Πόζαρ - Βουτιά στον κήπο της Εδέμ
5.0/5 κατάταξη (2 ψήφοι)
κείμενο: Θάλεια Νουάρου | φωτογραφίες: Θάλεια Νουάρου, Κωνσταντίνος Ντόκος

Πρώτα ξύπνησ. Με πρωινό στο κραβάτι. Απ' το μπαλκόνι μου η θέα τψν ανθισμένων κερασιών. Ντυμένες στο λευκό τους πέπλο, με προσκαλούν σε μια βόλτα στο καταπράσινο φαράγγι.   Πεζοπορία σε τρεχούμενα νερά και καταρράκτες και μια βουτιά στην υπαίθρια πισίνα του βουνού... Σουρούπωσε κι έπιασε να βρέχει. Αφορμή για βραδινό μπανάκι  ...στη ζεστή θαλπωρή του καταρράκτη...

Όχι, ούτε ονειρεύομαι, ούτε αστειεύομαι, ούτε υπερβάλω. Κι όσοι ακόμη αγνοούν την ύπαρξη μιας τέτοιας όασης στη μικρή Αριδαία Πέλλας, απλά δεν ξέρουν τι χάνουν....

Τα λουτρά Πόζαρ της επαρχίας Αριδαίας, δεν τα είχα ακουστά. Πράγμα οξύμωρο, αν σκεφτεί κανείς ότι η περιοχή φτάνει και ξεπερνά σε επισκεψιμότητα τουριστικούς προορισμούς καταξιωμένων στη συνείδηση όλων, όπως αυτόν της Ρόδου! Και μάλιστα ολόκληρο το χρόνο. Στα λουτρά Λουτρακίου Πέλλας, δεν υπάρχει τουριστική σεζόνž χιλιάδες επισκέπτες από ολόκληρη την Ελλάδα καταφθάνουν συνεχώς προκειμένου να απολαύσουν την σπάνια εμπειρία, την πλούσια φύση και τα αποκλειστικά φυσικά φαινόμενα που προσφέρει η μοναδική Λουτρόπολη της χώρας

«Φωτιά από μέσα»

Δεν γνωρίζω ακριβώς το λόγο, ομολογώ όμως πως μέχρι πρόσφατα ανήκα κι εγώ στην κατηγορία των ανθρώπων που θεωρούσαν τον ιαματικό τουρισμό σαν μια δραστηριότητα που αφορούσε πρωτίστως σε ανθρώπους τρίτης ηλικίας. Μια πρώτη “βουτιά” στην Εφταλού και το Λισβόρι της Λέσβου, στις περσινές μου διακοπές, και παρότι - το ομολογώ - η αφορμή δόθηκε από έναν επίμονο πόνο στη μέση, με έκανε να αλλάξω ριζικά την άποψη μου αυτή. Έκτοτε δηλώνω οπαδός του είδους. Όχι απλά γιατί η μέση μου γιατρεύτηκε, αλλά γιατί διαπίστωσα πως ο κάπως «παρεξηγημένος» ιαματικός τουρισμός αποτελεί τελικά μια δραστηριότητα που κλείνει μέσα της την πολυτέλεια της απόλυτης χαλάρωσης, μια δόση από ρομαντισμό, μια ιδέα από παιχνίδι αλλά και θαυματουργά αποτελέσματα για την ψυχική και τη σωματική υγεία όλων. Ταπεινά λοιπόν προτρέπω, όσους δεν έχει τύχει να απολαύσουν ακόμη την τόσο ιδιαίτερη αυτή εμπειρία, να μην χάνουν άλλο χρόνο.

