Ειδοποίηση
  • Google Geocoding API error: You are over your quota.
Γεωργίτσι, Φύσει και θέσει μαγικό!
4.9/5 κατάταξη (14 ψήφοι)
κείμενο: Σαλτσίδου Σοφία | φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Ντόκος

Γεωργίτσι

Λίγο κάτω από την κορυφή του Μαλεβού και 1000μ. πάνω από τη θάλασσα, στην ανατολική πλευρά του Ταϋγέτου βρίσκεται ενθρονισμένο το κεφαλοχώρι των Βόρειων δήμων της Λακωνίας, το Γεωργίτσι.
    Κτισμένο αμφιθεατρικά, σε υψόμετρο που κυμαίνεται από τα
900-1200μ., σα μια διάπλατη καταπράσινη αγκαλιά, υποδέχεται τον επισκέπτη του  κι απλόχερα του χαρίζει μια θέα πανοραμική, που εκτείνεται από τα βουνά της Αρκαδίας στα Βόρεια και φτάνει στα νότια μέχρι το Λακωνικό κόλπο και το Γύθειο. Δίκαια αποκαλείται «Το Μπαλκόνι του Ταϋγέτου». Μια ονομασία που λέγεται ότι του απέδωσε ο Γεώργιος ο Ά όταν το πρωτοαντίκρυσε.
    Η αίσθηση της απόλυτης κυριαρχίας, αλλά και ηρεμίας και γαλήνης που αβίαστα σε συνεπαίρνει, όταν βρεθείς στο ομώνυμο Ξενοδοχείο της περιοχής, «Το Μπαλκόνι του Ταϋγέτου», με τη μοναδική θέα στην απέραντη κοιλάδα του Ευρώτα και την κορυφογραμμή του Πάρνωνα, σε μαγνητίζει, ζεσταίνει την ψυχή και σε αναπαύει.
    Δε μπορείς παρά να θυμηθείς τα λόγια του Νικηφόρου Βρεττάκου για τον Ταϋγετο:
«Έτσι μου στάθηκε ο Ταϋγετος
όπως ο κόρφος της μητέρας μου
με πότισε γαλάζιο, αψύ αίμα
ήλιο και πράσινο,
ως να μου δέσει τη ψυχή, όπως την πέτρα του
ως να χαράξει στην καρδιά μου
τις βαθειές χαράδρες του
να σχηματίσει μες τη ζωή μου δώδεκα κορφές
να βγαίνω απάνω με μοναδικό μου όνειρο τον ήλιο.
Με δίψα μου μοναδική τον ήλιο
δίψα βαθειά σαν ωκεανός,
υψηλή ως το φεγγάρι
δίψα που να τη λυπηθεί ο Θεός.
Έτσι μου στάθηκε ο Ταϋγετος όσο να γεννηθούνε
Τα δυο παιδιά του Θεού μέσα μου:
Η Ποίηση και η αγάπη.»
    

 Άγγιγμα ψυχής!

Η επίδραση που ασκεί στη ψυχή του κάθε επισκέπτη του είναι καταλυτική. Δε γίνεται να μην ενστερνιστείς το μεγαλείο της περιοχής που προσομοιάζει με επίγεια καθέδρα του Θεού που στήθηκε για να ελέγχει από ψηλά τα εγκόσμια, αναδίδοντας ένα συναίσθημα παντοδυναμίας που σε κυριεύει.
Άλλωστε η δεσποτική παρουσία σε ένα μικρό χωριό 300 κατοίκων, των 16 εκκλησιών που διανθίζουν το χωριό, αποτυπώνει με τον καλύτερο τρόπο την ανάγκη του ανθρώπου να επικοινωνήσει με το Θεό, αφού αισθάνεται πως το Γεωργίτσι είναι το επιβλητικό Ανάκτορό Του.
    Αντιπροσωπευτικός προορισμός της  ξεχωριστής θέας που προσφέρει στον ταξιδιώτη η περιοχή είναι  ο Άγιος  Παντελεήμονας,  μια μικρή εκκλησία σε υψόμετρο 1500μ. στην κορυφή του βουνού, εκεί που ενώνονται οι τρείς νομοί, Αρκαδίας-Μεσσηνίας-Λακωνίας, από όπου  θα έχετε το μοναδικό προνόμιο να δείτε ακόμη και την Καλαμάτα.

