Η µεγάλη πυρκαγιά της Ηλείας - ∆έκα χρόνια µετά
0.0/5 κατάταξη (0 ψήφοι)

Κείμενο - Φωτογραφίες: Γ.Ν Αντωνακόπουλος

Η εικόνα της βιβλικής καταστροφής κυριαρχούσε επί εβδοµάδες, ώσπου στα τέλη Σεπτεµβρίου, µέσα από την καµένη γη, ανέτειλαν τα πανέµορφα άνθη των φθινοπωρινών κρίνων, στέλνοντας µήνυµα αισιοδοξίας...

Πέρασαν δέκα χρόνια από τον Αύγουστο του 2007, τον µήνα που θα µείνει στη µνήµη των Ελλήνων ως ο χειρότερος από πλευράς φυσικών καταστροφών, εξαιτίας της µεγάλης πυρκαγιάς της Ηλείας. Ξέσπασε από αµέλεια 84χρονης γυναίκας στο Παλαιοχώρι της επαρχίας Ολυµπίας στον νοµό Ηλείας και λόγω πολλών παραγόντων (ισχυρών ανέµων, µεγάλης ξηρασίας, ολιγωρίας κάποιων αρµόδιων φορέων) εξελίχθηκε στη µεγαλύτερη και πλέον καταστροφική πυρκαγιά που γνώρισε η χώρα. Κατακάηκαν απέραντες εκτάσεις δασών και καλλιεργειών, αφανίστηκαν ήµερα και άγρια ζώα, καταστράφηκαν σπίτια και κάηκαν ζωντανοί δεκάδες άνθρωποι, µε πλέον συγκλονιστική την περίπτωση της Αρτέµιδας, όπου εγκλωβίστηκαν στις φλόγες και απώλεσαν τη ζωή τους 24 ενήλικες και παιδιά. Από την πύρινη λαίλαπα δεν γλίτωσε ούτε ο Κρόνιος λόφος της Αρχαίας Ολυµπίας. Ολοσχερώς κατακάηκαν επίσης οι πελώριες ελιές στην τοποθεσία Αρδενίτσα του Γουµέρου Ηλείας.

Όταν τα επίγεια και εναέρια πυροσβεστικά συνεργεία έσβησαν, µετά από συγκλονιστική προσπάθεια, τις φλόγες, πλήρης άπνοια και απόκοσµη σιγαλιά απλώθηκαν στις καµένες εκτάσεις. Η αιωρούµενη τέφρα έπνιγε την ανάσα, ενώ η στάχτη που κάλυπτε το έδαφος ήταν τόσο άφθονη ώστε έκανε τις καµένες περιοχές να µοιάζουν χιονισµένες!

Τις πρώτες ηµέρες µετά την πυρκαγιά, οι κάτοικοι της Ηλείας ήταν αποσβολωµένοι και αδυνατούσαν να συλλάβουν το µέγεθος της καταστροφής. Γρήγορα όµως άρχισαν τον καθαρισµό των περιουσιών τους, ενίοτε δε και την επέκτασή τους σε βάρος γειτονικών προς αυτές, καµένων δασικών εκτάσεων…

Η πελώρια πυρκαγιά της Ηλείας κάθε άλλο παρά κεραυνός εν αιθρία µπορεί να χαρακτηρισθεί. Αποτέλεσε τη µοιραία συνέπεια πολλών παραγόντων. Οι κυριότεροι από αυτούς ήταν η εγκατάσταση πολλών πρώην κατοίκων χωριών της Ηλείας σε αστικά κέντρα, η µετατροπή της κτηνοτροφίας από ελεύθερης βοσκής σε οικόσιτη, η εγκατάλειψη της σταφιδοκαλλιέργειας και η αντικατάσταση των σταφιδαµπέλων από ελαιώνες, η µη ρητίνευση και υλοτόµηση των πευκόδενδρων, καθώς επίσης η παρασιτική νοοτροπία που καλλιέργησαν στους αγρότες κάποιοι «άρχοντες» της τοπικής αυτοδιοίκησης, ελληνικές κυβερνήσεις και γραφειοκράτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης µε την ανεξέλεγκτη παροχή επιδοτήσεων σε γνήσιους και µη αγρότες, ακόµη και για ανύπαρκτα κοπάδια αιγοπροβάτων ή για υποθετικές καλλιέργειες…

Η εικόνα της βιβλικής καταστροφής κυριάρχησε πλήρως επί εβδοµάδες µετά την κατάσβεση της πυρκαγιάς, ώσπου στα τέλη Σεπτεµβρίου εκείνης της χρονιάς, µέσα από την καµένη γη, ανέτειλαν τα πανέµορφα άνθη των φθινοπωρινών κρίνων, για να στείλουν µήνυµα αισιοδοξίας και για να θυµίσουν τους µελοποιηµένους από τον Λάκη Παπαδόπουλο στίχους της Μαριανίνας Κριεζή:

Το καµένο χώµα βγάζει,

έτσι και πέσει µια βροχή,

τα ωραιότερα λουλούδια που ’χω δει.

Το παράδειγµα των κρίνων ακολούθησαν οι κουµαριές, οι σχοίνοι, οι βαλανιδιές µε τα νέα βλαστάρια τους και κυρίως τα άφθονα πευκοπούλια, τα νεογέννητα δενδρύλλια χαλέπιας πεύκης, που κατά µυριάδες κατακάλυψαν µεγάλο µέρος των καµένων εκτάσεων.

Η άφθονη φυσική αναγέννηση των καµένων δασών της Ηλείας δυστυχώς εγκυµονεί τον κίνδυνο νέας µεγάλης πυρκαγιάς. Χωρίς την αραίωση των νεαρών πευκοδένδρων και τη δηµιουργία αντιπυρικών ζωνών, αργά ή γρήγορα, µια νέα πυρκαγιά θα καταστεί δυστυχώς αναπόφευκτη…

Στην ερώτηση εάν από την µεγάλη πυρκαγιά της Ηλείας διδάχθηκαν κάτι οι κρατικοί λειτουργοί, οι δηµοτικοί άρχοντες και οι κάτοικοι της Ηλείας, η απάντηση είναι µάλλον αρνητική. Με παρήγορη εξαίρεση τα αξιέπαινα µέλη του Πυροσβεστικού Σώµατος, τα οποία επαγρυπνούν ακροβολισµένα σε καίρια γεωγραφικά σηµεία της Ηλείας. Σε αυτούς αφιερώνεται το άρθρο αυτό ως ελάχιστη τιµή και αναγνώριση του πολύτιµου έργου που επιτελούν. Τους οφείλουµε ευγνωµοσύνη.

Προδιαγραφές

  • Χάρτης: