Μέρες τηλεόρασης

  • Νίνα Κουλετάκη
  • Νίνα Κουλετάκη

Αυτό το καλοκαίρι – και συγκεκριμένα στις 21 Ιουλίου – συμπληρώνονται 50 χρόνια από την ημέρα, που ο άνθρωπος πάτησε για πρώτη φορά, το πόδι του στο φεγγάρι. Ο πρώτος περίπατος ανθρώπου στον δορυφόρο της Γης ήταν προγραμματισμένος για τις 7.30 το πρωί της 21ης Ιουλίου 1969. Έγινε όμως μερικές ώρες νωρίτερα. Στις 4.56 τα ξημερώματα. Το ΕΙΡ, αλλά και ο Σταθμός Ενόπλων Δυνάμεων μετέδωσαν το γεγονός. Στην Αθήνα της εποχής οι συσκευές τηλεόρασης ήταν λιγοστές. Λίγα σπίτια – κι ακόμα πιο λίγα καφενεία – είχαν τηλεοράσεις. Στο δικό μας σπίτι υπήρχε τηλεόραση ήδη από το 1967, δώρο από το ταξίδι του αδελφού της μάνας μου στην Γερμανία: μια τεράστια TELEFUNKEN, ίδια ακριβώς με αυτήν της φωτογραφίας. Για εμένα και τους συνομηλίκους μου, παιδιά του ραδιοφώνου, της Θείας Λένας, των Ταλέντων του Οικονομίδη, του Σπιτιού των Ανέμων και του Θεάτρου στο Μικρόφωνο, η δυνατότητα του να έχουμε «σινεμά μέσα στο σπίτι» ήταν ο ορισμός της μαγείας. Μην φανταστείτε πως η τηλεόραση τότε, στα σπάργανά της, είχε καμία – έστω και την παραμικρή – σχέση με τη σημερινή. Δυο κανάλια, με λίγες ώρες εκπομπής την ημέρα και με πολύ συγκεκριμένο πρόγραμμα: ειδήσεις (κυβερνητικές ανακοινώσεις της Χούντας δηλαδή) και διαγγέλματα του δικτάτορα οποιαδήποτε ώρα και στιγμή, διακόπτοντας ακόμα και τις παιδικές εκπομπές, κάτι που σίγουρα συνετέλεσε στο να γίνω αντιφασίστρια! Η ελληνική τηλεόραση στα τέλη της δεκαετίας του ’60 ήταν ελάχιστα ελληνική (μια εκπομπή για τη γυναίκα, κάτι πλειμπάκ γυρίσματα τραγουδιστών στην Ακρόπολη κι έξω απ’ την πόρτα...) και καθόλου τηλεόραση! Ο βασικός κορμός του προγράμματός της αποτελούνταν από διάφορα ντοκυμαντέρ, που έδιναν δωρεάν οι ξένες πρεσβείες, ταινίες με κινούμενα σχέδια και Χοντρό-Λιγνό και – αργότερα – κάποιες ξένες σειρές, που οι συνομήλικοί μου κι εγώ θυμόμαστε νοσταλγικά. Η «κατάκτηση της Σελήνης», τον Ιούλιο του 1969, ήταν η μεγάλη ευκαιρία να επιτελέσουν και τα ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια το ενημερωτικό τους έργο. Βέβαια, μια απευθείας σύνδεση και μετάδοση από τη ΝΑΣΑ δεν ήταν δυνατή, λόγω της απόλυτης έλλειψης των τεχνικών μέσων. Το μόνο εφικτό ήταν η αναμετάδοση της εικόνας από την ιταλική τηλεόραση. Έτσι κι έγινε. Ο Ιάσων Μοσχοβίτης, στο στούντιο του ΕΙΡ επί της οδού Γ’ Σεπτεμβρίου (στο Μέγαρο του ΟΤΕ), άκουγε από τα ακουστικά του την περιγραφή της προσελήνωσης του ΑΠΟΛΛΩΝ 11, αλλά και όσων συνέβαιναν στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ, από τον Ιταλό συναδέλφό του και τα μετέφερε στο μικρόφωνό του και σε όλους εμάς. Δυστυχώς, για τεχνικούς λόγους, δεν έγινε δυνατόν – εκείνο το βράδυ – να δούμε στην Ελλάδα την προσελήνωση και τα πρώτα βήματα του Άρμστρονγκ στο φεγγάρι, απολαύσαμε όμως τη σαγηνευτική Μόνικά Βίτι και τον ενθουσιασμό της για το γεγονός. Όσο για το γεγονός αυτό καθεαυτό, χρειάστηκε να περιμένουμε μέχρι τις 5 το πρωί, προκειμένου να δούμε το μικρό βήμα του Άρμστρονγκ και το μεγάλο της ανθρωπότητας. Βέβαια, είναι περιττό να πούμε, πως οι Αθηναίοι ξενύχτησαν, όπου υπήρχαν τηλεοράσεις: στην Πλατεία Συντάγματος, στην Πλατεία Κλαυθμώνος και στη Λεωφόρο Συγγρού, απέναντι από το Υπουργείο Συγκοινωνιών, όπου είχαν στηθεί οθόνες, στα σαλόνια των μεγάλων κεντρικών ξενοδοχείων, στις βιτρίνες των καταστημάτων ηλεκτρικών ειδών, όπου οι τηλεοράσεις έπαιζαν όλη νύχτα και –φυσικά – στα σπίτια των λίγων, προνομιούχων, Αθηναίων, που διέθεταν τηλεοπτική συσκευή. Έτσι και στο δικό μας, φίλοι και συγγενείς, περάσαμε μια βραδιά με φαγητό, κρασί και κουβέντα μέχρι το χάραμα, που είδαμε τον Άρμστρονγκ να περπατά στο φεγγάρι με την γιαγιά μου να τον αμφισβητεί σφόδρα!!! Από εκεί και μετά, σιγά-σιγά, η ελληνική τηλεόραση θ’ αρχίσει να δοκιμάζει τα φτερά της, να συμπληρώνει το πρόγραμμά της με δικές της παραγωγές, να εστιάζει τόσο στην ενημέρωση όσο και στην ψυχαγωγία και να προετοιμάζει το έδαφος για την τηλεόραση του σήμερα. Όσο για εμένα, νοσταλγώ πάντα εκείνη, την πρώτη μας TELEFUNKEN με τη μαυρόασπρη εικόνα, από την οθόνη της οποίας είδα – κουρνιασμένη στον καναπέ – ό,τι αγαπώ μέχρι και σήμερα: παλιό καλό ελληνικό κινηματογράφο, εγγλέζικα θρίλερ, αμερικανικά νουάρ, εμβληματικές σειρές. Και τον Άρμστρονγκ, ν' αφήνει τις πατημασιές του στο φεγγάρι.

Εγγραφή στο newsletter

Please enable the javascript to submit this form


0
Shares