Αρχαία Κόρινθος

Ταξίδι στη ζωή των προγόνων της

  • Μάρω Κουρή
  • Μάρω Κουρή
Όταν κοιτάζεις τα βουνά –τον Ταΰγετο, τον Ακροκόρινθο, τον Δρίσκο– και κουβεντολογάς μαζί τους, να μην απορείς που δεν σου αποκρίνονται. Η σιωπή τους είναι τα λόγια όλων εκείνων που τα κοίταξαν πριν από σένα. Δημήτρης Λιαντίνης

Από τον αρχαίο δίολκο στη διώρυγα της Κορίνθου

Όταν ο Περίανδρος και οι Κυψελίδες ρώτησαν το Μαντείο των Δελφών αν μπορούν να ανοίξουν διώρυγα, η απάντηση που έλαβαν ήταν ότι αν ο Δίας το ήθελε, τότε θα είχε χωρίσει την Πελοπόννησο σε νησί. Έτσι, οι αρχαίοι σκέφτηκαν να κάνουν μια τομή κατασκευάζοντας τον δίολκο, μια χερσαία οδό πάνω στην οποία μετέφεραν τα πλοία από την Ποσειδωνία του Κορινθιακού προς τoν Σχοινούντα του Σαρωνικού κόλπου, αποφεύγοντας να κάνουν ολόκληρο τον γύρο της Πελοποννήσου. Σήμερα, εκεί όπου βυθίζεται η παλιά γέφυρα Ποσειδωνίας, για να διασχίσουν τον ισθμό ρυμουλκούμενα καράβια και ιστιοφόρα, η γη μοιάζει να σώζει στοργικά το «παιδί» που της άφησαν οι πρόγονοί της, τον αρχαίο δίολκο. Ο εξαίρετος επιστήμονας Απόστολος Παπαφωτίου, συγγραφέας του βιβλίου «Ο δίολκος στον ισθμό της Κορίνθου», μας εξηγεί ότι πρόκειται για ένα δρόμο στον οποίο μπορούσαν να κινηθούν οι άμαξες της εποχής, oι ολκοί, που έμοιαζαν σαν πλατφόρμες με μικρές ρόδες. Ο δίολκος κατασκευάστηκε τον 7ο αιώνα π.Χ. από τη δυναστεία των Κυψελιδών, και συγκεκριμένα από τον τύραννο Περίανδρο (625-585 π.Χ.) με δομές που προήλθαν από λατομεία παράλληλα στη διώρυγα – κάποια από τα οποία σώζονται μέχρι σήμερα. Ο δίολκος συνέδεε την Ιταλία και την Ισπανία με την Κωνσταντινούπολη, τη Μικρά Ασία, την Αίγυπτο, τη βόρεια Αφρική και την Παλαιστίνη. Σιτάρια, κρασιά, ζώα, μαλλιά, υφάσματα και ό,τι άλλο βάζει ο νους σου μεταφέρονταν από τη Δύση προς την Ανατολή, και αντίθετα. Τέσσερις ιστορικοί συγγραφείς της αρχαιότητας αναφέρουν ότι το 983 μ.Χ. ο Βυζαντινός ναύαρχος Νικήτας Ωορυφάς πέρασε μέσα σε ένα βράδυ εκατό δρόμωνες, δηλαδή βυζαντινές τριήρεις, πλοία της εποχής! Σύμφωνα με γραπτές πηγές, ο δίολκος λειτουργούσε για τη μεταφορά των φορτίων και των εμπορικών και πολεμικών πλοίων μέχρι και τον 12ο αιώνα, όταν οι Νορμανδοί κατέστρεψαν την περιοχή, μαζί και τον δίολκο, ο οποίος καλύφθηκε από χώμα και ξεχάστηκε. Το 1956 περίπου, σε μια άσκηση που έκανε η Σχολή Μηχανικού, βρέθηκαν κάποια ευρήματα και ο αείμνηστος αρχαιολόγος Νικόλαος Βερδελής επόπτευσε την όλη ανασκαφή. Σήμερα, δυστυχώς, διαφαίνεται μόνο η άνω επιφάνεια των δομών του δίολκου, ενώ άλλο τμήμα του, περίπου 120 μέτρα, κοντά στο στόμιο της διώρυγας στον Κορινθιακό, έχει καταρρεύσει εξαιτίας της υποσκαφής του εδάφους, που προκαλείται από τους κυματισμούς των διερχόμενων πλοίων. «Υπάρχει κίνδυνος κατάρρευσης του δίολκου, αν δεν ανακατασκευαστεί αυτό το τμήμα», τονίζει ο κύριος Παπαφωτίου. Είκοσι πέντε αιώνες αργότερα, τον Ιούλιο του 1882, ξεκίνησε η διάνοιξη της διώρυγας, η οποία ολοκληρώθηκε το 1893. Η μελέτη του έργου έγινε από τον Ούγγρο Β. Gerfer, αρχιμηχανικό της Διώρυγας Φραγκίσκου στην Ουγγαρία, και ελέγχθηκε από τον μηχανικό Daujats, αρχιμηχανικό της διώρυγας του Σουέζ. Έχει μήκος 6.343 μέτρα, από τα οποία τα 540 μ. είναι οι προλιμένες της Ποσειδωνίας και της Ισθμίας. Ο νεαρός Σταύρος Κεφαλάς ονειρεύεται τον τόπο του με την αρχαία, εσωτερική του δύναμη εξελιγμένη, μέσα από καλλιέργεια και ήθος. Μας συνοδεύει σε έναν υπέροχο περίπατο κατά μήκος της διώρυγας, σε ένα παρθένο, άγονο τοπίο, το οποίο περνά από γερμανικά πολυβολεία. Σκηνικό που θα ενέπνεε τον Βιμ Βέντερς. Φαντάζομαι τον χωμάτινο αυτό δρόμο, καθαρισμένο κι αξιοποιημένο προσεκτικά με μινιμαλιστική αισθητική, χωρίς ούτε ένα κτίσμα, με φύλαξη για την προστασία των περιπατητών… Πόσο πλούτο κρύβει, και πόσο ακόμη μπορεί να προσδώσει...

