Αυγ10

Τις ιδέες µου όλες ενησιώτισα, στη συνείδησή µου έσταξα λεµόνι

Τις ιδέες µου όλες ενησιώτισα, στη συνείδησή µου έσταξα λεµόνι

κείμενο: Θάλεια Νουάρου | φωτογραφίες: Αλεξία Τούλιου

 

Σαν πεταλούδα η Αστροπαλιά µοιάζει να συγκρατεί την απεραντοσύνη του µπλε. Αρχέγονος ναός η Σαµοθράκη, µας καλεί να κοινωνήσουµε στο ατέλειωτο πράσινο, να βαφτιστούµε στις βάθρες, να υποκλιθούµε στην άγρια οµορφιά. Σαν γνήσιες νησιώτισσες, οι γειτονιές του Ζάρακα κρατούν εικόνες ανόθευτες κι αυθεντικές.

Σεργιανούµε στο κύµα, την άκρη του ονείρου. Στη Σκιάθο του Παπαδιαµάντη, την Ύδρα του Κοέν, την κεφαλονίτικη κουζίνα... Ελληνικό καλοκαίρι, άλλωστε, σηµαίνει καλοκαίρι στο νησί. Ήλιος, θάλασσα, φιλέµατα, µοναχικά δέντρα και σπίτια ταπεινά. Μια έρηµη ακτή κι ένας Καραγάτσης στο χέρι.
Στα νησιά λοιπόν είναι αφιερωµένο το καλοκαιρινό µας τεύχος. Ρούχο της θάλασσας, πολύτιµα πετράδια, µικροί καθρέφτες που αντανακλούν τη γαλήνη, τις θύµησες, το φως. Μακρινά, και κάποτε ιδιότροπα, µικρά ησυχαστήρια του νου και της ψυχής…
Τις ιδέες µου ενησιώτισα, έγραφε ο µεταγλωσσικός Ελύτης στα «Πάθη» του Άξιον Εστί. Πως τις αποµόνωσε, τις οριοθέτησε ήθελε να πει, αφήνοντας τη συνείδησή του καθαρή.
«Αποµονώνοντας τις ιδέες µου αντιστέκοµαι στην αλλοτρίωση, υπερασπίζοµαι το δακτυλικό µου αποτύπωµα, χαράσσω και ακολουθώ την ιδιωτική µου οδό. Ζω µε την ελευθερία – την απελευθέρωση του δικού µου κόσµου. Χωρίς φραγµούς. Αυθεντικά…» είχε δηλώσει µεταξύ άλλων σε συνέντευξή του στην εφηµερίδα Τα Νέα στις αρχές του ’90. «Και µε αυτήν την έννοια, η αποµόνωση δεν αποκλείει διόλου τη συνεύρεση», συνεχίζει. «Αντίθετα, την καθιστά ζωντανή, ουσιαστική και άµεση…
Να έχεις την ψυχή σου στα δάχτυλα, στα µάτια, στα ρουθούνια, στα χείλη. Από ‘κει µιλάει ο κόσµος… Είναι ένας συµβολικός τρόπος να παρακινήσεις τους ανθρώπους…»

Καλοκαίρι στο νησί. Φιλέρηµα και συντροφικά. Σε µιαν ακτή έρηµη, µα όχι …έρηµοι, όπως θα πει ένας φίλος. Λιτά, µε δυο ρούχα κι ένα σάκο αναµνήσεις.
Kι ένα µόνο εισιτήριο επιβίβασης. Τα άλλα τα βρίσκουµε εκεί.