Νοε02

Τώρα αρχίζουν όλα

Όλο αυτή την προεκλογική περίοδο έγραφα στο μπλογκ μου (http://sotosblog.wordpress.com) κείμενα με ύφος και σκεπτικό ανθρώπου, που γνωρίζει εκ των προτέρων το αποτέλεσμα των εκλογών. Ομοίως για τις τελευταίες, τις επαναληπτικές και για τις πρώτες, τις προηγούμενες.

κείμενο: Σώτος Χρυσαφόπουλος

Όλο αυτή την προεκλογική περίοδο έγραφα στο μπλογκ μου (http://sotosblog.wordpress.com) κείμενα με ύφος και σκεπτικό ανθρώπου, που γνωρίζει εκ των προτέρων το αποτέλεσμα των εκλογών. Ομοίως για τις τελευταίες, τις επαναληπτικές και για τις πρώτες, τις προηγούμενες. Ιδού, όμως, τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές κοντά μια εβδομάδα πριν ακόμη ανοίξουν οι κάλπες, ενώ εσείς έχετε το Έπαθλο στα χέρια με το εκλογικό αποτέλεσμα ήδη γνωστό στο Πανελλήνιο και πέρα από αυτό. Οι κρυφές δημοσκοπήσεις μοιάζουν από ώρα με χαλασμένο ανταλλακτικό ή με μακρινό κουτσομπολιό. Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν εγνώριζα το αποτέλεσμα των εκλογών εκ των προτέρων. Όχι μόνο σε αυτή την προεκλογική περίοδο, αλλά σε κάθε τέτοια. Αυτό δεν είναι δυνατόν. Όχι επειδή πάντα, ακόμη και στην πιο προδιαγεγραμμένη εξέλιξη, ενδέχεται να συμβεί κάτι το απρόβλεπτο, το αναπάντεχο, πλην όμως κάτι το ικανό να ανατρέψει τα πάντα στο μεσοδιάστημα, ακόμη και τους ακριβέστερους υπολογισμούς. Αυτά είναι για τους δημοσκόπους και τα κομματικά επιτελεία. Δεν πρόκειται για πρόβλημα Λογικής ή υπολογισμών. Πρόκειται για ηθικό πρόβλημα. Συνδέεται με την ηθική αναγνώριση της ιερότητας της ψήφου ως κρίσιμο στοιχείο της Δημοκρατίας. Θα γίνω όσο μπορώ πιο σαφής: Ακόμα κι αν κάποιος είναι μάντης, φακίρης, μελλοντολόγος, μέντιουμ, κάτοχος κάποιας υπερφυσικής ιδιότητας τέλος πάντων, δυνάμει της οποίας είναι σε θέση να γνωρίζει εκ των προτέρων το εκλογικό αποτέλεσμα, ακόμα και τότε είναι πάλι υποχρεωμένος να σεβασθεί την ιερή δύναμη της ψήφου και να δηλώσει άγνοια για το αποτέλεσμα. Δεν θα είναι κοροϊδία· θα είναι σεβασμός. Αναλογισθείτε πόσες φορές πράττουμε κάτι ανάλογο από σεβασμό. Απέναντι σ’ ένα παιδάκι, απέναντί σ’ έναν ξεροκέφαλο ηλικιωμένο, απέναντι στους γονείς μας, απέναντι στους θεσμούς. Και ωριμάζουμε μέσα από αυτή τη διαδικασία. Η αλήθεια της σεβαστικής συνεννόησης γίνεται τότε μια πιο δυνατή αλήθεια, γίνεται η αλήθεια μέσα μας, γίνεται η Αλήθεια με το άλφα κεφαλαίο, γιατί συνυφαίνεται με το σεβασμό. Όταν η αλήθεια δεν συνυφαίνεται με το σεβασμό, αυτή είναι μια ύποπτη αλήθεια. Μια τέτοια αλήθεια, μια αλήθεια που παίρνει αποστάσεις από το σεβασμό, από το σεβασμό προς την πατρίδα μας, την οικογένειά μας, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, το συνάνθρωπο, είναι η αλήθεια των αριθμών, κυρίως δε εκείνων των αριθμών που περιγράφουν την κατάστασή μας. Κάποιοι από αυτούς τους αριθμούς που μας ξεφουρνίζουν είναι, βέβαια, χαλκευμένοι, μαγειρεμένοι, αλλά και κάποιοι είναι αληθινοί. Κάποιοι καταρρέουν μέσα από συγκρίσεις, αλλά και κάποιοι στέκουν, ακόμα και μετά τις συγκρίσεις, αδιαμφισβήτητοι απέναντί μας και μας κοιτάζουν αμείλικτοι. Είναι αληθινοί. Αλλά τους αποστρεφόμαστε, επειδή δεν είναι ένα με το σεβασμό. Αυτό, λοιπόν, εγνώριζα καθ’ όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου. Και αυτό μου έδινε τη δύναμη και τη χάρη να γνωρίζω το εκλογικό αποτέλεσμα. Γιατί υπάρχουν από τη μια μεριά κάποιοι αριθμοί που μπορεί να είναι αληθινοί, χωρίς να έχουν μέσα τους το σεβασμό προς τον άνθρωπο και τις ηθικές ιδέες του ανθρώπου και υπάρχουν από την άλλη μεριά αυτές οι ιδέες. Οι αριθμοί αυτοί δεν μπορούν να υποτάξουν τις ιδέες· μπορούν να αλλάξουν τη ζωή μας και να την κάνουν ένα μαρτύριο. Οι ιδέες όμως μπορούν να υποτάξουν τους αριθμούς. Η δύναμή τους είναι μεγαλύτερη. Γι αυτό και μπορούν να τους σκορπίσουν φυσώντας σαν τον άνεμο και να νικήσουν το μαρτύριο μιας ασεβούς αλήθειας, μετατρέποντας τη ζωή μας από μαρτύριο ενός ψέμματος σε μια σεβαστική αλήθεια. Σε ελπίδα για το μέλλον. Λέω για το μέλλον, διότι, όσο γνώριζα το εκλογικό αποτέλεσμα, άλλο τόσο γνωρίζω και κάτι ακόμα: ότι με την κάλπη της 17ης Ιουνίου τίποτε δεν τέλειωσε.  Τώρα αρχίζουν όλα.