«Υπάρχει κίνδυνος κατάρρευσης του δίολκου, αν δεν ανακατασκευαστεί αυτό το τμήμα», τονίζει ο κύριος Παπαφωτίου.

Η σφίγγα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αρχαίας Κορίνθου
Ο παραλιακός περίπατος στο Λουτράκι καταλήγει στη διώρυγα· απέναντι, η Κόρινθος
Στον Ακροκόρινθο πρωτοκυμάτισε η ελληνική σημαία επί Τουρκοκρατίας από τον Θ. Κολοκοτρώνη
Ο ναός του Απόλλωνα στην Αρχαία Κόρινθο

Τα Ίσθμια και ο αρχαιολογικός χώρος της Ισθμίας

Στο Μουσείο της Ισθμίας ξεχωρίσαμε τα περίφημα υαλοθετήματα, καλλιτεχνικούς πίνακες του 375 μ.Χ. (και προδρόμους των βιτρό), που ανασύρθηκαν από το λιμάνι των Κεχριών (ή Κεγχρεών), αλλά και το μαρμάρινο περιρραντήριο του 7ου αιώνα π.Χ. – ένα τεράστιο δισκοπότηρο από τον Ναό του Ποσειδώνα. Τα ερείπια του τέμπλου του Ποσειδώνα, το στάδιο, το θέατρο, τα ρωμαϊκά λουτρά με τις ψηφιδωτές αναπαραστάσεις των θαλάσσιων όντων και το Παλαιμόνιο, τόπος λατρείας του μικρού Παλαίμονα, προς τιμή του οποίου ο θείος του και βασιλιάς της Κορίνθου Σίσυφος καθιέρωσε τα Ίσθμια το 582 π.Χ., είναι οι θησαυροί του αρχαιολογικού χώρου της Ισθμίας, τους οποίους απολαμβάνει κανείς με φόντο τα διυλιστήρια! Η ελληνική παράδοξη πραγματικότητα... Τα Ίσθμια ήταν μουσικοί, ιππικοί και γυμναστικοί αγώνες, η τρίτη σε σπουδαιότητα αθλητική γιορτή της αρχαιότητας μετά τα Πύθια και, φυσικά, τα Ολύμπια. Ερχόταν κόσμος από τη Μασσαλία, τη Σικελία, τη Λιβύη. Οι νικητές στεφανώνονταν με στεφάνι πεύκου κι αργότερα αγριοσέλινου. Αναφέρεται ότι η μοναδική φορά που βγήκε ο Σωκράτης από την Αθήνα ήταν για να παρακολουθήσει ως θεατής τα Ίσθμια, και πως ο νομοθέτης των Αθηνών Σόλων είχε ορίσει βραβείο που αντιστοιχούσε σε 100 δραχμές για τους Αθηναίους που θα ανακηρύσσονταν νικητές σε αγωνίσματα των Ισθμίων. 