Po – zar. Λέξη σλάβικης καταβολής που σημαίνει “φωτιά” – “θερμότητα” και “από κάτω” ή “εκ των έσω”. Οι ιαματικές πηγές των Λουτρών Λουτρακίου δημιουργούνται από το νερό της βροχής που εισχωρεί στο έδαφος και φτάνει σε μεγάλο βάθος, όπου θερμαίνεται, ανεβαίνει ψηλότερα και στην πορεία του εμπλουτίζεται με μέταλλα και άλλα συστατικά. Οι θεραπευτικές ιδιότητες των φυσικών θερμαλικών πηγών από όπου πήραν και τον χαρακτηρισμό “ιαματικές” είναι γνωστές από την εποχή του Ιπποκράτη και συνιστώνται για παθήσεις του κυκλοφοριακού και του αναπνευστικού συστήματος, ρευματοπάθειες, γυναικολογικές, δερματικές και νευρολογικές παθήσεις. Τα ύδατα των Λουτρών Πόζαρ ενδείκνυνται επίσης για ποσιθεραπεία βοηθώντας σε παθήσεις ήπατος, νεφρών, χολής, πεπτικού και ουροποιητικού συστήματος. Είναι προφανές ότι η ίδια η θεραπευτική αξία των νερών είναι κι αυτή που συνέδεσε στη συνείδηση πολλών τον τουρισμό του είδους, με κοινό της τρίτης ηλικίας. Ευτυχώς η αντίληψη αυτή ολοένα και φθίνει μια που πλέον στις ιαματικές πηγές ανά τη χώρα θα συντήσει κανείς νέους, παρέες, ζευγάρια και οικογένειες με μικρά παιδιά, που δείχνουν μάλιστα να λατρεύουν, την πρωτόγνωρη γι’ αυτά εμπειρία.


Με ήλιο, με βροχή ή με χιόνι

Δεκατέσσερις διαφορετικές πηγές αναβλύζουν σε υψόμετρο 350 μέτρων μέσα από τα έγκατα της γης, νερό θερμοκρασίας 37ο κελσίου. Μέσα στο πλούσιο, φαντασμαγορικό σκηνικό που η ίδια η φύση διαμόρφωσε, παγωμένοι καταρράκτες ρίχνουν τα νερά τους πλάι σε ζεστούς, ειδυλλιακά καφέ προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην καρδιά της καταπράσινης φύσης και πισίνες προσφέρονται για κολύμπι στα ζεστά, φυσικά ανακυκλώμενα νερά τους, κάτω από τις θεόρατες κορφές του Βόρα.

Τα νερά των πηγών κρατούν σταθερή θερμοκρασία ανεξάρτητα με οποιεσδήποτε εξωτερικές συνθήκες. Με ήλιο, με βροχή ή με χιόνι (!) δεκάδες επισκέπτες των λουτρών απολαμβάνουν ζεστά χαλαρωτικά μπάνια στα νερά του εξωτερικού καταρράκτη, στην εξωτερική πισίνα, στα χαμάμ ή στις ολοκαίνουριες εσωτερικές prive πισίνες των εγκαταστάσεων… Μέρα και νύχτα, από το πρωί έως τις τέσσερις …το πρωί!

Όταν φίλοι μου διηγήθηκαν την εμπειρία τους από τις “βουτιές” στα νερά του καταρράκτη μέσα στο κατάλευκο τοπίο του δριμύτατου χειμώνα της περιοχής, η αλήθεια είναι πως δυσκολεύτηκα να πειστώ. Και όπως μου επιβεβαίωσαν οι ντόπιοι κάτοικοι, και φυσικά μόνιμοι θαμώνες των λουτρών, είναι γεγονός ότι το μες το καταχείμωνο σε συνθήκες χιονιού, η επισκεψιμότητα των λουτρών ανεβαίνει κατακόρυφα, με τους επισκέπτες της να αποτελούνται αποκλειστικά από κοινό νεανικής ηλικίας. Χρειαζόταν να διαπιστώσω ιδίοις όμμασι, πως η απόλυτη εμπειρία ενός ζεστού νυχτερινού μπάνιου μέσα στο δροσερό μπουγάζι του βουνού, με τις σταγόνες της βροχής να μου χτυπούν το πρόσωπο και εγώ να πλέω ανέμελη πλημμυρισμένη από τη θερμή θαλπωρή απολαμβάνοντας το φυσικό μασάζ του καταρράκτη ...ξεπερνούσε τελικά τα όρια της φαντασίας μου.

