Νοε08

Αγοράζουμε μόνο Ελληνικά Προϊόντα

Η εκστρατεία που χρόνια περιμέναμε να γίνει από την πολιτεία, ήρθε τελικά από τους ίδιους τους Έλληνες παραγωγούς στην καρδιά της κρίσης. Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν τα τελευταία 2 χρόνια εκατοντάδες μηνύματα προώθησης των ελληνικών προϊόντων, στα super market βλέπουμε επιτέλους τις ταμπελίτσες της σημαίας μας και πληθαίνουν καταιγιστικά οι Έλληνες υποστηρικτές τους εντός και εκτός συνόρων. Δηλαδή, κάνουμε σήμερα αυτό που αυτονόητα έπρεπε να κάνουμε πάντα…

κείμενο: Ελένη Α. Παπαδοπούλου

Η εκστρατεία που χρόνια περιμέναμε να γίνει από την πολιτεία, ήρθε τελικά από τους ίδιους τους Έλληνες παραγωγούς στην καρδιά της κρίσης. Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν τα τελευταία 2 χρόνια εκατοντάδες μηνύματα προώθησης των ελληνικών προϊόντων, στα super market βλέπουμε επιτέλους τις ταμπελίτσες της σημαίας μας και πληθαίνουν καταιγιστικά οι Έλληνες υποστηρικτές τους εντός και εκτός συνόρων. Δηλαδή, κάνουμε σήμερα αυτό που αυτονόητα έπρεπε να κάνουμε πάντα…
Κάλλιο αργά παρά ποτέ.
Το πιο διαδεδομένο στατιστικό στοιχείο των ημερών λέει απλά ότι, αν κάθε Έλληνας αντικαταστήσει μέσα σ’ ένα χρόνο ξένα προϊόντα αξίας 1000 ευρώ με ελληνικά, θα προστεθούν στην οικονομία μας περίπου 12 δισεκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή, διατήρηση και δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, στήριξη της ελληνικής επιχείρησης.

Τώρα, όμως, θα δοκιμαστούμε σε πολλά επίπεδα και ως Έλληνες πολίτες και καταναλωτές και ως παραγωγοί και έμποροι και ως ηθικές υποστάσεις.
Ο Έλληνας καταναλωτής δεν αρκεί να θέλει, πρέπει και να μπορεί να τα αγοράσει. Αυτή είναι ευθύνη παραγωγών και εμπόρων που πρέπει να αφουγκραστούν το μήνυμα «και απαιτούμε μείωση τιμών». Να επιδιώξουν την επιβίωση και τη συντήρηση και όχι το κέρδος, ώσπου να βγούμε από τη στενωπό.
Ο Έλληνας πολίτης δεν αρκεί να νομίζει ότι ένα προϊόν είναι ελληνικό. Έχει ευθύνη να ελέγξει, να ερευνήσει, να βεβαιωθεί ακόμα και να καταγγείλει γιατί κυκλοφορούν πολλά καιροσκοπικά τερτίπια στην αγορά… Και πάνω απ’ όλα να επιβραβεύει δημόσια την επιχείρηση που αγωνίζεται φιλότιμα να κρατήσει μισθούς και εργαζόμενους, κόντρα στα μέτρα της ντροπής.

Ο Έλληνας Άνθρωπος δεν πρέπει να σκεφτεί μόνο τον εαυτό του, το σήμερα, το κέρδος του… Πρέπει να γίνει συνάνθρωπος, χορηγός αγκαλιά γι’ αυτούς που υποφέρουν, γροθιά γι’ αυτούς που βασανίζουν.

Στο κίνημα που φουντώνει πρέπει να γίνει και το μεγάλο ξεκαθάρισμα… Ότι απομείνει μετά την καταιγίδα να είναι ο τίμιος ιδρώτας, η άφταστη ποιότητα των προϊόντων της μάνας γης μας, το μεράκι της παράδοσης, το περίσσευμα αγάπης για τον τόπο και τους ανθρώπους μας.
Αρκετά πλουτίσαμε τις ξένες τσέπες βάζοντας τη θηλιά στο λαιμό μας. Καιρός να συγυρίσουμε τον οίκο μας.
Και ας ξεκινήσουμε με την αποκομιδή και καύση των πολιτικών σκουπιδιών γιατί δεν αντέχουμε άλλη ανακύκλωσή τους…