Skip to main content
Οδοιπορικά

Στον ρυθμό του Μεσολογγίου

Υπάρχουν τόποι που δεν σε καλούν με θόρυβο. Σε περιμένουν με σιωπή. Η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου ήταν πάντα για μένα αυτή η σιωπή: ένα απλωμ…
Εναλλακτικά

Όλυμπος

Καφέ, κίτρινο, πορτοκαλί. Τα χρώματα του φθινοπώρου γεμίζουν το βλέμμα σου σαν σε καμβά του σγουρομάλλη Bob Ross. Σαν να ζεις μέσα σε παραμύθι…
Αφιερώματα

Κύπρος

Πέρασαν κιόλας 50 χρόνια από τη μαύρη εκείνη μέρα του Ιούλη. Το ημερολόγιο έγραφε 20 Ιουλίου 1974. Φέτος, το 2024, πραγματοποιώ ένα ταξίδι που…
Οδοιπορικά

Λήμνος

Απογυμνωμένη από δάση και ψηλά βουνά, ταπεινή μα αγέρωχη, μυρίζει αλμύρα και θυμάρι. Εκθαμβωτική από τις αποχρώσεις του Αιγαίου, την ώχρα του στ…
Οδοιπορικά

Ιθάκη

Τα καλοκαιρινά μου μεσημέρια ως παιδί τα περνούσα αγκαλιά με τον Όμηρο. Βυθισμένη στον βελούδινο λαδί καναπέ μου, θυμάμαι το βάρος από τον μεγ…

Προορισμός του μήνα

Από το τελευταίο τεύχος


Οδοιπορικά


Εναλλακτικά


Αφιερώματα

Γευστικές διαδρομές

Υπάρχουν φρούτα που απλώς τα τρως. Και υπάρχουν φρούτα που αναγγέλλουν μια εποχή. Η φράουλα ανήκει…
Υπάρχουν προϊόντα που δεν χρειάζονται συστάσεις∙ μόνο μια κουταλιά. Και υπάρχουν κι εκείνα που, χω…

Δεν είναι ποτό. Είναι ανάμνηση. Ένα δάκρυ που κύλησε από τον κορμό ενός δέντρου κι έφτασε στα πιο ωραία κοκτέιλ του καλοκαιριού. Απ’ τα Μαστιχοχώρια στα μπαρ της Νέας Σμύρνης, το δάκρυ του σκίνου γίνεται λικέρ και ξαναγεννιέται μέσα σε σέικερ, πο…
Η Χίος αποτελεί για μένα μια όμορφη ανάμνηση από τις διακοπές των παιδικών μου χρόνων, αλλά και τον προορισμό στον οποίο σχεδίαζα τις επόμενές μου διακοπές. Την είχα στο μυαλό μου ως ένα νησί που έχει μείνει αλώβητο από την τουριστική ανάπτυξη τω…