Κι ήταν εκείνη η τόσο οικεία και γαλήνια αίσθηση του νερού που έφερε στο νου μου τον Ρόμπινς και το πολυαγαπημένο “Άρωμα του ονείρου”. Όπως ισχυρίζεται ο συγγραφέας φετίχ στο μυθηστόρημά του, στα συχνά ζεστά μπάνια κρυβόταν το ένα από τα τρία μυστικά της μακροζωίας των ηρώων του (σ.σ. τα υπόλοιπα δύο είναι η σωστή διατροφή και η υγιής σεξουαλική ζωή). Σύμφωνα λοιπόν με τον Ρόμπινς τα συχνά καθημερινά μπάνια σε νερά -μάλιστα -θερμοκρασίας 37ο κελσίου, καταφέρνουν και ξεγελούν τον χρόνο αφού αυτή είναι και η θερμοκρασία του ανθρώπινου σώματος στην εμβρυακή του κατάσταση. Έτσι καθ' όλη τη διάρκεια του μπάνιου ο οργανισμός νιώθει πως επιστρέφει εκεί που ξεκίνησε, κι ο χρόνος σταματά! Ακόμη να πειστείτε;

Σύγχρονες, προσιτές κι αναπτυσσόμενες

Κι επειδή η φύση προσφέρει, ο άνθρωπος όμως έχει κληθεί - σε ιδανικές πάντοτε συνθήκες- να αναγνωρίζει και να αξιοποιεί, είναι πραγματικά άξια αναφοράς και συγχαρητηρίων η όλη πρωτοβουλία και προσπάθεια των δημοτικών αρχών της περιοχής, αφενός να μην αγνοήσουν και αφετέρου να μην «ξεπουλήσουν» τον φυσικό αυτό πλούτο. Κρατώντας την Λουτρόπολη υπό ιδιοκτησία τους, κατάφεραν να την αναδείξουν, να την προβάλλουν και να την εκμεταλλευτούν προς όφελος της τοπικής κοινότητας. Λιμνούλες και τρεχούμενα, νερά, ξύλινες γέφυρες και μονοπάτια αναδεικνύουν την υπέροχη φύση, ενώ οι εγκαταστάσεις, σύγχρονες, προσιτές και εναρμονισμένες με το περιβάλλον, αποπνέουν έναν ολοζώντανο, φρέσκο αέρα που η αλήθεια είναι δεν συνηθίζουμε να ταυτίζουμε με δημοτικές πρωτοβουλίες. Η όλη προσπάθεια ανταμείβει επάξια δημότες, επισκέπτες και φυσικά την ίδια τη δημοτική επιχείρηση που σε καιρούς κρίσης και επιτακτικής ανάγκης εξυγίανσης του ευρύτερου δημόσιου τομέα, αποτελεί μια από τις πλέον αναπτυσσόμενες και κερδοφόρες επιχειρήσεις της χώρας.

Στην περιοχή των λουτρών εκτός από τις ομαδικές -εξωτερικές και εσωτερικές- πισίνες και τα νερά του φυσικού καταρράκτη, θα συναντήσει κανείς δώδεκα διαφορετικής αισθητικής σύγχρονες prive εσωτερικές πισίνες, δύο πισίνες χαμάμ, φυσικοθεραπευτήρια και αίθουσες μασάζ για επιπλέον χαλάρωση, ίαση και ευεξία. Σύντομα μάλιστα θα λειτουργήσει και νέο ιδιόκτητο υδροθεραπευτήριο με όλες τις απαιτήσεις, την ατμόσφαιρα και την πολυτέλεια ενός σύγχρονου spa. Το κόστος για κάθε μπάνιο διάρκειας 30 λεπτών ξεκινά από 2 ευρώ το άτομο στον φυσικό εξωτερικό καταρράκτη, 4 ευρώ για απεριόριστες βουτιές στην εξωτερική πισίνα και φτάνει τα 12 ευρώ, για μισής ώρας μπάνιο σε κάποια από τις εσωτερικές πισίνες με την παρέα ή το ταίρι σας.

Η περιοχή ενδείκνυται για πεζοπορία στο φαράγγι μέχρι τα ορμητικά νερά του μεγάλου φυσικού καταρράκτη. Στη διαδρομή αυτή, συναντά κανείς και το σπήλαιο των Λουτρών που δυστυχώς δεν καταφέραμε να επισκεφθούμε, αφού λόγοι γραφειοκρατικών κολλημάτων των επιμέρους εμπλεκόμενων φορέων, το κρατούν κλειστό για το κοινό. Στο σπήλαιο ανακαλύφθηκαν τα απολιθωμένα οστά της αρκούδας των σπηλαίων τα οποία χρονολογούνται 120.000 χρόνια πριν, ενώ στο βάθος, υπάρχει μεγάλος θάλαμος με σταλαγμιτικό υλικό και φυσική λεκάνη με νερό. Στο μικρό παλαιοντολογικό μουσείο των Λουτρών βρίσκει κανείς συλλογή από απολιθώματα του σπηλαίου, εργαλεία και μικρή λαογραφική έκθεση.

Γλυκά, τσίπουρο και ...κερασιές

Στα Πόζαρ μπορείς να απολαύσεις καφέ και ροφήματα με θέα την εξωτερική πισίνα, και τραπεζάκια έξω για το καλοκαίρι, αλλά και φαγητό στο ανανεωμένο εστιατόριο των Λουτρών, στη θέα του εξωτερικού καταρράκτη. Δοκιμάστε τις παραδοσιακές ντόπιες καυτερές πιπεριές τουρσί, άγρια χόρτα, λαγό στιφάδο και πεντανόστιμο ζουμερό μπιφτέκι από μίξη τριών διαφορετικών κρεάτων με μυρωδικά.

Κάθε Σαββατοκύριακο οι ντόπιοι παραγωγοί συγκεντρώνονται στην είσοδο των λουτρών πουλώντας την πραμάτεια τους που αποτελείται από το τοπικό μπρούσικο κρασί με την ιδιαίτερη υπόξινη γεύση, μέλι, τουρσιά και μια ευφάνταστη ποικιλία από μαρμελάδες και γλυκά του κουταλιού με έμφαση στις διάφορες ποικιλίες από ντόπιο κεράσι.

Και μόνο στο άκουσμα της λέξης, μου έρχεται πάλι στο νου εκείνο το υπερθέαμα από τις κατάλευκες ανθισμένες κερασιές, τις “νύφες” όπως χαρακτηριστικά αποκαλούν οι ντόπιοι, που συντρόφευε κάθε μας βήμα, κάθε μας ματιά. Ήταν τόσο όμορφες που αν με ρώταγες τι θα έπαιρνα μαζί μου από τα Πόζαρ, θα σου ‘λεγα πρώτα ...κερασιές.  

Στη γειτονική Όρμα, ακριβώς επάνω από τα Λουτρά, θα πας να απολαύσεις τον καφέ ή το ποτό σου στη μοναδική θέα ολόκληρης της επαρχίας της Αλμωπίας που απλώνεται αμφιθεατρικά από κάτω. Στο χωριό της Πιπεριάς, λίγο πριν το Λουτράκι, βρήκαμε την οικοτεχνία της Ευδοξίας Βοσκοπούλου να μας κερνά γλυκά του κουταλιού αλλά και πλήθος άλλων εργαστηρίων παραδοσιακών γλυκών.

