. Φανταστείτε το σκηνικό:
ζέστη, ήλιος, πολυσύχναστες παραλίες, βόλτες με μοτοσυκλέτες.
Και όμως, η πραγματικότητα ήταν διαφορετική…

Προσωπική επιλογή να πραγματοποιήσουμε ένα οδοιπορικό στο Πήλιο με μοτοσυκλέτες. Γνωριμίες σε αυτόν τον χώρο υπάρχουν πολλές και καλές, για αυτό και αντέχουν στο χρόνο έπειτα από μια δεκαετία. Τηλέφωνο στον Θανάση (πρώην συνάδελφο) που διατηρεί κατάστημα με αξεσουάρ για τα αγαπημένα μου δίτροχα. “Πώς θα σου φαινόταν να έρθω στο Βόλο και από εκεί να ξεκινήσουμε για ένα οδοιπορικό στο Πήλιο;” Την απάντηση την ήξερα. Ο συνοδοιπόρος Θανάσης μίλησε με τον αντιπρόσωπο Βόλου της Piaggio Hellas (Aprilia, Piaggio, Vespa, Moto Guzzi, Gilera, Derbi) Δημήτρη Μαραγκουδάκη για την παραχώρηση δύο μοτοσυκλετών από τις πλέον ενδιαφέρουσες της Aprilia. Μια πανέμορφη μοτοσυκλέτα, η Tuono με 1.000 κ.εκ. και το μεγαλύτερο scooter που κυκλοφορεί στους δρόμους όλου του κόσμου, το SRV 850. Και αφού πήραμε και την τυπική έγκριση από την ελληνική αντιπροσωπεία, το οδοιπορικό θα γινόταν βρέξει- χιονίσει.
Έτσι ακριβώς και έγινε… ευτυχώς που δεν χιόνισε. Αλλά έβρεξε. Πολύ, πάρα πολύ. Και έκανε κρύο. Αλλά ως σκληροτράχηλοι ταξιδιώτες με μοτοσυκλέτες, τα καταφέραμε και ας βραχήκαμε μέχρι το κόκαλο.

Αγνοώντας τον καιρό

Οι ιστοσελίδες πρόβλεψης καιρικών φαινομένων ήταν κατηγορηματικές. ‘‘Θα ρίχνει καρεκλοπόδαρα’’ μάς προειδοποιούσαν εμμέσως, πλην σαφώς, αλλά εμείς το “βιολί μας”. Και έτσι ένα ηλιόλουστο πρωινό Σαββάτου στα τέλη Μαΐου, ξεκίνησα. Πρώτη στάση ο Βόλος. Τα 400 και πλέον χιλιόμετρα που χωρίζουν το Άργος από την πρωτεύουσα της Μαγνησίας με αυτοκίνητο είναι βαρετά, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που καταντούν κουραστικά. Γενικά οι αυτοκινητόδρομοι πέραν της ασφάλειας -που είναι και το βασικότερο- δεν προσφέρουν τίποτε άλλο. Εκτός από κάποια βενζινάδικα, καντίνες και λιγοστούς αστυνομικούς που εξασφαλίζουν την ομαλή διεξαγωγή της κυκλοφορίας, θα συναντήσεις φυσικά καθ’ οδόν διόδια. Πολλά διόδια. Από Άργος προς Βόλο μέσω Μάντρας το κόστος μετ’ επιστροφής είναι 30 ευρώ ή μήπως 10.000 δρχ; Θα δείξει!
Ο ήλιος συνέχισε να μου φτιάχνει την ημέρα.  Ύστερα από τέσσερις ώρες ο ηλιόλουστος Βόλος με καλωσόρισε και όλα έδειχναν πως τίποτε δεν θα στεκόταν εμπόδιο στο προγραμματισμένο οδοιπορικό. Το σχέδιο που είχε καταστρωθεί διά τηλεφώνου προέβλεπε αρχικά μια βόλτα από τον Άγιο Λαυρέντιο. Πρόκειται για ένα από τα ορεινά χωριά του Πηλίου που δεν είναι ευρέως γνωστό.

