Δήμος Γορτυνίας

Λάδωνας ρέουσα ομορφιά

Λάδωνας ρέουσα ομορφιά

Πρέπει να τον κοιτάξεις με μάτια βουρκωμένα… Γιατί έρχεται στη ραγισμένη στάμνα του καιρού μας από χρόνους μυθικούς. Ρέουσα δύναμη και ομορφιά, διαλαλεί αρχέγονες ερωτικές πραμάτειες σ’ ένα τοπίο άθικτο με γόνιμη κοιλάδα.

Γορτυνία Ορεινή καλλονή

Γορτυνία Ορεινή καλλονή

Στα στήθη της Γορτυνίας –τις κατάφυτες πλαγιές του Μαινάλου− χωριά και κωμοπόλεις φιλιώνουν με τον ανοικτό ορίζοντα, τα έλατα, τον καθαρό αέρα. Τα υδάτινα μαλλιά της στέφονται με γεφύρια, πέτρινα, όπως η πίστη και η επιμονή που επέδειξαν οι κάτοικοί της σε όλες τις δύσκολες στιγμές. Αυτή την κόρη, τη Γορτυνία, είδαν και ερωτεύτηκαν οι Πελασγοί - και όχι αδίκως! Έτσι όμορφη μας υποδέχθηκε και εμάς, φορώντας τα γιορτινά της.
Μονές Λούσιου  Στα µονοπάτια του Θεού

Μονές Λούσιου Στα µονοπάτια του Θεού

«Αν το µάτι της ψυχής είναι κλειστό, δεν µπορείς να δεις το µεγαλείο του Θεού…» Αυτά τα λόγια µάς είπε ο πατέρας Χερουβείµ στις ατέλειωτες κουβέντες που είχαµε µαζί του, τόσο στη Μονή Αιµυαλών όσο και στο µετόχι του, στο βουνό, όπου ζει ολοµόναχος στα 1.200 µ. υψόµετρο. Λόγια που χαράσσονται βαθιά µέσα σου και που εντυπώνονται ακόµα πιο πολύ όταν τα ακούς σε ένα τοπίο τόσο επιβλητικό, όπως είναι η απόκρηµνη χαράδρα του Λούσιου ποταµού στην Πελοπόννησο.

Δρόμοι της πέτρας Απ' τα Μαγούλιανα ως τα Λαγκάδια

Δρόμοι της πέτρας Απ' τα Μαγούλιανα ως τα Λαγκάδια

Χειμώνες πριν, στην ορεινή Αρκαδία είχα τραβήξει μία από τις πιο αγαπημένες μου φωτογραφίες... Γυμνά δέντρα, μοναχικές φιγούρες στις ατέρμονες κορυφογραμμές – τι χάρη μού έκανε εκείνο το δείλι ο ουρανός! Ανεξάντλητη η φύση του Μαινάλου, ντυμένη με πυκνά δάση κι αρρενωπά φαράγγια, κυριολεκτικά καλλιτεχνεί. Αγέρωχοι σαν το τοπίο και οι οικισμοί της – δρόμοι της πέτρας φορτωμένοι την ψυχή μιας Ελλάδας ταπεινής και ηρωικής μαζί, διηγούνται τα περασμένα μεγαλεία της. Στο πέπλο ενός χειμώνα όπου τα πάντα σιωπούν, η ορεινή Αρκαδία καταφέρνει και βρίσκει τη θέση της ως ένας από τους πιο αγαπημένους μου προορισμούς. Είναι που κάθε φορά έχει να σου αποκαλύψει και κάτι καινούργιο…

Μονοπάτια στον Λούσιο - Πορεία ασκητική

Μονοπάτια στον Λούσιο - Πορεία ασκητική

Στην άγια, θεϊκή αυτή γειτονιά ξαναβρέθηκα όχι τόσο για να επισκεφτώ τους τόπους λατρείας της, αλλά πιο πολύ για να απολαύσω την υπέροχη φθινοπωρινή φύση της. Η κοιλάδα του Λούσιου είναι το ησυχαστήριο που, περπατώντας τα μονοπάτια της, θα σε κάνει να καταλάβεις γιατί άνθισε εδώ ο ασκητισμός.

Λάδωνας - Στην κοιλάδα των θρύλων

Λάδωνας - Στην κοιλάδα των θρύλων

Θαλασσινή γαρ, συνηθισμένη στην αλμύρα και τον παφλασμό της θάλασσας, μια επιθυμία είχα από παιδί. Να δω ένα ποτάμι, μια λίμνη, ψηλά βουνά, φαράγγια, να ξεφύγει το μάτι μου, να χορέψει δίπλα στα έλατα και να με νανουρίσουν τα πρώτα ακούσματα της φύσης. Η «υποδοχή» απ’ τους δυο ορεινούς όγκους - Μαίναλο και Αφροδίσια Όρη - που αγκαλιάζουν στην κυριολεξία τη λίμνη του Λάδωνα ήταν μεγαλοπρεπής! Χιονισμένοι, επιβλητικοί, έμοιαζαν σαν δυο προστάτες Αγίους με τα μακριά κατάλευκα γένια τους, κι ήταν σαν να μας έλεγαν: «ετούτος ο τόπος είναι δικός μας, αγαπήστε τον για να σας αγαπήσει.»