Την περιέργειά μας κέντρισαν τα πολλά -σύγχρονα και παραδοσιακά- αποστακτήρια του χωριού, που μας έκαναν να νιώσουμε ότι βρισκόμαστε στην πατρίδα του τσίπουρου. Ψάξαμε λίγο καλύτερα κι ανακαλύψαμε μια ζεστή γωνιά φτιαγμένη από φίλους ...για φίλους. Το παραδοσιακό αποστακτήριο της οικογένειας Θωμαϊδη κλείνει μέσα του όλη την αγάπη και τη ζεστασιά που φυλούν οι ιδιοκτήτες για τη μυσταγωγία της οινοποίησης και την καλή παρέα. Μέσα στον όμορφο παραδοσιακό χώρο με το τζάκι και τους αποστακτήρες που κληρονομήθηκαν από πάππου προς πάππου, μπορείς να παρακολουθήσεις από κοντά τα στάδια της απόσταξης, να δοκιμάσεις και να αγοράσεις μέσα από τη συλλογή με τα χειροποίητα διακοσμημένα μπουκάλια. Αν το κέφι το καλεί, μπορείς να ψήσεις, να πιεις και να χαλαρώσεις μέχρι το γλέντι να ανάψει για τα καλά, με τη συντροφιά του φιλόξενου ιδιοκτήτη και του απαραίτητου τσίπουρου.

 

Σε ρυθμούς ...spa

Κι ενώ η ευρύτερη περιοχή της Αλωπίας, αποτελεί μια αμιγώς αγροτική κοινωνία, απέχοντας ακόμη αρκετά από αυτό που χαρακτηρίζουμε ως ευρύτερη, και -πάντοτε - καλώς νοούμενη, τουριστική ανάπτυξη, είναι πραγματικά εντυπωσιακή η αισθητική, η πολυτέλεια και το μεράκι με τα οποία έχουν διαμορφωθεί τοπικά, τα καταλύματα και οι υπηρεσίες.

Ξενώνες με λίγα δωμάτια και μικρά ξενοδοχεία, καλόγουστα και φροντισμένα εξωτερικά, προσφέρουν τα ζεστά και πολυτελή τους δωμάτιហμικρές σουίτες, με τα τζάκια, το λεπτό γούστο και τη σημασία στη λεπτομέρεια. Εφοδιασμένα με μπανιέρες υδρομασάζ και υδροθαλάμους με σάουνα, όλα συγχρονίζονται σε ρυθμούς ...spa. Σε πολλά από τα δωμάτια συναντάς τον εξοπλισμό και εκτός λουτρού, δίπλα ακριβώς από τα κρεβάτια που κοσμούνται από υφασμάτινους ουρανούς. Εμείς διαλέξαμε και μείναμε στο Χαγιάτι, απολαμβάνοντας όλα τούτο τα καλούδια, αλλά και ένα πλούσιο πρωινό που προσφέροταν ατομικά στο δωμάτιο. Κι αντί για τα τυποποιημένα σκευάσματα του τόσο κοινότυπου πια ευρωπαϊκού τύπου,  εμείς απολαμβάναμε καθημερινά φρέσκιες χειροποίητες κρέπες γεμισμένες με ζεστή σοκολάτα, κι άλλες αλμυρές, χειροποίητες τυρόπιτες, αυγά, φρούτα, γιαούρτι και φίνα κι ελαφριά ζυμαρικά!

Κι αν όλα τούτα σας ακούγονται εντυπωσιακά, αναλογιστείτε πως σ’ αυτόν τον ορεινό τόπο με τις τόσο σπάνιες ιδιαιτερότητες, δίνεται στον καθένα η δυνατότητα να απολαύσει όλες τις ευεργετικές ιδιότητες της ...θαλασσινής αύρας …μέσα σε ένα  σπήλαιο! Το αλατοσπήλαιο του ξενοδοχείου Pozar Pallas – το δεύτερο που λειτουργεί σ' ολόκληρη τη χώρα- κατασκευάστηκε εξολοκλήρου από ορυκτό αλάτι που ταξίδεψε από το Κασμίρ του Πακιστάν, τη Νεκρά Θάλασσα και την Πολωνία, για να προσφέρει μια εμπειρία μακριά από κάθε περιγραφή. Βγάζεις παπούτσια, εισέρχεσαι στο δάπεδο με το μίγμα θαλασσινού αλατιού, και τέσσερις αναπαυτικές πολυθρόνες προσφέρονται για να ξαπλώσεις, αγκαλιά με τη ζεστή κουβερτούλα σου, μέσα στα βράχια από ορυκτό αλάτι. Η αίσθηση της ατμόσφαιρας, η χαλαρωτική μουσική, ο ήχος των τρεχούμενων νερών και η χρωματοθεραπεία, σε μεταφέρουν σε συνθήκες ύπνωσης, κοντά στα ιδανικά και τα ευχάριστα, μακριά από οτιδήποτε άλλο.

Κι αν αναλογιστεί κανείς ότι 45 λεπτών διαμονή στο σπήλαιο, αναλογούν σε 3 ημέρες έκθεσης σε καθαρή θαλάσσια αύρα, όλα αυτά τα ιδανικά, φαντάζουν λίγα μπροστά στις ευεργετικές ιδιότητες για την υγεία, που δημιουργεί το μικροκλίμα του σπηλαίου. Τα ιχνοστοιχεία αλατιού, το θερμαινόμενο δάπεδο και τα απαιτούμενα επίπεδα υγρασίας βοηθούν στη θεραπεία προβλημάτων και δυσλειτουργιών του μεταβολισμού, του δέρματος, του αναπνευστικού και των αγγείων, επιδρώντας ευεργετικά στην αντιγήρανση αλλά και στο γαστρεντερικό, το νευρικό και το σκελετικό σύστημα. Μικρομασάζ προσώπου, ρέικι και ρεφλεξολογία κατόπιν ραντεβού, αποθεώνουν την εμπειρία. Το συγκρότημα είναι εφοδιασμένο με γυμναστήριο, σάουνα, σολάριουμ και τζακούζι για μια ολοκληρωτική αίσθηση ευεξίας και αναζωογόνησης. Το κόστος κάθε επίσκεψης στο αλατοσπήλαιο αξίζει (και μάλιστα με το παραπάνω) 20 ευρώ το άτομο.

Αν ήδη «ψηθήκατε» για διακοπές στη «μητρόπολη» της λουτροθεραπείας, σας ενημερώνουμε ότι τα δωμάτια της περιοχής τιμολογούνται από 50 έως και 120 ευρώ η βραδιά για το δίκλινο, τιμές που αναλόγως των υπηρεσιών φαντάζουν προσιτές.

Μικρές αποδράσεις...

Ένα μόλις χιλιόμετρο από το Λουτράκι, στους ακριτικούς Προμάχους, η μονή του Αγίου Ιλαρίωνα χτισμένη στα ψηλά, μέσα σε μια ειδυλλιακή τοποθεσία, παρότι και νεόκτιστη, μετρά χρόνια ιστορίας. Όπως μας ενημέρωσαν οι γλυκύτατες, νεαρές και φιλόξενες μοναχές, τη μονή ίδρυσε ο ίδιος ο Άγιος Ιλαρίωνας που κατά τον 18ο αιώνα διετέλεσε επίσκοπος Μογλενών, όπως ονομαζόταν παλιά η επαρχία της Αλμωπίας. Η μονή διέθετε τότε 40 κελιά με μοναχούς και σύμφωνα με τις μαρτυρίες στα χρόνια της Τουρκοκρατίας λειτουργούσε εκεί κρυφό σχολειό, ώσπου τα πάντα καταστράφηκαν ολοσχερώς από τους Τούρκους. Η μονή έμεινε ανενεργή για πολλά χρόνια, μέχρι σχετικά πρόσφατα, καθώς βρήκαμε ακόμη να συνεχίζονται οι εργασίες ανέγερσης.