Ο Άγιος Λαυρέντιος

Ο πρώτος σταθμός του οδοιπορικού μας απέχει μία ώρα από τον Βόλο. Οι μοτοσυκλέτες μας έτοιμες να μας μεταφέρουν στον επιλεγμένο προορισμό. Ο δρόμος μέχρι το χωριό έχει αρκετές στροφές, κάτι που αποτελεί πρόκληση για οδήγηση με μοτοσυκλέτα. Οι δύο μοτοσυκλέτες μας είναι κατασκευασμένες με διαφορετικό προσανατολισμό. Η Tuono 1000 παρέχει κορυφαία οδική συμπεριφορά, επιδόσεις που κόβουν την ανάσα και απευθύνεται σε “ανήσυχους” αναβάτες, ενώ το scooter της μηχανοκίνητης παρέας μας είναι προσανατολισμένο στην άνεση των επιβαινόντων.
Τα σύννεφα κατά τη διαδρομή καλύπτουν τον ουρανό. Όλα δείχνουν πως δεν θα αργήσουμε να δροσιστούμε από τη βροχή. Φτάνοντας στο χωριό η άσφαλτος τελειώνει και τα τελευταία μέτρα πραγματοποιούνται σε λιθόστρωτο καλντερίμι. Στην πλατεία μάς περιμένει ο πρόεδρος του Αγίου Λαυρεντίου, Γιάννης Αγαπητός. Η βροχή έχει ήδη αρχίσει. Μετά τα απαραίτητα τσίπουρα αρχίζει η περιήγησή μας.
Από τα 600 μέτρα υψόμετρο, όπου βρίσκεται το χωριό, έχεις θέα όλο τον Παγασητικό Κόλπο. Τις καλές ημέρες, όμως, και όχι σαν αυτές που επιλέξαμε εμείς να επισκεφτούμε το χωριό που πήρε το όνομά του από το μοναστήρι που έχτισαν τον 11ο αιώνα μοναχοί από την ιταλική πόλη Amalfi. Η μονή Αγίου Λαυρεντίου ήταν από τις πρώτες του Πηλίου και τον 13ο αιώνα ανακαινίστηκε από τον μοναχό του Αγίου Όρους Λαυρέντιο, ενώ επισκέψιμη έγινε στα μέσα της δεκαετίας του ’90. Ο οικισμός του Αγίου Λαυρεντίου δημιουργήθηκε το 1550 από εργάτες που απασχολούνταν στα χωράφια της μονής. Το εντυπωσιακό δίκτυο από καλντερίμια που έχει ανακηρυχθεί διατηρητέο είναι μήκους 6 χιλιομέτρων. Οι φυτευτές πέτρες, που δεν γλιστράνε ακόμα και βρεγμένες, βοηθούν τα ζώα να μεταφέρουν αγαθά σε όλο το χωριό αλλά και να σας κάνουν μια βόλτα. Αξίζει να σημειωθεί πως σε ορισμένα σημεία υπάρχει και πεζοδρόμιο, κάτι που συναντάται σπάνια σε λιθόστρωτα καλντερίμια. Περιδιαβαίνοντας τα καλντερίμια συναντήσαμε παλιά πηλιορείτικα σπίτια που αναπαλαιώθηκαν από ντόπιους αλλά και ξένους που αγάπησαν τούτο τον τόπο. Είδαμε ολάνθιστους κήπους και “φορτωμένες” κερασιές. Φτάσαμε στην πλατεία Χατζίμη όπου κάθε χρόνο γίνεται η μεγάλη συναυλία του μουσικού χωριού. Από εκεί έχεις θέα το φαράγγι του…. και το χωριό Δράκεια. Μπορείς να μείνεις σε ξενοδοχεία που στεγάζονται σε παραδοσιακά αρχοντικά και σε παλιά ελαιοτριβεία και μια συμβουλή: μην παραλείψεις να γευτείς γίδα ψητή και τσίπουρο στις ταβέρνες του χωριού.
Η βροχή δεν έλεγε να σταματήσει. Δυνάμωνε και μέχρι που σουρούπωσε μας καθήλωσε στον Άγιο Λαυρέντιο. Δεν μπορώ να ισχυριστώ πως στεναχωρηθήκαμε ιδιαίτερα, αφού η παρέα ήταν εξαιρετική. Όταν αποφασίσαμε να πάρουμε τον δρόμο του γυρισμού, πυκνή ομίχλη κάλυπτε τα πάντα. ‘‘Ας είναι! Κάθε εμπόδιο για καλό. Και αύριο μέρα είναι’’, σκέφτηκα πριν πέσω για ύπνο.

