Δεκ19

Χάρτες, σημειώσεις, βιβλία, οδηγοί, φωτογραφίες, τσακισμένες σελίδες, αυτοσχέδιοι σελιδοδείκτες– αφηγητές του κάθε ταξιδιού.

Χάρτες, σημειώσεις, βιβλία, οδηγοί, φωτογραφίες, τσακισμένες σελίδες, αυτοσχέδιοι σελιδοδείκτες– αφηγητές του κάθε ταξιδιού.

Κείμενο | Φωτογραφίες: Θάλεια Νουάρου 

Χάρτες, σημειώσεις, βιβλία, οδηγοί, φωτογραφίες, τσακισμένες σελίδες, αυτοσχέδιοι σελιδοδείκτες– αφηγητές του κάθε ταξιδιού. Μικρές πυξίδες που σε νουθετούν πώς να «διαβάσεις» καθένα σου ταξίδι… Με βλέμμα καθαρό επιστρέφεις εκεί, να νιώθεις, να αφουγκράζεσαι τον τόπο, το τοπίο. Κοινός τόπος κάθε ταξιδευτή να μπορεί να είναι παρών με όλες του τις αισθήσεις, το πνεύμα και τη διαίσθησή του ανοιχτή.
Πόσο ανοιχτοί μπορεί να είμαστε, κλεισμένοι σε διαμερίσματα-κουτιά, κρυμμένοι απ’ τον ουρανό και το φως, μακριά απ’ τη θάλασσα, τα δέντρα, τη γη, κρυφοκοιτάζοντας τη μαγεία των εποχών από τα στενά μπαλκόνια και τις σκουριασμένες χαραμάδες της πόλης; Σκυφτοί πάνω από το ιδεατό περιβάλλον μιας οθόνης – πότε έγινε η οθόνη το φυσικό μέσο της επικοινωνίας μας με τον κόσμο; Σκέψεις που στροβιλίζουν στο μυαλό όσο ο χειμώνας κοντοζυγώνει· πού να τρέχεις τώρα…
Όμως κάπου ο κόσμος είναι εξαίσιος, και μια βαθιά εσωτερική φωνή σε καλεί να συνδεθείς μαζί του. Όχι για να ξεφύγεις από τον εαυτό και τις σκοτούρες του αλλά, αντίθετα, για να τον βρεις, να τον επαναπροσδιορίσεις. Συχνά με ρωτούν πόσο αντικειμενικοί είμαστε στις περιηγήσεις μας. Και η απάντηση είναι, καθόλου...

Για τον ταξιδευτή Νίκο Καζαντζάκη, το ταξίδι είναι μια διαρκής αναζήτηση της ψυχής· μια αντανάκλαση του εαυτού σε διαφορετικά τοπία:
«Το ταξίδι είναι ένα συναρπαστικό κυνήγι, και βγαίνεις έξω και δε μπορείς να ξέρεις τι πουλί θα σου λάχει. Το Ταξίδι είναι σαν το κρασί, και πίνεις και δε μπορείς να μαντέψεις τι οράματα θα κατεβούν στο κεφάλι σου. Σίγουρα, ταξιδεύοντας, βρίσκεις πάντα ό,τι μέσα σου έχεις. Χωρίς να το θες, από τις αναρίθμητες εντυπώσεις που πλημμυρίζουν τα μάτια σου κάνεις επιλογές και διαλέγεις ό,τι περισσότερο ανταποκρίνεται στις ανάγκες ή στις περιέργειες της ψυχής σου. "Αντικειμενική" αλήθεια υπάρχει μονάχα στους φωτογραφικούς θαλάμους, στις ψυχές που βλέπουν κρύα, χωρίς συγκίνηση, δηλαδή χωρίς βαθιά επαφή, τον κόσμο. Όσοι πονούν κι αγαπούν συνεργάζονται με μυστική επικοινωνία με το τοπίο που βλέπουν, με τους ανθρώπους που σμίγουν και με τα γεγονότα που διαλέγουν. Γι’ αυτό κάθε άρτιος Ταξιδευτής δημιουργεί πάντα τη χώρα όπου ταξιδεύει...»
Αυτά είναι τα ταξίδια μας. Στα φαράγγια και τις σπηλιές του Λιβυκού, στα σωθικά της Ζήρειας, κάτω απ’ τις κορφές του Ταΰγετου, στα χρυσαφένια μονοπάτια της Όσσας. Μικρές και μεγάλες διέξοδοι στα στενά όρια της πραγματικότητας, απόλαυση, ενδοσκόπηση, επαφή.