Στον οικισμό της Αρχαίας Κορίνθου

Ο γραφικός οικισμός της αρχαίας Κορίνθου, με τους 3.000 κατοίκους, απλώνεται μέχρι την παραλία Λέχαιο. Η ενέργεια που αποπνέει ο ιστορικός αυτός τόπος, ο ναός του Απόλλωνα, το καταπληκτικό μουσείο και οι επισκέπτες του απ’ όλο τον κόσμο, τα περιποιημένα με μεράκι και πεζοδρομημένα σοκάκια, οι ολάνθιστες αυλές των μονοκατοικιών και τα μαγειρεία με μυρωδιές που ξυπνούν τις αισθήσεις, αποτελούν ευχάριστες εκπλήξεις για όποιον τον επισκεφτεί. Θα περιηγηθούμε στον ναό του Απόλλωνα (δωρικού ρυθμού, 6ος αι. π.Χ.), στην αγορά με το βήμα των αγορεύσεων, απ’ όπου ο απόστολος Παύλος απολογήθηκε προς τον Ρωμαίο ανθύπατο Γαλλίωνα το 51 μ.Χ. Στο ανακαινισμένο μουσείο της αρχαίας Κορίνθου, εκθέματα όπως οι περίφημοι δίδυμοι κούροι της Κλένιας, τα εξαίρετης τέχνης αγάλματα που κατασκευάστηκαν το 530-520 π.Χ. από παριανό μάρμαρο και κατασχέθηκαν μόλις το 2010 από τους αρχαιοκαπήλους, αλλά και τα ρωμαϊκά ψηφιδωτά, που το ένα αναπαριστά ένα βοσκό να παίζει τη φλογέρα του και το άλλο τον Διόνυσο, καθώς και η μαρμάρινη κορινθιακή σφίγγα (6ος αι. π.Χ.) δεν μπορούν να αφήσουν ασυγκίνητο κανέναν επισκέπτη.

Ακροκόρινθος

Πίσω από την Κόρινθο, υψώνεται οχυρωμένη η ακρόπολή της, ο Ακροκόρινθος, ένα από τα μεγαλύτερα και παλαιότερα κάστρα της Πελοποννήσου. Θυμάμαι τον εαυτό μου μικρή να το ατενίζω μέσα από το αμάξι διασχίζοντας την εθνική οδό. Φάνταζε πελώριο, παραμυθένιο. Ένας τόπος τόσο κοντά στην Αθήνα περιμένει να μας αγκαλιάσει με την ιστορία του, τη θέα, την ενέργεια και τους μύθους του. Ένας επιβλητικός λόφος επάνω στον οποίο πρωτοχτίστηκε ο οικισμός Εφύρα –πριν από την εποχή του Περίανδρου– εξελίχθηκε στην πάμπλουτη Κόρινθο. Λόγω του λιμανιού της στο Λέχαιο και του δίολκου, που για τη διέλευση των πλοίων καταβάλλονταν διόδια, στην Κόρινθο υπήρχε άφθονος πλούτος. Στην Ιλιάδα του Ομήρου η πόλη αναφέρεται ως «αφνειός» (δηλαδή πλούσια) και δεν μπορούσε να κατοικήσει εκεί κάποιος φτωχός.

Ο αρχαιολογικός χώρος των Ισθμίων και πίσω τα διυλιστήρια
Πιάτα δέλεαρ στου Μαρίνου, στην Αρχαία Κόρινθο
Η θέα των καλλιεργειών, από τον Ακροκόρινθο
Aρχαίος δίολκος και ο ισθμός στην Ποσειδωνία

