Μαϊ03

Τα γαμοτράγουδα

Είπα να σας ταξιδέψω σε μέρη πιο αυτόνομα.
Τόπους που έχουν τις ρυτίδες του χρόνου 
αλλά δεν καταδέχονται το μακιγιάζ.
Αυτούς που κάποιες σπίθες έκρυψαν στα σπλάχνα τους απ’ την λιτή, ελληνική αρχοντιά.
Βλέποντας τις ειδικές ζώνες σκλάβων να μας φλερτάρουν...

Είπα να σας ταξιδέψω σε μέρη πιο αυτόνομα.
Τόπους που έχουν τις ρυτίδες του χρόνου
αλλά δεν καταδέχονται το μακιγιάζ.
Αυτούς που κάποιες σπίθες έκρυψαν στα σπλάχνα τους απ’ την λιτή, ελληνική αρχοντιά.
Βλέποντας τις ειδικές ζώνες σκλάβων να μας φλερτάρουν,
τα δηλητήρια να χύνονται στις πηγές και τα δέντρα να πέφτουν
στο χρυσό βωμό της απληστίας...
είπα να σας ταξιδέψω σε εστίες ελπίδας.

Στα Δολιανά, υπάρχει ακόμα η μνήμη του Νικηταρά, οι καστανιές,
τα δροσερά ρυάκια.
Στον Μογγοστό αντέχουν οι παλιές βελανιδιές και τα μαυρόπευκα
της Βελίνας είναι εκατόχρονα.

Η Γαλάτιστα δεν έχει ανάγκη από περαστικούς τουρίστες.
Από προσκυνητές της ιστορίας και της αυτάρκειάς της, μόνο.

Αν δεν το μάθατε, η επανάσταση ξεκίνησε στη Χαλκιδική και τη Θράκη.

Και στο Φενεό της κιδαρίας Δήμητρας, μια μικρή θαυματουργή
«βανίλια» φοράει τ’ άσπρα της και ετοιμάζεται
να αναμετρηθεί με τη Mosanto.

Αν δεν το μάθατε κι αυτό, από ενάρξεως των μνημονίων, γαμοτράγουδα άδονται και αναπαράγονται επί καθημερινής βάσεως σε κάθε πικραμένη γωνιά της πετρελαιοφόρου, χρυσοφόρου... Ψωροκώσταινας.
Σε τρελό οίστρο οι γειτονιές με τις φωτιές.

Άλλη μια άνοιξη ρακένδυτης πατρίδας ξημερώνει.
Ότι μπορείς απ’ τα κουρέλια της να σώσεις, σώσε.
Μονάχα μην αφήσεις να της ράψουνε αταίριαστο κουστούμι.

Γυμνή καλύτερα... Ολόγυμνη,
με τις πληγές και την αλήθεια της.