 « Αι Βρυσαίαι « του χωριού

    Σε αυτήν τη ψυχική ευφορία και την πνευματική ανάταση  έρχονται να προστεθούν κι οι πολυάριθμες πηγές του χωριού με τα ξεχωριστά ονόματα η κάθεμιά τους: Η Βρύση του Παράσχη, η Βακέϊκη, Βοριλέϊκη, το Καρβουνόρεμα, η βρύση της Παναγιάς, της Αγ. Μαρίνας, του Προφ. Ηλία,της Αγ. Τριάδας. Κελαρυστά κι άφθονα νερά θα συναντήσεις σε κάθε όμορφη διαδρομή μέσα στο πυκνό δάσος από καστανιές, καρυδιές,ελιές,  αλλά και  έλατα και μοναδικά πεύκα του Ταϋγέτου, όπως αποκαλούνται και διακρίνονται, καθώς είναι ευθυτενή και πανύψηλα.
    


Φυσικές αποδράσεις και περίφημα αξιοθέατα.

    Σας συνιστώ ανεπιφύλακτα να επιλέξετε τη διαδρομή μέσα στο δάσος για την εκκλησία της Αναλήψεως. Θα βρεθείτε σε μια πυκνή, πολυποίκιλη βλάστηση από καστανιές, πεύκα, έλατα, αλλά και πλατάνια που θάλλουν σε πολύϋδρο περιβάλλον, που δε μπορεί παρά να σας  εντυπωσιάσει. Φτάνοντας στην εκκλησία δροσιστήκαμε από το καθάριο νερό της πηγής και είχαμε τη χαρά να συναντηθούμε με ορειβάτες του «Συλλόγου Φίλων του Δάσους Ταϋγέτου» και να ενημερωθούμε για τα 80χλμ. μονοπατιών  που έχουν δημιουργηθεί και ενδείκνυνται όχι μόνο για ορειβάτες, αλλά και απλούς εραστές της Φύσης που φλέγονται να γνωρίσουν φαράγγια, να ανέβουν κορφές, να μεταβούν από χωριό σε χωριό βιώνοντας όλη τη χλωρίδα και πανίδα του τόπου από κοντά.
    Κατεβαίνοντας, σταματούμε στο Δημοτικό Σχολείο του Γεωργιτσίου που βρίσκεται στο κέντρο του χωριού,  απόλυτα εναρμονισμένο με την αρχιτεκτονική του χωριού, κατασκευασμένο το 1933 από δωρεά του Φιλεκπαιδευτικού Συνδέσμου Γεωργιτσιάνων « Ο Σωκράτης» ,που εδρεύει στην Αμερική, όλο από πελεκητή πέτρα Ταϋγέτου και με ένα υπέροχο ρολόι στο κωδωνοστάσιο του.
    Το Γεωργίτσι χαρακτηρίζεται κι από τις δύο πλατείες του. Η μία  βρίσκεται στον πάνω μαχαλά και φημίζεται για τη θέα της,  δίπλα στην υπέροχη εκκλησία της Υπαπαντής του Σωτήρος που είναι η 2η μεγάλη εκκλησία και γιορτάζει στις  2 Φεβρουαρίου. Είναι σταυροειδούς ρυθμού, βασιλική με τρούλο και κτίστηκε στη θέση της παλιάς, από την οποία έχει απομείνει μόνο το αξιοθαύμαστο μαρμάρινο καμπαναριό του 1900.  Στο εσωτερικό της εκκλησίας υπάρχουν αγιογραφίες του ζωγράφου και γλύπτη Πέτρου Ρούμπου, με χαρακτηριστική αυτή της Ωραίας Πύλης που αναπαριστά το Σωτήρα με ακάνθινο στεφάνι. Η δεύτερη είναι και η κεντρική πλατεία του χωριού όπου δεσπόζεται από τον υπεραιωνόβιο και τεράστιο πλάτανο που φτάνει στα 6μ. διάμετρο ο κορμός του και χαϊδεύει φιλόξενα, όποιον κουρνιάσει στην άπλετη σκιά του. Εκεί υπάρχει ένα καφέ- εστιατόριο, αλλά και  ο καθεδρικός ναός του Αγ. Αθανασίου που είναι κι ο πολιούχος Άγιος του χωριού και γιορτάζεται στις 18 Ιανουαρίου κτισμένος το 1910. Το τέμπλο του είναι ξυλόγλυπτο απαράμιλλης αξίας κι είναι αγιογραφημένο με εικόνες βυζαντινής τεχνοτροπίας.
    Πλάϊ στην κεντρική πλατεία θα αντικρύσουμε το ένα από τα δύο Ηρώα του χωριού, αυτό για τους πεσόντες  κατά το διάστημα 1912-1922 στη μία πλευρά του και στην άλλη, όσων σκοτώθηκαν για την πατρίδα το 1940-1945. Το άλλο Ηρώο των 3 Αεροπόρων, το βρίσκουμε  στο δρόμο για την επάνω πλατεία, δηλωτικό κι αυτό της αντρείας των Γεωργιτσάνων και της ολόψυχης προσφοράς τους προς την πατρίδα. Σημειωτέον ότι στο Γεωργίτσι βρήκαν καταφύγιο, όσοι Έλληνες διώκονταν από τους Τούρκους κι έμειναν ανυπότακτοι κι ελεύθεροι ακόμα και την περίοδο της Τουρκοκρατίας.