Ο Ακροκόρινθος ήταν η οχυρωμένη ακρόπολη της αρχαίας και της μεσαι - ωνικής Κορίνθου. Άρχισε να χτίζεται στα προϊστορικά χρόνια, ενώ η πρώτη οχύρωση χρονολογείται στα τέλη του 7ου-6ου αι. π.Χ. Πολλά τμήματα κλασικής τοιχοποιίας χρονολογούνται στον 4ο αι. π.Χ., ενώ το 338 π.Χ. περνά στην κατοχή των Μακεδόνων, τους οποίους εκδίωξε ο Άρατος, και η πόλη έγινε μέλος της Αχαϊκής Συμπολιτείας. Έναν αιώνα μετά την καταστροφή του από τον Λεύκιο Μόμμιο το 146 π.Χ., το τείχος ανοικοδομείται με το προϋ - πάρχον αρχαίο υλικό από τον Ιούλιο Καίσαρα το 44 π.Χ. Ακολούθησαν επι - σκευές στα χρόνια του Ιουστινιανού, τον 6ο αι. μ.Χ., καθώς και προσθήκες νέων οχυρών κατά την πρωτοβυζα - ντινή και τη μεσοβυζαντινή περίοδο, έως τον 12ο αι. Μέσα στον περίβολο των τειχών είχε κτιστεί ο ναός της ένοπλης Αφροδίτης, όπου οι ιέρειες της θεάς ασκούσαν το αρχαιότερο επάγγελμα, την ιερά πορνεία. Η είσοδος στο κάστρο σήμερα γίνεται από τη δυτική του πλευρά, ενώ στους προϊστορικούς χρόνους ήταν τοποθε - τημένη βορειοδυτικά. Απέναντι από την κορυφή του Ακροκορίνθου αγνα - ντεύουμε το Πεντεσκούφι. Ήταν το προπύργιο του κάστρου που έχτισαν οι Φράγκοι για να επιτίθενται στον Ακροκόρινθο. Το 1208, σε μια πολιορ - κία από τους Φράγκους εισβολείς, ο άρχοντας της καστροπολιτείας Λέων Σγουρός, εγκαταλειμμένος από τις στρατιωτικές δυνάμεις, αυτοκτόνη - σε έφιππος: Δένοντας τα μάτια του αγαπημένου του αλόγου και ανοίγο - ντας μια θύρα στο τείχος, έπεσε στον γκρεμό περνώντας στην ιστορία ως ανυπότακτος. Το κάστρο πάντα κατοικούνταν. Το 1210 οι Φράγκοι κατέλαβαν την περιοχή της Κορίνθου, οπότε έπεσε στα χέρια του δεσπότη της ηπείρου Μιχαήλ Α΄, ενώ το 1458 το καταλαμ - βάνει ο Μωάμεθ Β’. Το 1687 περνά στα χέρια των Ενετών και το 1715 ξαναπερνά στους Τούρκους. Εδώ έχτισε πλούσιο σαράι και κατοίκησε ο Κιαμήλ μπέης μαζί με επιτελείς, οικογένειες, γυναικόπαιδα και χαρέ - μια. Ήταν ο τελευταίος της Κορίνθου. Στις 14 Ιανουαρίου 1822, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ως μέγας στρατηλά - της αλλά και ανθρωπιστής που ήταν, ελευθερώνει τον Ακροκόρινθο, συνά - πτοντας συμφωνία με τον μπέη ότι θα τους αφήσει όλους να αποχωρήσουν ασφαλείς από το κάστρο, προς τη Ρούμελη. Ήταν η πρώτη φορά που κυμάτισε η γαλανόλευκη επί Τουρκοκρατίας. «Χαλάλι σας, χαλάλι σας!» αναφώνησε ο Ασλάν μπέης, επικεφαλής φρούραρχος των Τούρκων αγάδων, στα ελληνικά στρατιωτικά σώματα, αφηγείται ο Γέρος του Μοριά. Ο Κολοκοτρώνης σταύρωσε τρεις φορές το πάνω μέρος της πύλης με την ελληνική σημαία και βροντοφώναξε: «Εμπάτε, Έλληνες!». Στο εσωτερικό του κάστρου, σώζονται σήμερα ερείπια ναών από μεταγενέστερες περιόδους κατοίκησης, όπως είναι ο ναός του Αγίου Δημητρίου, καθώς και κρήνες, υπόγεια βυζαντινή δεξαμενή, τζαμιά με μιναρέ κ.ά. 