Η λίμνη Κάρλα

Η ώρα ήταν 7:00 όταν το ξυπνητήρι μου ζητούσε να σηκωθώ επίμονα. Φοβόμουν να ανοίξω τα μάτια μου για να δω τον καιρό. Όταν διαπίστωσα πως ο λαμπερός ήλιος κυριαρχούσε στον γαλανό ουρανό, αναθάρρησα. Κράνη, μπουφάν – αδιάβροχα για κάθε ενδεχόμενο και πάμε να απολαύσουμε τη βόλτα με τις δίτροχες καλλονές μας. Πρώτη στάση η λίμνη Κάρλα ή Βοιβηίδα. Σύμφωνα με τη μυθολογία, στο βόρειο τμήμα της ζούσαν οι Κένταυροι και οι Λάπιθες. Από αυτήν την περιοχή θα ξεκινήσει για την Κολχίδα η Αργώ των Αργοναυτών και ο Εύμηλος ο γιος του Αδμήτου με 11 πλοία για τον Τρωικό Πόλεμο. Όπως μας διηγήθηκαν οι ντόπιοι, η λίμνη δεν άφησε τους Βολιώτες να πεινάσουν κατά τη διάρκεια της Κατοχής, αφού το καρλίσιο ψάρι χάριζε ζωή. Η Κάρλα επίσης ήταν ένας από τους σημαντικότερους υγρότοπους με πάνω από 1.000.000 πουλιά να διαβιούν μόνιμα ή περιστασιακά σε αυτόν.
Η λίμνη αποξηράνθηκε το 1962, επειδή την εποχή εκείνη προκαλούσε καταστροφές στις γεωργικές καλλιέργειες και οι βαλτώδεις εκτάσεις γύρω της προσέλκυαν χιλιάδες εντόμων.
Ωστόσο, διαπιστώθηκε ότι οι επιπτώσεις στο οικοσύστημα της περιοχής ήταν μεγαλύτερες από το όφελος που προσέφερε η αποξήρανσή της. Έτσι, σήμερα γίνεται προσπάθεια για αναδημιουργία της λίμνης, που θα έχει μέγεθος 38.000 στρέμματα. Κατά τη διάρκεια των εργασιών για την ανασύσταση της λίμνης, ήρθαν στο φως σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα (ενδεικτικά: κοσμήματα, αγγεία, νομίσματα, κλίβανοι, υπολείμματα κτιρίων, αγωγοί, τάφοι).Το υπουργείο Πολιτισμού αποφάσισε μάλιστα τη διατήρηση και μετατροπή σε επισκέψιμο αρχαιολογικό χώρο ενός τμήματος προϊστορικού οικισμού, έκτασης 3,5 στρεμμάτων, του τέλους της Νεολιθικής Εποχής. Αφήσαμε τη λίμνη και ανηφορίσαμε στις βόρειες πλαγιές του Πηλίου, όμως λίγο μετά σταματήσαμε για να θαυμάσουμε από ψηλά το μεγαλείο της φύσης. Η λίμνη Κάρλα απλωνόταν κάτω από τα πόδια μας.

Σκαρφαλώνοντας στο Πήλιο

Το Πήλιο, ως γνωστόν, αποτελεί ιδανικό προορισμό για όλες τις εποχές. Θέλοντας να το διαπιστώσουμε και εμείς, έχοντας λάβει ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα ορεινού πηλιορείτικου τοπίου και λίμνης, κατευθυνθήκαμε προς τις παραλίες που “βλέπουν” Αιγαίο Πέλαγος. Στο δρόμο το τοπίο μας μάγεψε. Αιωνόβια δέντρα, εύφορα βοσκοτόπια, ατέλειωτα δάση συνέθεσαν εικόνες που σου μένουν για πάντα. Η μοτοσυκλέτα σε φέρνει πιο κοντά στη φύση. Δεν είσαι κλεισμένος σε ένα αυτοκίνητο, αλλά σου δίνεται η δυνατότητα να μυρίσεις τον αέρα και να δεις πολλά περισσότερα πράγματα γύρω σου. Επιπλέον, σταματάς, εξερευνάς τον τόπο που επισκέπτεσαι, ενώ πολλές φορές “πατάς” σε μέρη που άλλοι ούτε καν θα δουν.