Ιστορικά στοιχεία

    Μεγάλη συζήτηση απαιτεί η διερεύνηση της ονομασίας του χωριού.
Γεωργίτζι>Γεωργιτζά>Γεωργίτσιον>Γεωργίτσι:Η επικρατέστερη άποψη είναι αυτή που θεωρεί πως το χωριό πήρε το όνομά του από τον άρχοντα Γεωργίτση στον οποίο παραδόθηκε η τοποθεσία, ως  ανταμοιβή  για τις υπηρεσίες του προς την πατρίδα κατά το αποικιακό σύστημα των «Προνοιών», σύμφωνα με το οποίο δόθηκαν εκτάσεις γης σε γόνους γενναίων ελληνικών οικογενειών, οι λεγόμενες «πρόνοιες». Μια άλλη εκδοχή βασιζόμενη στην ύπαρξη Κρητικών στο χωριό θεωρεί πως Κρήτες έδωσαν το όνομα στο χωριό για να αναστήσουν το «Γεωργίτσι» της Κρήτης που εξολοθρεύτηκε ολοσχερώς από τους Τούρκους μετά την κατάληψη των Χανίων.
    Αναζητώντας τη χρονολογία που οικήθηκε το Γεωργίτσι, διαπιστώνουμε πως το 16αιώνα πρέπει να ήταν μετά το Μυστρά το μεγαλύτερο χωριό της Λακωνίας, αφού σε έγγραφα της Βενετίας αναφέρεται πως το 1699 επιβλήθηκε από τους Ενετούς  το υπέρογκο πρόστιμο των 6687 ενετικών λιρών στο Γεωργίτσι, γιατί οι κάτοικοί του αρνήθηκαν να πάνε σε εργασίες οχύρωσης του Ισθμού της Κορίνθου, γεγονός που πιστοποιεί πως επρόκειτο για μεγάλο χωριό. Ωστόσο πουθενά δεν αναφέρεται η ύπαρξή του, κατά το πέρασμα του Μωάμεθ του Β΄ από την περιοχή το 1460, καθώς πήγαινε να παραλάβει από το Δημήτριο Παλαιολόγο, τον Μυστρά. Αυτό μας  παραπέμπει πως πιθανότατα τότε ήταν ένας μικρός οικισμός.

 

Εντυπώσεις κι ενσταλάγματα στη ψυχή από την εκδρομή

Για εμάς είναι ολοφάνερο πως το «Γεωργίτσι» ήταν μια απρόσμενη ανακάλυψη ενός μαγευτικού προορισμού πνευματικής και ψυχικής αναγέννησης. Σας το προτείνουμε ανεπιφύλακτα, αν λατρεύετε την παρθένα Φύση, τα γάργαρα νερά, τη θέα από ψηλά και θέλετε να συνομιλήσετε με το Θεό και τον εαυτό σας.
Μια ωραία εποχή να το επισκεφτείτε είναι το τελευταίο Σάββατο του Οκτωβρίου οπότε πραγματοποιείται κι η Γιορτή Τσίπουρου, από τον Σύλλογο των απανταχού Γεωργιτσιάνων με άφθονο φαϊ και ποτό.

