Skip to main content

Τελευταίο τεύχος

Το μόνο της ζωής μου ταξείδιον
Από πέρσι ονειρευόμουν ένα SUP. Με γοητεύουν οι ασταθείς επιφάνειες. Και πιο πολύ πώς καταφέρνεις να στέκεσαι επάνω τους. Με γοητεύει, βέβαια, και το νερό. Αλίμονο. Καλοκαίρι είναι. Φέτος λοιπόν αποφ…
Μια θάλασσα απο βουνά
Μπροστά μου απλωνόταν ένα παραμυθένιο τοπίο. Πυκνά δάση, τρεχούμενα κρυστάλλινα νερά και χωριά σκαρφαλωμένα στις βουνοπλαγιές, κάτω από αιχμηρές κορυφογραμμές που έμοιαζαν να αγγίζουν τον ουρανό. Εδώ…
Στα όρια της στεριάς και του πελάγους
Από τη Νεάπολη ξεκινάς σχεδόν πάντα με τη θάλασσα δίπλα σου. Άλλοτε την έχεις μπροστά, στον μεγάλο κόλπο και στην παραλία της πόλης, κι άλλοτε τη νιώθεις να σε ακολουθεί όσο ο δρόμος τραβά προς την Α…
Ένας άγνωστος κόσμος πάνω από τη Φοινικούντα
Το χωριό που θυμάται Πρώτη μας στάση το παλιό δημοτικό σχολείο. Στα χρόνια της Κατοχής λειτούργησε ως Αρχηγείο της Εθνικής Αντίστασης στη Νότια Μεσσηνία. Σήμερα, μετά την αποκατάστασή του, ετοιμάζετ…
Γέφυρες, λίμνες και βυθισμένα χωριά στον Αχελώο
Δεύτερος μεγαλύτερος σε μήκος ποταμός της χώρας μετά τον Αλιάκμονα, ο Αχελώος ή Ασπροπόταμος πηγάζει από την Πίνδο και εκβάλλει εκεί όπου ενώνονται το Ιόνιο με τον Πατραϊκό κόλπο. Στην πορεία του δια…
Καλοκαίρι πάνω από τα οχυρά
Ύστερα από έναν σύντομο και ανήσυχο ύπνο, ανέβηκα στο κατάστρωμα. Είχαμε αφήσει πίσω μας την Πάτμο και πλέαμε προς τη Λέρο. Στο αχνό φως της αυγής φανερώθηκε ένας άγονος βραχότοπος, χωρίς ίχνη βλάσ…
Στα χωριά του νερού
Άγιος Ιωάννης: Το χωριό που έγινε πρωτεύουσα Ξεκινώντας από το Ναύπλιο, φτάνω στο Παράλιο Άστρος και στρίβω δεξιά, ανηφορίζοντας και αφήνοντας το μπλε του Αιγαίου πίσω μου. Η διαδρομή προς τα ορεινά…
Εκτέλεση Ζυμώνουμε το αλεύρι με το ελαιόλαδο, το αλάτι και το νερό μέχρι να δημιουργηθεί μια μαλακή, ελαστική ζύμη. Την αφήνουμε να ξεκουραστεί για περίπου 30 λεπτά. Σε πλατιά κατσαρόλα σοτάρουμε τα…