Μπαλκόνι του Πηλίου
στο Αιγαίο

Στο βορειοανατολικότερο άκρο του Πηλίου, φτάνουμε σε δύο από τις πλέον άγνωστες περιοχές: τα χωριά Κεραμίδι και Βένετο. Συνδυάζουν βουνό – βρίσκονται σε υψόμετρο 320 μέτρων – και θάλασσα – οι παραλίες απέχουν μόλις πέντε χιλιόμετρα. Οι βρύσες που είναι συνδεδεμένες με μύθους και παραδόσεις και οι τρεις πλακόστρωτες πλατείες του Κεραμιδίου αποτελούν τα αξιοθέατα του χωριού. Η κεντρική ή Αλωνάκι με τα θεόρατα πλατάνια όπου μπορείς να αγοράσεις τοπικά προϊόντα και να γευτείς παραδοσιακά πιάτα, η πλατεία Αγίου Γεωργίου στην οποία πραγματοποιείται κάθε χρόνο η μεγαλύτερη γιορτή του χωριού και η πλατεία του σχολείου με την απίστευτη θέα στο Αιγαίο. Από εδώ διακρίνεται στο βάθος η Χαλκιδική. Όμως, το Κεραμίδι αποτελεί επίσης δημοφιλή προορισμό για τους λάτρεις του εναλλακτικού τουρισμού και ειδικότερα της Σπηλαιολογίας. Το 2005 εντοπίστηκε και εξερευνήθηκε στην περιοχή το βαθύτερο σπήλαιο της Θεσσαλίας.
Το Βένετο βρίσκεται μέσα σε πυκνό δάσος και είναι γνωστό για τις σπηλιές που βρίσκονται ανάμεσα στην αμμουδιά του Λιμνιώνα και της Παλιάς Μιτζέλας, κάποιες από τις οποίες έχουν σταλαχτίτες. Είναι οι «Ιπνοί» (φούρνοι), στη θαλάσσια περιοχή των οποίων καταστράφηκε κατά τον Ηρόδοτο το μεγαλύτερο μέρος του στόλου του Ξέρξη στα 480 π.Χ.
Μας μαγεύει το αλιευτικό καταφύγιο Αγριελιά που αποτελεί το επίνειο του Κεραμιδίου. Ένα ήσυχο μικρό λιμανάκι με πεντακάθαρα πράσινα νερά, ορμητήριο των ψαράδων του Κεραμιδίου, βασική ασχολία των οποίων είναι η αλιεία και η ελεύθερη, άρα και οικολογική κτηνοτροφία.

Το Καμάρι του Πηλίου

Μόλις λίγα μέτρα από την Αγριελιά βρίσκεται η παραλία Καμάρι, ένα από τα ιδανικότερα μέρη για ήσυχες οικογενειακές διακοπές. Με μια παραλία με καταγάλανα νερά, λίγες ταβέρνες και μικρά τουριστικά καταλύματα σίγουρα θα κλέψει τις καρδιές όσων τύχει να περάσουν από το Καμάρι και σίγουρα θα αποτελέσει αξέχαστη εμπειρία εκείνων που θα επιλέξουν την εν λόγω παραλία για τις διακοπές τους. Παραδίπλα, η ομορφιά της παραλίας του Αϊ Γιάννη είναι πιο άγρια. Έχει χοντρό βότσαλο και η ταβέρνα με τον μεγάλο πλάτανο το μοναδικό μέρος που μαρτυρεί πολιτισμό. Εκεί λοιπόν στην ακροθαλασσιά, χαμένο μέσα στην πυκνή βλάστηση βρίσκεται το Κάστρο του Κεραμιδιού. Δυστυχώς δεν έχει γίνει καμία προσπάθεια ανάδειξης της Ακρόπολης της Αρχαίας Κασθαναίας. Οι κάτοικοί της, αντίθετα από όλους τους άλλους αρχαίους Έλληνες, διάλεξαν να τη χτίσουν με τεράστιες καλοδουλεμένες πέτρες πλάι στη θάλασσα σε ένα απόκρημνο και άγριο τοπίο. Όπως αναφέρει ο Γάλλος περιηγητής Mezières, στο βιβλίο του “Αναμνήσεις από το Πήλιο και την Όσσα” “ήταν η πρώτη φορά που αντίκρισα τείχη αντάξια των Ελλήνων’’.
Όμως ο καιρός σε αυτό το οδοιπορικό δεν ήταν μαζί μας. Ο ουρανός βάραινε πάνω από τα κεφάλια μας. Το βουνό των Κενταύρων ήθελε μάλλον να μας ξεφορτωθεί. Πήραμε το δρόμο του γυρισμού, ωστόσο λίγο αργότερα οι ουρανοί άνοιξαν και πυκνή ομίχλη κάλυψε τα πάντα. Νόμιζες πως ήταν φθινόπωρο και όχι αρχές καλοκαιριού. Επί μιάμιση ώρα πάνω στις μοτοσυκλέτες και ντυμένοι με αδιάβροχα νιώθαμε τη βροχή να μας τρυπάει το κορμί. Τα σιδερένια άλογά μας συνέχισαν πάραυτα ακάθεκτα και μας γύρισαν με ασφάλεια πίσω στον προορισμό μας. Δεν αποχαιρετήσαμε το Πήλιο, απλά είπαμε ‘‘εις το επανιδείν’’!