 

Προδιαγραφές

  • Πληροφορίες:

    Τι δε πρέπει να χάσετε

        Σας προτείνω να σταματήσετε στις Πηγές του Ευρώτα και να απολαύσετε την ησυχία κι ευφορία της περιοχής με τα πλατάνια να καθρεφτίζονται στο άφθονο νερό που ρέει σιωπηλά, ενώ, μόνο δύο πάπιες χαλούν την ηρεμία του και σχίζουν τα νερά του.
        Έπειτα ακολουθεί το χωριό «Λογγανίκος» στα σύνορα του νομού Αρκαδίας.Στην περιοχή προσέξαμε τη βυζαντινή καστροπολιτεία ψηλά και δυτικά στη Βόρεια πλευρά του χωριού που αποδεικνύει περίτρανα τη μακραίωνη  χριστιανική ιστορία του τόπου. Ακόμη, σημαντικός είναι και ο καθεδρικός ναός της παλαιάς μονής του Αγ. Γεωργίου που χρονολογείται το 13ο αιώνα.
        Ένας όμορφος προορισμός πριν το Γεωργίτσι είναι και η «Αγόριανη». Καταπράσινη, υδρόλουστη, καθώς ακούς παντού το καθάριο νερό να ρέει ακόμη και πλάι στο δρόμο, με πετρόκτιστα μικρά σπιτάκια με περίτεχνα σιδερένια κάγκελα. Στην  είσοδο του χωριού στέκει, ως άλλος οικοδεσπότης ο ιερός ναός  του Αγ. Νικολάου, σταυροειδής- βασιλικός.
        Σήμα κατατεθέν του Γεωργιτσίου θεωρείται το μαχητικό αεροσκάφος που βρίσκεται σε πέτρινη βάση στην είσοδο του χωριού, δωρεά από το ΓΕΑ για τους πεσόντες ήρωες αεροπόρους του Γεωργιτσίου.
        Έξω από το Γεωργίτσι,  στο δρόμο για το «Καστόρι», συναντήσαμε το Φαράγγι του Καστορείου και την γέφυρα του Καστανιώτη με τα ορμητικά νερά. Έχει δίκαια χαρακτηριστεί μια οικοτουριστική διαδρομή που δε πρέπει να χάσετε. Κατηφορίζοντας το φαρδύ πέτρινο μονοπάτι που οδηγεί στο φαράγγι, αφήσαμε κάθε άγχος και μέριμνα μακρυά και σα παιδιά ριχτήκαμε με ορμή στα διάπλατη αγκαλιά των λυγερόκορμων πλατάνων που μπερδεύουν τα κλαδιά τους  και στήνουν χορό στον ήχο του άφθονου τρεχούμενου νερού και στον ψίθυρο από το θρόϊσμα των φύλλων. Αξίζει να διασχίσετε το φαράγγι σε μια μαγευτικη πεζοπορία 3 ωρών που σε αναγεννά ψυχικά και πνευματικά.
        Προχωρώντας, φτάνουμε στο Καστόρι που είναι η έδρα του Δήμου Πελλάνας. Εδώ μπορεί ο επισκέπτης να εξυπηρετηθεί από τις υπηρεσίες του Δήμου, ενώ παράλληλα υπάρχει πολιτιστικό κέτρο, φαρμακείο, ταχυδρομείο, ΚΕΠ, ζαχαροπλαστείο, σούπερ-μάρκετ, αλλά και καφετέριες, ταβέρνες.Στο κέντρο του χωριού κυριαρχεί επιβλητικά ο καθεδρικός ναός της Γεννήσεως της Θεοτόκου με το ανεπανάληπτο ξυλόγλυπτο τέμπλο. Παραδοσιακά  κτίρια, πετρόκτιστα, δεξιά κι αριστερά του κεντρικού δρόμου του χωριού κεντρίζουν το ενδιαφέρον μας.
        Μετά το Καστόρι στα 700μ. υψόμετρο σκαρφαλωμένη βρίσκεται η Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής, κυριολεκτικά πνιγμένη στο πράσινο και με μια θέα μοναδική.
