Ένας έρωτας αμοιβαίος

Η Άγκαθα Κρίστι και η Ελλάδα

  • Νίνα Κουλετάκη
«Η Ελλάδα δεν χρειάζεται περιγραφή...»

Όποιος αγαπά την αστυνοµική λογοτεχνία, δεν υπάρχει περίπτωση να µην έχει διαβάσει κάµποσα βιβλία της Άγκαθα Κρίστι. Η Αγγλίδα Κυρία του Εγκλήµατος είναι ιδιαίτερα αγαπητή στη χώρα µας, µε το σύνολο του έργου της µεταφρασµένο στα ελληνικά. Ποιος δεν έχει πιάσει στα χέρια του τα κίτρινα βιβλιαράκια των Εκδόσεων Λυχνάρι, µε τα ζωηρόχρωµα εξώφυλλα, αλλά κι εκείνα αρκετών, ακόµη, εκδοτικών οίκων; Και ποιος δεν χάρηκε µε την είδηση ότι, όλα της τα βιβλία ξαναµεταφράζονται για τις Εκδόσεις Ψυχογιός; Αυτό που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό, είναι το γεγονός ότι η µεγάλη συγγραφέας αγαπούσε πολύ την Ελλάδα και είχε επισκεφθεί τη χώρα µας µε διάφορες ευκαιρίες. To 1928 –και µετά από ένα τραυµατικό διαζύγιο από τον σύζυγό της Άρτσιµπαλντ Κρίστι, µε τον οποίο είχε αποκτήσει και το µοναδικό της παιδί, την κόρη της Ρόζαλιντ– η Άγκαθα αφήνει το Λονδίνο για την Κωνσταντινούπολη, όπου επιβιβάζεται στο περιβόητο Oριάν Εξπρές, µε σκοπό να πραγµατοποιήσει ένα µεγάλο (σε διάρκεια και σε χιλιόµετρα) ταξίδι στις χώρες της Μέσης Ανατολής.  Το συγκεκριµένο ταξίδι, που κράτησε πάνω από δύο χρόνια, αποτέλεσε πηγή έµπνευσης για πολλά από τα βιβλία της, οι υποθέσεις των οποίων εξελίσσονται σε αυτές τις χώρες. Προς το τέλος του ταξιδιού, στις αρχές του 1930, θα γνωρίσει στο Ιράκ τον δεύτερο σύζυγό της, τον κατά 13 χρόνια νεότερό της αρχαιολόγο Μαξ Μαλόουαν, καθώς εκείνος ξεναγεί στην ανασκαφή του ένα γκρουπ τουριστών, ανάµεσα στους οποίους βρίσκεται και η Άγκαθα. Από εκείνη τη στιγµή –και µέχρι τον θάνατο της Άγκαθα το 1976– το ζευγάρι θα παραµείνει αχώριστο. Η συγγραφέας ακολουθεί τον αρχαιολόγο και αγαπηµένο της σχεδόν σε όλες του τις ανασκαφές και τα ταξίδια. Λίγο µετά τη γνωριµία τους επισκέπτονται µαζί την Αθήνα και µένουν στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία, στο Σύνταγµα. Ο σκοπός ήταν να µείνουν λίγες ηµέρες στην Αθήνα και στη συνέχεια να επισκεφθούν τους ∆ελφούς, κάτι που η Άγκαθα επιθυµούσε πολύ. Τα σχέδια µαταιώνονται,      καθώς µια ασθένεια της Ρόζαλιντ αναγκάζει την Άγκαθα να επιστρέψει εσπευσµένα στην Αγγλία. Τον Σεπτέµβρη της ίδιας χρονιάς, η Άγκαθα και ο Μαξ παντρεύονται και το γαµήλιο ταξίδι τους πραγµατοποιείται στις ∆αλµατικές Ακτές και την Ελλάδα. Επιβιβάζονται σ’ ένα µικρό σέρβικο καράβι, περνάνε από τις ακτές της Αλβανίας και καταλήγουν στην Πάτρα, όπου µε έναν µικρό σιδηροδροµικό συρµό «γεµάτο επιβάτες αλλά και ψύλλους» –όπως χαρακτηριστικά σηµειώνει η Κρίστι στην αυτοβιογραφία της– φτάνουν στην Αρχαία Ολυµπία. «Η Ελλάδα δεν χρειάζεται περιγραφή», γράφει η ίδια. «Η Ολυµπία είναι τόσο υπέροχη, όσο την περίµενα». Επόµενος σταθµός των νεονύµφων η Ανδρίτσαινα, στην οποία φθάνουν µετά από 14 ώρες ταξίδι πάνω σε µουλάρια! Η εµπειρία αποδεικνύεται τραυµατική για την Κρίστι: «∆εν είχα καµία εκπαίδευση στη µουλαροκαβαλαρία... Μετά από 14 ώρες η αγωνία µε είχε κατακυριεύσει... δεν µπορούσα να αντιληφθώ αν θα πονούσα περισσότερο περπατώντας ή εξακολουθώντας να παραµένω πάνω στο µουλάρι... όταν φτάσαµε, κυριολεκτικά κατέρρευσα. Πονούσα παντού και είπα, αγριεµένη, στον Μαξ: ∆εν είσαι κατάλληλος για κανένα γάµο και για καµία γυναίκα, αν δεν αντιλαµβάνεσαι πώς νιώθει κανείς µετά από ένα ταξίδι µ’ αυτές τις συνθήκες! Ειλικρινά, αυτό το περιστατικό θα µπορούσε να είχε διαλύσει τον γάµο µας...». Μετά από δύο ηµέρες ανάπαυσης στην Ανδρίτσαινα, το ζευγάρι επισκέφθηκε τον Ναό του Απόλλωνα στην περιοχή των Βασσών –πάλι µε µουλάρια– αλλά σε µια διαδροµή που κράτησε λιγότερο από πέντε ώρες, χρονικό πλαίσιο απόλυτα ανεκτό από την Κρίστι. Σειρά είχε η Αργολίδα, επίσκεψη που η Άγκαθα περιγράφει ενθουσιασµένη στην αυτοβιογραφία της: «Πήγαµε στις Μυκήνες, στην Επίδαυρο και µείναµε σ’ ένα ξενοδοχείο στο Ναύπλιο, πιθανότατα στη βασιλική σουίτα! Είχε κόκκινες βελούδινες κουρτίνες και ένα τεράστιο κρεβάτι µε ουρανό και χρυσοποίκιλτα µπροκάρ υφάσµατα. Πήραµε πρωινό στο µικρό µπαλκονάκι του δωµατίου µας –που έµοιαζε τόσο εύθραυστο αλλά είχε περίτεχνα καγκελα– ατενίζοντας ένα µικρό νησί στη θάλασσα εµπρός µας [Σ.τ.Σ: Μπούρτζι]. Μετά, κατεβήκαµε για κολύµπι, αλλά η θάλασσα ήταν γεµάτη µέδουσες. Η Επίδαυρος µου φάνηκε µαγευτική. Εκεί ανακάλυψα και το τι σηµαίνει “πάθος του αρχαιολόγου”. Η ηµέρα ήταν υπέροχη, ο ήλιος έλαµπε ζεστός κι αποφάσισα να πάω στο θέατρο, αφήνοντας τον Μαξ να χαζεύει µια επιγραφή στο Μουσείο. Περιηγήθηκα στον αρχαίο χώρο, ανέβηκα µέχρι την τελευταία σειρά κερκίδων στο θέατρο. Η ώρα περνούσε κι ο Μαξ δεν ερχόταν να µε συναντήσει. Απηυδισµένη πήγα να τον αναζητήσω. Τον βρήκα ξαπλωµένο µπροστά στην ίδια µαρµάρινη αρχαία επιγραφή, να προσπαθεί να τη µεταφράσει. Παρέµεινε άλλη µια ώρα στο Μουσείο, ενώ εγώ απολάµβανα την υπέροχη φύση της Επιδαύρου».

Όµως το πιο συναρπαστικό κοµµάτι του ταξιδιού, για την Άγκαθα, ήταν η επίσκεψη στους ∆ελφούς, ένα όνειρο πολλών χρόνων που –επιτέλους– πραγµατοποιήθηκε τον γλυκό Σεπτέµβρη του '30. Της άρεσε τόσο πολύ η φύση που περιτριγύριζε τον αρχαιολογικό χώρο, ώστε έψαχνε να αγοράσει κάποιο κοµµάτι γης κοντά, για να χτίσει σπίτι. Τριάντα χρόνια αργότερα, όταν επισκέφθηκε ξανά τους ∆ελφούς, τους βρήκε πολύ αλλαγµένους, γεµάτους µαγαζιά µε σουβενίρ, ταβέρνες και αµέτρητα λεωφορεία που διαρκώς ξεφόρτωναν τουρίστες. Το ταξίδι συνεχίστηκε µε επισκέψεις στην Ιτέα και το Γαλαξείδι και κατέληξε στην Αθήνα, όπου η Άγκαθα αρρώστησε και αναγκάστηκε να µείνει πολλές µέρες στο ξενοδοχείο. Ο Μαξ έπρεπε να φύγει για την ανασκαφή του στο Ιράκ και την εµπιστεύτηκε στα χέρια ενός Έλληνα γιατρού, που την κούραρε όλο το διάστηµα της ασθένειάς της. Προς τιµήν του, η Άγκαθα έβαλε τον χαρακτήρα ενός Έλληνα γιατρού στο φηµισµένο της «Φόνος στο Οριάν Εξπρές», να βοηθά τον Ηρακλή Πουαρό στην εξιχνίαση του εγκλήµατος. Παρ’ όλες τις ταλαιπωρίες της, η συγγραφέας γράφει ενθουσιωδώς στην αυτοβιογραφία της: «Είµαι σίγουρη ότι κανείς δεν απόλαυσε γαµήλιο ταξίδι καλύτερο από το δικό µας!». Η Άγκαθα Κρίστι επισκέφθηκε πολλές φορές τη χώρα µας από τότε, τις περισσότερες µαζί µε τον Μαξ. Η Ελλάδα είναι παρούσα στο έργο της, πρωτίστως µε το επηρεασµένο από την ελληνική µυθολογία µικρό όνοµα του µεγαλύτερου ήρωά της, του Ηρακλή Πουαρό. Αλλά και πολλές φορές χρησιµοποίησε ήρωες ελληνικής καταγωγής στα βιβλία της, το όνοµα των οποίων τελείωνε σχεδόν πάντα σε -όπουλος (Papopoulos, Zeropoulos κ.τ.λ.), γεγονός που µαρτυρά την εκτενή επίσκεψή της στην Πελοπόννησο και την επαφή της µε τους ντόπιους. Eπίσης υπάρχει και η νουβέλα της «Ερωτικό τρίγωνο στη Ρόδο», µε ήρωα τον Ηρακλή Πουαρό, που απολαµβάνει τις φθινοπωρινές διακοπές του στο νησί. Αυτός, της Άγκαθα Κρίστι και της Ελλάδας, ήταν ένας έρωτας αµοιβαίος!

(Σ.τ.Σ.: Τα αποσπάσµατα, σε πρώτο πρόσωπο, αντλήθηκαν από το βιβλίο «Agatha Christie, An Autobiography», Collins, 1977 / Fontana 1983).

Εγγραφή στο newsletter

Please enable the javascript to submit this form


0
Shares

Σας αρέσει το site μας?

Ακολουθήστε μας στα social και δεν θα το μετανιώσετε...

0
Shares