Προδιαγραφές

  • Πληροφορίες:

    Πού θα μείνετε

    Στον Άγιο Λαυρέντιο υπάρχουν πολλοί παραδοσιακοί ξενώνες, όπως το “αρχοντικό Ζαρίφη – 1716” (www.1716.gr – 24280 96002), το “Παλιό Ελαιοτριβείο” (www.palioeleotrivio.gr – 24280 96482) και ο νέος ξενώνας που φτιάχνεται στο σπίτι του ηθοποιού Λαυρέντη Διανέλου από την οικογένεια Ζόπα. Στο Καμάρι στα ενοικιαζόμενα διαμερίσματα “Τσόνος” (www.tsonos.gr – 24280 73743)  και στον Ξενώνα “Νησάκι” (24280 73724).

    Πού θα φάτε

    Στον Άγιο Λαυρέντιο στην κεντρική πλατεία για καφέ, τσίπουρο και εκλεκτούς μεζέδες στον Λαυρέντη στον “Platanus Orientalis” (24280 96379, 6989 401045) και για φαγητό στην παραδοσιακή ταβέρνα ο “Βρυχώνας” (24280 96660 – 6972 265927).
    Στην παραλία του Αγίου Ιωάννη στο Κεραμίδι στην ταβέρνα «το Κάστρο» του Σπύρου Ζαχαράκη (24210 41733 – 6947825596) που έχει να σας πει πολλά για την ιστορία του τόπου. Στο Καμάρι θα απολαύσετε φρέσκο ψάρι στον “Κώστα” με θέα το νησάκι.


    Οι μοτοσυκλέτες μας

    Για την περιήγηση μας στο μαγευτικό Πήλιο, χρησιμοποιήσαμε την Aprilia Tuono 1000 και το scooter SRV 850 της ίδιας εταιρείας. Τα δύο αυτά μοντέλα αποτελούν μόνο δύο από την τεράστια γκάμα της ιταλικής εταιρείας που ανήκει στον όμιλο Piaggio και έχει έδρα την πόλη Noale.

    Aprilia Tuono V4 R APRC
    Με βάση τη μοτοσυκλέτα που αναδείχθηκε Παγκόσμια Πρωταθλήτρια, η Αprilia δημιούργησε την πιο πληθωρική “γυμνή” μοτοσυκλέτα. Η Tuono V4 R APRC διαθέτει κινητήρα με ιπποδύναμη 165 ίππους, προηγμένο πλαίσιο, κορυφαίας απόδοσης και αίσθησης φρένα και αναρτήσεις και ηλεκτρονικό πακέτο διαχείρισης APRC για να προσαρμόζεται στις ανάγκες κάθε οδηγού, προσφέροντας τα μέγιστα σε οποιεσδήποτε συνθήκες.

    Aprilia SRV 850
    To Aprilia SRV 850 επαναπροσδιορίζει τα όρια στον κόσμο των scooter. Ισχύς, οδική συμπεριφορά, σπορ χαρακτήρας, στυλ: τα πάντα στο SRV 850 υποδηλώνουν την τεχνολογία, την απόδοση και την αισθητική των σπορ μοτοσυκλετών της Aprilia. Ο κινητήρας του Aprilia SRV 850 είναι ο πρώτος και μοναδικός δικύλινδρος V90° κινητήρας που έχει τοποθετηθεί σε τέτοιο δίκυκλο, και καθιστά το maxi-σκούτερ το πιο γρήγορο και το πιο ισχυρό σκούτερ που κατασκευάστηκε ποτέ.
    Πληροφορίες στο site www.aprilia.com.gr

  • Πρόσβαση:

    Για τον Άγιο Λαυρέντιο θα πρέπει να διασχίσετε την πόλη του Βόλου. Μετά την παραλία της Αγριάς υπάρχουν πινακίδες που σε κατευθύνουν προς τον μοναδικό δρόμο που οδηγεί και τελειώνει στον Άγιο Λαυρέντιο. Για τη λίμνη Κάρλα μπαίνοντας στον Βόλο ακολουθήστε τις πινακίδες για το χωριό Κανάλια που απέχει 17 χλμ. Στη συνέχεια ο δρόμος ανηφορίζει και μετά από 11 χιλιόμετρα θα συναντήσετε διακλάδωση του δρόμου που οδηγεί δεξιά προς Βένετο και αριστερά προς Κεραμίδι.

Χάρτης