Νοε08

Το μπόλιασμα των δέντρων

Το μπόλιασμα  των δέντρων

Μια συνέντευξη με μια γυναίκα από την Αργολίδα που ασχολείται
εδώ και τριάντα χρόνια με το μπόλιασμα ή αλλιώς κέντρωμα
των εσπεριδοειδών και ελαιοδέντρων στην Πελοπόννησο και όχι μόνο.

Δεν υπάρχει κάτοικος της Αργολίδας ή επισκέπτης της που να μην έχει δει καθώς διασχίζει τον απέραντο πράσινο κάμπο των εσπεριδοειδών, περιβόλια με δέντρα πολλών ετών να είναι κομμένα και να έχουν τους χοντρούς κορμούς τους σκεπασμένους με ειδικές σακούλες. Απορούν και αναρωτιούνται γιατί άραγε έκοψαν οι αγρότες τα δέντρα τους και γιατί έχουν έτσι ασφυκτικά κλεισμένους τους κοντοκομμένους κορμούς. Αν δε προλάβουν να πάρουν τις κατάλληλες απαντήσεις, την άλλη χρονιά θα δουν στους κορμούς να έχουν μεγαλώσει τα νέα βλαστάρια με τις διαφορετικές ποικιλίες, να γίνονται δεντράκια και αν περάσουν μετά από δυο χρόνια  θα εκπλαγούν που θα τα δουν γεμάτα καρπούς. Θα δουν τις λεμονιές και τις κοινές μανταρινιές γεμάτες κλημεντίνες, νόβα και πέιτζ, τις  μέρλιν πορτοκαλιές γεμάτες με άλλες ποικιλίες όπως βαλέντσια, νιού χολ, νάβελ λέιτ κ. ά.  Είναι πράγματι μαγικό το να μπορείς να αλλάξεις την ποικιλία των δέντρων και να την προσαρμόσεις ανάλογα με την τάση της αγοραστικής ζήτησης. Αλλά και είναι όμορφο να μπαίνεις σε έναν κήπο κάποιου μερακλή και να βλέπεις ένα δέντρο να έχει πάνω του όλα τα είδη των εσπεριδοειδών. Από περγαμόντο και γκρέιπ- φρουτ μέχρι κουμ- κουάτ και πέιτζ. Το 1828 ο Ρώσος ναύαρχος Χέϋδεν χάρισε στον καπετάν Μανόλη Τοπάζη στον Πόρο δυο μανταρινιές μέσα σε ξυλοβάρελα. Αυτές ήταν οι πρώτες μανταρινιές που ήρθαν στην Ελλάδα, γιατί πορτοκαλιές και λεμονιές ήδη υπήρχαν και από τότε η Αργολίδα είναι ο πρώτος νομός της χώρας στην παραγωγή «ξινών» όπως συνηθίζουμε να τα λέμε.

Κάναμε μερικές ερωτήσεις στη Στέλλα Παπαδριανού-Γκούβερη μια γυναίκα που ασχολείται επαγγελματικά σχεδόν τριάντα χρόνια με το μπόλιασμα. Με προθυμία μου έδωσε χρήσιμες απαντήσεις που θα μας λύσουν απορίες και θα μας ανοίξουν προοπτικές και νέους δρόμους για την αύξηση και βελτίωση της παραγωγής μας.

Στέλλα, πόσα χρόνια κάνεις αυτή τη δουλειά και ποιός σου έμαθε να μπολιάζεις;
Ασχολούμαι 28 χρόνια με το μπόλιασμα. Αυτή τη δουλειά την έμαθα από τον πατέρα μου τον Αδριανό Παπαδριανό που ήταν από τους πρώτους που μπόλιαζε δέντρα και κοντά του έμαθα πολλά μυστικά που με βοήθησαν πολύ.

