Οκτ11

Ο Σεπτέµβρης ήταν πάντα ο αγαπηµένος µου µήνας

Ο Σεπτέµβρης ήταν πάντα ο αγαπηµένος µου µήνας

Κείμενο: Θάλεια Νουάρου | Φωτογραφίες: Βαγγέλης Ρασσιάς

Ο Σεπτέµβρης ήταν πάντα ο αγαπηµένος µου µήνας. Θυµάµαι τα καινούργια τετράδια, την τσάντα, τη µυρωδιά των βιβλίων – υπόσχεση πως θα τα κρατήσω καθαρά. Κάθε Σεπτέµβρη σχεδίαζα: θα ταξιδεύω περισσότερο, θα κρατώ ηµερολόγιο, θα µαγειρεύω για φίλους, θα κόψω το τσιγάρο. Μικρά-µεγαλεπήβολα τα «θα» του φθινοπώρου: θα καθαρίσω την ντουλάπα µου, να κάνω χώρο για να 'ρθει το νέο, το καινούργιο, το καθαρό...

Το νέο έχει κίνηση. Αψηφά τη βαρύτητα κι απογειώνεται. Έχει τσαγανό κι αθωότητα. Μικρός Σίσυφος, που ανεβοκατεβαίνει τις κορφές και τα φαράγγια. Γυρεύει χώµα, µυρωδιές της γης, αγριόχορτα κι ορίζοντες ανοιχτούς. Να πλάσει από την αρχή τη µορφή του κόσµου, ν’ ανασάνει αλµύρα.
Ξεψύχισµα καλοκαιριού, µακριά από την πόλη όπου όλοι επιστρέφουν – κάθε Σεπτέµβρη ξεχνιόµουνα. Σε κάποιο νησί, στα χρώµατα της θάλασσας, στο πρωτοβρόχι. Μικροί απολογισµοί και καλοκαιρινοί έρωτες – ανέµελοι, λεύτεροι, αδαείς. Τι θα πετάξεις και τι θα κρατήσεις – έχει και το παλιό την οµορφιά του...
Έχει ρεβιθάδα, αµυγδαλωτό και παστέλι. Μυρωδιά φρεσκοψηµένου ψωµιού πάνω σ’ ελιά και σε πουρνάρι. Ξεχασµένους φαροφύλακες και ιστορίες απ’ την Αθήνα του ’60. Έχει ξινάρια, ρακεζιά και πανηγύρια στις ταράτσες. Λατερνατζή και γαλατά. Καφενέδες, κούνιες και µπιλιάρδα. Μνήµες από παιδικά όνειρα – καρνάβαλου και Καραγκιόζη γωνία.
Σεπτέµβρης είναι το πρώτο αντάµωµα, η γειτονιά του παλιού µε το καινούργιο. Κρατάς τη νοσταλγικότητα του χθες και συνεχίζεις να ονειρεύεσαι. Πως κι αν πέσεις, θα σηκωθείς, και πως αν πατήσεις γερά το τσιµέντο αυτού του κόσµου, θα ραγίσει.
Ο άνθρωπος ξορκίζει τον σπαραγµό, παλεύει µε τα στοιχειά και τα νικάει. Σαν τον φάρο στην άκρη του κόσµου, µάχεται µε το πέλαγος και το σκοτάδι. Φτιάχνει µαδέρια για κουπιά να κουµαντάρει το καΐκι. Η παράσταση του κύκλου της ζωής έτσι κι αλλιώς δεν σταµατάει. Έχει όργωµα. Να σπείρεις, να φυτέψεις, να καλλιεργήσεις – ελιές, αµπέλι, ξινόδεντρα, συκιές. Να θωρείς το βλάστεµα, το µεγάλωµα, και µετά τρύγος, ράβδισµα, συγκοµιδή. Μικροί και µεγάλοι θάνατοι, που τρέφουν τα παιδιά και την τέχνη τ’ ανθρώπου.
Από τα σχέδια του Σεπτέµβρη συνήθως δεν κατάφερνα να κάνω πράξη και πολλά. Η ζωή άλλωστε είναι γεµάτη απρόοπτα και ανατροπές. Μάθαµε να ζούµε µε δαύτα, και είναι εντάξει. Όπως λέει και η Θέκλα, η ζωή είναι ένας διαρκής αυτοσχεδιασµός. Να τη ζεις µε την καρδιά σου, ό,τι κι αν σου φέρνει…

Σημ.: Η Θέκλα Τσελεπή είναι ραδιοφωνική παραγωγός· την ακούμε 
στους 105,5 fm, Δευτέρα-Παρασκευή, 12.00-2.00 π.μ.