Λιμάνι αρχαίων Κεχρεών

Περίπου 12 χλμ. ανατολικά του Ακροκορίνθου, στον δρόμο που οδηγεί από τον Ισθμό στην Επίδαυρο, βρίσκεται ο ήσυχος οικισμός των Κεχριών (ή Κεγχρεών). Κατά μήκος του οικισμού τους, απλώνεται μια πελώρια αμμουδερή παραλία, που αποτελεί για πολλούς την ομορφότερη του Αργοσαρωνικού. Στον παραθεριστικό τόπο του Δημήτρη Λιαντίνη, αξίζει κανείς να επισκεφτεί το νεκροταφείο του οικισμού, όπου βρίσκεται ο τάφος του μεγάλου Έλληνα φιλοσόφου. Στο λιμάνι των αρχαίων Κεγχρεών, τα ερείπια σαν να αναδύονται από τη θάλασσα. Αποτέλεσε το δεύτερο εμπορικό λιμάνι της πόλης μετά το Λέχαιο στα δυτικά – τα ερείπια του οποίου είναι σήμερα καταβυθισμένα. Υπήρξε ένα από τα γνωστότερα λιμάνια του αρχαίου κόσμου και ξεκίνησε να οικοδομείται περίπου μαζί με την Αρχαία Κόρινθο, παρακμάζοντας πλήρως μαζί με την καταστροφή της, το 146 π.Χ. Ο καινούργιος λιμένας δημιουργήθηκε εκ νέου πιθανότατα στα χρόνια του αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου (27 π.Χ. - 14 μ.Χ.) και σύντομα γνώρισε μεγάλη άνθηση. Από το λιμάνι αυτό αναχώρησε για την Έφεσο το 51 μ.Χ. ο απόστολος Παύλος. Το 1976 ανασκαφές έφεραν στο φως ερείπια ναών αφιερωμένων στην Αφροδίτη και την Ίσιδα, καθώς και παλαιοχριστιανικούς ναούς. Στη θέση «Ράχη Κουτσογκίλλα», σε απόσταση περίπου 70 μ. βόρεια του λιμανιού και σε επαφή με αυτό, θα δει κανείς το μεγαλύτερο από τα ρωμαϊκά νεκροταφεία των Κεχριών. Πρόκειται για ένα καταπληκτικό ταφικό σύμπλεγμα με διαδρόμους και τοξοειδή αρκοσόλια, για την είσοδο των νεκρών. Οι υπόγειοι θαλαμωτοί τύμβοι, μεγάλο μέρος του ζωγραφικού διακόσμου των οποίων σώζεται, μοιάζουν με μικρότερων διαστάσεων μυκηναϊκούς τάφους

Απ’ το Λουτράκι ως το Ηραίο

«Θερμά» λεγόταν κάποτε το Λουτράκι, η αρχαία πόλη με προστάτιδα την Άρτεμη Θερμία. Τα θαυματουργά λουτρά, όπως αναφέρει στο έργο του Ελληνικά (ΙV) o Ξενοφώντας, τα επισκέπτονταν οι στρατιώτες Σπαρτιάτες μετά τις μάχες για ξεκούραση, αναζωογόνηση και επούλωση των πληγών τους. Πάντοτε θεραπευτικός σταθμός και κοιτίδα του θερμαλισμού με τα υπερσύγχρονα σπα με τα τζακούζι, όπου ρέει το ιαματικό νερό. Αξίζει μια διανυκτέρευση στη λουτρόπολη με τη ρετρό αίγλη για χαλάρωση πλάι στο κύμα. Όμως το Λουτράκι δεν τελειώνει εδώ. Στη λίμνη Ηραίου ή Βουλιαγμένης, λίγα χιλιόμετρα βορειοδυτικά του οικισμού, σώζονται τα ερείπια του περίφημου ιερού της Ήρας, που προβάλλουν επάνω σχεδόν στη θάλασσα, καθώς παίρνεις το μονοπάτι στα αριστερά και ανηφορίζεις το ύψωμα που οδηγεί στον φάρο του ακρωτηρίου Μελαγκάβι ή Περαχώρας, από τους μεγαλύτερους φάρους του Κορινθιακού. Ο τόπος αποπνέει γαλήνη και ιερότητα, και αποτέλεσε στο παρελθόν ένα ακόμη λιμάνι των Κορινθίων, που το χρησιμοποιούσαν για να ελέγχουν την κίνηση του Κορινθιακού. Υπάρχουν αρχαιολογικά ευρήματα δύο ιερών, αφιερωμένων στην Ήρα Ακραία και στην Ήρα Λιμενία. Το 800 π.Χ. οικοδομείται ο πρώτος αψιδωτός ναός της Ήρας, ο οποίος δεν σώζεται. Τον 6ο αιώνα ανεγείρεται δυτικότερα δωρικός ναός της θεάς και βωμός με γλυπτό διάκοσμο στον οποίο κατέφυγε η Μήδεια για να φονεύσει τα παιδιά της. Δυτικότερα, κοντά στον ναό, βρέθηκε χώρος που μοιάζει με αγορά και είχε θρησκευτική και εμπορική χρήση, κάτι σαν σημερινό πανηγύρι. Με έναν τελευταίο παραλιακό περίπατο από το Λουτράκι καταλήγουμε στον Ισθμό, όπου απολαμβάνουμε τη φωτισμένη διώρυγα να «κρέμεται» πανοραμικά κάτω από τα πόδια μας. Αναλογίζομαι τη δύναμη, την ενέργεια και τη νοσταλγικότητα του τόπου. «Ο Ισθμός, παιδί μου, απεικονίζεται με τη μορφή θεϊκής οντότητας που ξαπλώνει ολόκληρη στο έδαφος και η φύση τής έχει ορίσει να κείτεται ανάμεσα στο Αιγαίο και στην Αδριατική σαν γέφυρα που ενώνει τα δύο πελάγη...» λέει ο κύριος Παπαφωτίου, καθώς μας δείχνει στο βιβλίο του φωτογραφίες των τοπικών νομισμάτων της Αρχαίας Κορίνθου.