Από την άλλη πλευρά, στη Μονή Αρχαγγέλου, περίπου 10 χιλιόμετρα δυτικά από το Λουτράκι, ανακαλύψαμε σπάνιες τοιχογραφίες, αγιογραφημένες στα τέλη του 18ου αιώνα, με πρωτόγνωρες αναπαραστάσεις και λαϊκή τεχνοτροπία που θυμίζουν κάτι από ...Θεόφιλο.

μεγάλες αποδράσεις

Σε τριάντα περίπου χιλιόμετρα από τα Λουτρά, η Έδεσσα καλεί να σε ξεναγήσει στο φαντασμαγορικό θέαμα των ορμητικών καταρρακτών της που χύνονται με ορμή από 70 μετρά ύψος. Διασημότεροι όλων, βρίσκονται κρυμμένοι μέσα στην πλούσια βλάστηση, στο πανέμορφο πάρκο της πόλης. Εκεί, θα περπατήσετε στο υπαίθριο μουσείο νερού, ανάμεσα από τους νερόμυλους, το ενυδρείο και το Βαρόσι, τη γραφική παλιά συνοικία της Έδεσσας, με τα διώροφα αρχοντικά και την εξαιρετική θέα ολόκληρης της πόλης, που κυριολεκτικά μαγεύει.

Στο όρος Βόρας, σε υψόμετρο 2.500 μέτρων , στο επιβλητικό Καϊμακτσαλάν λειτουργεί ένα από τα καλύτερα χιονοδρομικά κέντρα της Ελλάδας. Ο ημιτελής δρόμος από το Λουτράκι μέχρι το χιονοδρομικό θα μείωνε δραματικά τη μεταξύ τους απόσταση, δίνοντας τη δυνατότητα ταχείας ανάπτυξης της περιοχής. Από την αδρεναλίνη του χιονιού, στις χαλαρωτικές βουτιές των ζεστών νερών...

Ο κοσμοπολίτικος Άγιος Αθανάσιος, η τουριστική πέτρινη πολιτεία του Καϊμακτσαλάν, απείχε δυστυχώς πολύ από την αισθητική μας. Δίπλα, στο χωριουδάκι Παναγίτσα της Πέλλας, εντοπίσαμε την Ανάστω με τα τουρσιά, τα πιροσκί και τα ποντιακά ζυμαρικά της, αλλά και τα λικέρ, τα γλυκά και τις μαρμελάδες της ...με έμπνευση από τα φρούτα του δάσους. Κράνο, τσάπουρνο, μύρτιλο και μασούρα (άγρια τριανταφυλλιά), ζαμπούκο και κράτεγο, μαρμελάδα από αγριόσυκο, ακτινίδιο, βατόμουρο και φραγκοστάφυλλο, σπαθέλαιο και γλυκό κεράσι, αποτελούν μερικά μόνο από την αστείρευτη ποικιλία των σπιτικών κι ομολογουμένως πεντανόστιμων προϊόντων της.

Στη μικρή Παναγίτσα κρύβεται κυριολεκτικά κι ένα σπάνιο διαμάντι με απήχηση πέρα από τα εγχώρια δεδομένα. Οι όποιες περιγραφές δεν ήταν σε καμία περίπτωση αρκετές να αντικατοπτρίσουν την εμπειρία του να δούμε από κοντά το art hotel της οικογένειας Λεβέντη. Μοναδικό στο είδος του, συγκαταλέγεται ανάμεσα σε ένα από τα σπάνια εναλλακτικά καταλύματα του κόσμου. Τοιχογραφημένο ολόκληρο, με ανάγλυφα και γλυπτά του διεθνούς φήμης εικαστικού Μανώλη Πολυμέρη και διακοσμημένο από τους αρχιτέκτονες της οικογένειας, κλείνει μέσα του όσα ο ανθρώπινος νους μπορεί να εκφράσει μέσα από την τέχνη και την αισθητική. Ένας χώρος θεατρικός, αφηγηματικός, παντρεύει το κλασσικό με το μοντέρνο για να αγγίξει το διαχρονικό, να σκιαγραφήσει τους χώρους, να αλλάξει τη ροή του χρόνου. Ένα εικαστικό παραμύθι για την ανθρώπινη φύση, τη ζωή και την πραγμάτωση του σύγχρονου ανθρώπου. Ένας διάλογος με την τέχνη, ανοιχτός σε όλους. Εκτός από τις εννέα διαφορετικές σουίτες, τους χώρους τέχνης και το καφέ, στις προθήκες του μουσείο σας περιμένει ένα ακόμη ταξίδι, αυτή τη φορά σε σπάνιες φωτογραφικές μηχανές, που κλείνουν μέσα τους έναν αιώνα μνήμες και στιγμές...

 

Το ταξίδι αυτό θα το χαρακτήριζα σεργιάνι σε έναν τόπο παράξενο, γεμάτο από αντιθέσεις. Χαμένη ανάμεσα σε συστάδες από λεύκες κι ανθισμένες κερασιές. Σε ζεστές βουτιές και σ’ ανοιξιάτικες μπόρες. Σ' απέραντες αγροτικές εκτάσεις κι αγροτόσπιτα. Σ’ ανθρώπους στ’ αλήθεια φιλόξενους. Σ’ ορμητικούς καταρράκτες, πρωτόγνωρες αισθήσεις …και Τέχνη.

Προδιαγραφές

  • Πληροφορίες:

    Ö         Απολαύστε σπιτικό πρωινό και υδρομασάζ πλάι στο κρεβάτι.

    Ö         Μαγιό, πετσέτα και παντόφλες για νυχτερινό μπάνιο στο ζεστό εξωτερικό καταρράκτη και παιχνίδι στην εξωτερική πισίνα του βουνού.

    Ö         Ορειβατικά για πεζοπορία στο φαράγγι των λουτρών (περίπου 1 ώρα).

    Ö         Αλατοθεραπεία, χρωματοθεραπεία και μουσικoθεραπεία στο αλατοσπήλαιο του Pozar Palace.

    Ö         Επίσκεψη στο μουσείο φωτογραφίας, καφές και ξενάγηση στο Art hotel της οικογένειας Λεβέντη στην Παναγίτσα.

    Ö         Εκδρομή στο Βαρόσι και το πάρκο καταρρακτών στην πόλη της Έδεσσας.

    Ö         Βόλτα στις ανθισμένες κερασιές.

  • Πρόσβαση:

    Οδικώς, με αυτοκίνητο, τα Λουτρά απέχουν 550 χλμ. από την Αθήνα και 100 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη. Η πρόσβαση γίνεται μέσω της Εθνικής οδού – έξοδος Βέροια και έπειτα κατεύθυνση προς Αλεξάνδρεια μέσω της Εγνατίας. Από κει ακολουθούμε την επαρχιακή οδό προς Γιαννιτσά και έπειτα το δρόμο προς Έδεσσα, Σκύδρα, Αριδαία, Λουτρά. Αεροπορικώς η σύνδεση γίνεται από το αεροδρόμιο «Μακεδονία» της Θεσσαλονίκης. Τέλος, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα ΚΤΕΛ ή τα τρένα του ΟΣΕ με προορισμό την Έδεσσα και έπειτα την τοπική συγκοινωνία μέχρι την Αριδαία. Από την Έδεσσα τα λουτρά απέχουν 30 χλμ. και 13 από την Αριδαία.

Χάρτης