        Η περιοχή όμως προσφέρεται και για αρχαιολάτρες, καθώς στο χωριό Πελλάνα, έχουν ανακαλυφτεί σημαντικά ευρήματα των προϊστορικών χρόνων. Στο Παλαιόκαστρο υπάρχουν λείψανα κατοικίας πρωτοελλαδικών χρόνων που φαίνεται να αντιπροσωπεύουν ανάκτορο, ίσως κι αυτό του Μενέλαου και της Ωραίας Ελένης.
    Ας θυμηθούμε το απόσπασμα από την «Οδύσσεια» του Ομήρου (ραψωδία δ): «Κάτου στης Λακεδαίμονας τα βραχοκάμπια φτάνουν,
    και στα παλάτια ξεκινούν του δοξαστού Μενέλαου.
    Βρήκαν τον κι έκανε χαρά με περισσούς δικούς του
    τί γιό και κόρη πάντρευε στο σπιτικό του μέσα.»
        Επίσης, στη θέση «Σπηλιές» οι ανασκαφές έφεραν στο προσκήνιο ένα μυκηναϊκό νεκροταφείο με Θολωτούς Βασιλικούς τάφους κατά τον καθηγητή Αρχαιολογίας και επίτιμο έφορο Αρχαιοτήτων Σπάρτης κ. Θ. Σπυρόπουλο που χρονολογούνται στο 1500 π.Χ.  
    Ιδιαίτερα εντυπωσιακός είναι ο μεγαλύτερος Θολωτός Τάφος που παραπέμπει σε άρχοντα λόγω της διαμέτρου του θόλου που φτάνει τα 10 μέτρα,  αλλά και του λαξεμένου μακρόστενου διαδρόμου 15 περίπου μέτρων που οδηγεί στην είσοδο του τάφου. Εκεί εστιάζουμε το βλέμμα μας στο εγχαραγμένο σχέδιο που προσομοιάζει με Σφήκα με σώμα λιονταριού στα δεξιά της εισόδου του τάφου, σύμβολο βασιλιά ενδεχομένως.
        Επιστρέφοντας στο Γεωργίτσι απολαμβάνουμε τη σαγηνευτική θέα από το μπαλκόνι του δωματίου στο υπέροχο ξενοδοχείο του χωριού « Το Μπαλκόνι του Ταϋγέτου» που απέχει λίγα μέτρα μόνο από την κεντρική πλατεία του χωριού δομημένο με ένα αρμονικό συνταίριασμα πέτρας και ξύλου Ταϋγέτου. Ενώ φημίζεται τόσο για την σπιτική κουζίνα του που πειμελείται η κα Βασιλική, όσο και για το περίφημο ραβανί με παγωτό καϊμάκι και το εκμέκ καταϊφι που έρχονται επισκέπτες να το δοκιμάσουν κι από τα γύρω χωριά.
        Η εικόνα που πιστεύω θα μείνει για πάντα εγχαραγμένη στη μνήμη μου είναι αυτή της Ανατολής από το μπαλκόνι του δωματίου μου στις 07:15 το πρωϊ. Οι πρώτες δειλές ακτίνες του ήλιου έπεφταν πάνω στον ιστορικό πλάτανο του χωριού δίπλα στην εκκλησία, μεταμορφώνοντας τον σε καιόμενη βάτο, ενώ ήδη ο ιερέας του ναού άρχιζε την λειτουργία ολοκληρώνοντας έτσι το θεϊκό σκηνικό στον απέραντο ορίζοντα του Γεωργιτσίου.

     

  • Πρόσβαση:

    Το «Γεωργίτσι» επικοινωνεί με την Αθήνα οδικώς, μέσω Τρίπολης- Σπάρτης, (284χλμ.) ,αλλά και μέσω Τρίπολης, Ασέας- Σκορτσινού, Λογγανίκου (220χλμ.). Από Καλαμάτα μέσω Μεγαλόπολης (82χλμ.), ενώ από τη Σπάρτη απέχει μόλις 28 χλμ.

    Καλό σας ταξίδι!

     

Χάρτης