Ένα από τα γερμανικά πολυβολεία στο αναξιοποίητο μονοπάτι της διώρυγας
Εμπορικοί αμφορείς στο μουσείο των Ισθμίων
Λιμάνι αρχαίων Κεγχρεών
Στα Ιαματικά Λουτρά Λουτρακίου
Φάρος στο ακρωτήρι Μελαγκάβι
Αρχαιολογικός χώρος Ηραίου

info's

Στον οικισμό της Αρχαίας Κορίνθου, η κουζίνα του Βασίλη Μαρίνου με θέα το αρχαίο λιμάνι και τον Κορινθιακό, τη θαλπωρή τζακιού και παραδοσιακές ελληνικές γεύσεις όπως γιουβετσάκι, λαχανοντολμάδες, σουντζουκοκεφτέδες, κόκορα με μακαρόνια, γιαουρτλού κεμπάμπ, παπουτσάκια κι επιδόρπιο μπακλαβά, γλυκό του κουταλιού περγαμόντο με γιαουρτάκι, καρυδόπιτα και πολλά ακόμη, αποτελεί ευχάριστη έκπληξη. Διαθέτει και δωμάτια για φιλοξενία (τηλ. 27410 31130). Στη «Στρούγκα» στο Λουτράκι, με θέα το πέλαγος και την Κόρινθο, οι καλοφαγάδες απολαμβάνουν κοκορέτσι, γουρουνόπουλο, παϊδάκια αρνίσια, μοσχαράκι κοκκινιστό, γίδα σούπα, αρνάκι φρικασέ και πολλά ακόμη καλούδια (Λ. Ποσειδώνος 69, τηλ. 27440 65747). Καφές ψημένος στη χόβολη, κρεμ μπριλέ, πρωινά, βελγικές βάφλες, εκμέκ, κανταΐφι και σουφλέ σοκολάτας θα απολαύσετε στο «Δημαρχείο» στο Λουτράκι μαζί με πιάτα ημέρας, όπως χειροποίητο ριζότο με γαρίδες, και συνοδεία εξαιρετικών κρασιών, σε ένα νεοκλασικού ύφους περιβάλλον με τοιχογραφίες εμπνευσμένες από την ξεχασμένη παράδοση της Σμύρνης (Ελ. Βενιζέλου 49, τηλ. 27440 66288). Στο Ηραίο αξίζει να μείνετε στα μπαγκαλόουζ Mantas Βay Apartments (τηλ. 27410 91220) και να γευματίσετε στις ψαροταβέρνες περιμετρικά της λίμνης. Τα σημαντικότερα δρώμενα, σεμινάρια, παραστάσεις και τοπικές γιορτές, από καραόκε μέχρι και κρητικές βραδιές, αλλά και εξορμήσεις, πεζοπορίες, ξεναγήσεις για ενήλικες και για παιδιά με καθημερινή ενημέρωση στο: www.corinthia.events

Θα το βρείτε στο

τεύχος 115

Εγγραφή στο newsletter

Please enable the javascript to submit this form


0
Shares

Σας αρέσει το site μας?

Ακολουθήστε μας στα social και δεν θα το μετανιώσετε...

0
Shares