Για ποιούς  λόγους  χρειάζεται
να μπολιάσουμε τα δένδρα μας;
Όταν η ποικιλία που έχουμε επιλέξει δεν έχει πια ζήτηση στην αγορά, παράδειγμα τα κοινά μανταρίνια που στη συνέχεια αντικαταστάθηκαν σχεδόν όλα από κλημεντίνες. Πολλές φορές έχουμε βάλει λάθος ποικιλίες σε ένα πρώιμο τόπο. Δεν είναι λύση να ξεριζώνουμε  δέντρα εικοσαετίας και να φυτεύουμε άλλα νέας ποικιλίας περιμένοντας αρκετά χρόνια μέχρι την παραγωγή. Σ΄ αυτές τις  περιπτώσεις πρέπει να γίνεται  εμβολιασμός.
Ποιά θεωρείται η κατάλληλη  εποχή
για το μπόλιασμα των δέντρων;  
Η καταλληλότερη εποχή για τα εσπεριδοειδή είναι από το μήνα Μάρτη μέχρι και το Μάη
αλλά για άλλα δένδρα ή φυτά μπορεί να γίνει και το Φθινόπωρο.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι εμβολιασμού
με σκοπό την αλλαγή ποικιλίας,
εσύ ποιά θεωρείς  καλύτερη;
Ο καλύτερος τρόπος για πιο γρήγορη παραγωγή είναι με την καρατόμηση του δέντρου. Κόβουμε χαμηλά τον κορμό και κρατάμε το ριζικό σύστημα των δέντρων που είναι απλωμένο στο χωράφι μας και σε τρία χρόνια θα έχουμε πάλι δέντρα έτοιμα για παραγωγή.

Άλλος τρόπος είναι το κόψιμο ενός ή περισσοτέρων κλαδιών (μπράτσων) με αποτέλεσμα να αλλάξει η παραγωγή πιο αργά αλλά το δέντρο δε μένει καμιά χρονιά χωρίς καρποφορία. Τέλος ένας νέος τρόπος είναι χωρίς να κοπεί καθόλου το δέντρο.
Είναι βέβαια η πιο αργή μέθοδος και την προτείνουμε σε περιοχές παγόπληκτες.

Τι πρέπει να κάνουν οι αγρότες
μετά τον εμβολιασμό;
Τα μικρά νέα δενδρύλλια θέλουν ιδιαίτερη φροντίδα και προστασία για να μπορέσουν γρήγορα να έρθουν στην παραγωγή. Κινδυνεύουν από τον παγετό, τη μελίγκρα ή και άλλες ασθένειες.

Πώς κέρδισες την εμπιστοσύνη των αγροτών και σου εμπιστεύτηκαν τα δέντρα τους;
Στην αρχή ήταν δύσκολο να με εμπιστευτούν επειδή ήμουνα γυναίκα. Τελικά όμως με πολύ σκληρή δουλειά  κέρδισα την εμπιστοσύνη των αγροτών, αφού είδαν το αποτέλεσμα. Αυτή τη στιγμή μαζί με όλη μου την οικογένεια  εργαζόμαστε στην Αργολιδοκορινθία, στη Λακωνία, στον Πύργο και την Άρτα, τελευταία πήγαμε και στην  Κρήτη. 

Μετά από τόσα χρόνια πείρας τι μήνυμα
θα ήθελες να στείλεις μέσα από το περιοδικό «ΈΠΑΘΛΟ»  στους φίλους αγρότες;
Θα τους έλεγα πως αξίζει στη ζωή να παίρνει κανείς σωστές αποφάσεις για την παραγωγή του γιατί έτσι εξασφαλίζει το εισόδημά του. Μπορεί να θυσιάσουν δυο χρόνια ή να καθυστερήσουν την παραγωγή αν χρησιμοποιήσουν άλλες αργές μεθόδους αλλά θα ξέρουν πως ο κόπος τους δε θα πάει χαμένος. Το προϊόν τους δε θα μείνει στα δέντρα απούλητο γιατί με τη νέα ποικιλία θα πετύχουν καλύτερες τιμές. Καλό είναι λοιπόν να συμβουλευτούν  το γεωπόνο τους και μετά να αποφασίσουν για την επιλογή της ποικιλίας και τον τρόπο μπολιάσματος για να μη βασανίζονται άδικα και πάνε τα έξοδά τους και ο κόπος τους χαμένος.